ทุกครั้งที่ผ้าชุบน้ำแตะลงบนผิว หญิงสาวจะขืนตัวหนีและครางฮือในลำคอ กฤตินต้องใช้ความอดทนอย่างมหาศาลในการเช็ดตัวให้เธอ เขาทำมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปลี่ยนน้ำในกะละมังไปสองรอบ แต่ความร้อนในร่างกายของเธอก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดลง
ความรู้สึกไร้พลังอำนาจกำลังโจมตีศัลยแพทย์มือหนึ่งอย่างหนัก เขาเคยผ่าตัดช่วยชีวิตคนไข้ที่อาการโคม่ามานับไม่ถ้วน แต่พอมาเผชิญหน้ากับความเจ็บป่วยของผู้หญิงคนนี้ เขากลับทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่งมองเธอทรมาน
ยี่สิบนาทีต่อมา เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น กฤตินวิ่งไปเปิดประตูให้หมอวินที่หอบกระเป๋าแพทย์ใบใหญ่เข้ามาด้วยสภาพหอบเหนื่อย
"ไหน น้องปุณเป็นยังไงบ้าง" วินถามพลางสับเท้าตามเจ้าของห้องเข้าไปในห้องนอน
ทันทีที่เห็นสภาพของปุณณิศา หมอวินก็ขมวดคิ้ว เขารีบวางกระเป๋าลงบนโต๊ะข้างเตียง หยิบปรอทวัดไข้และหูฟังแพทย์ออกมาตรวจดูอาการเบื้องต้นอย่างรวดเร็ว
"ไข้สูงเกือบสี่สิบองศา แผลที่เข่าอักเ
