"ดี... จำคำพูดของแกไว้ให้ดี" ไกรสรพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องประชุมไป ทิ้งให้กฤตินนั่งอยู่กับรูปถ่ายพวกนั้นเพียงลำพัง
ทันทีที่ประตูห้องประชุมปิดสนิท หน้ากากความไร้ศรัทธาที่กฤตินสวมใส่ก็พังทลายลง ชายหนุ่มยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองอย่างเหนื่อยล้า ความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่ลึกๆ เริ่มเกาะกินหัวใจ
พ่อของเขาเริ่มได้กลิ่นความผิดปกติแล้ว หากไกรสรให้คนไปสืบประวัติปุณณิศาอย่างละเอียด และพบว่านามสกุลของเธอตรงกับคนไข้ที่ถูกฆ่าปิดปากเมื่อห้าปีก่อน ไกรสรจะต้องรู้ทันทีว่าปุณณิศากำลังตามหาความจริง และนั่นหมายถึงใบสั่งตายที่จะถูกส่งตรงถึงผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนั้น
กฤตินตระหนักได้ในวินาทีนั้นเอง ว่ากำแพงที่เขาสร้างขึ้นเพื่อกักขังและปกป้องเธอมันยังไม่แน่นหนาพอ เขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาระยะห่าง ไม่ให้ปุณณิศาเข้ามามีบทบาทในชีวิตเขาจนออกนอกหน้า และที่สำคัญที่สุด... เขาต้องทำให้เธอเลิกล้มความตั้งใจ
