เกิดใหม่ไปเป็นเมียพญานาคราช

ตอนที่6:ตีหน้าใสซื่อยิ้มรับกับศัตรู

*ยังไงก็ต้องดื่มใช่มั้ยถึงจะจบ/เสียงในหัวของขวัญดังกึกก้อง *เอาวะแค่อมหรอกๆอย่างมากก็แค่สิวขึ้นฉันมีสูตรยารักษาไม่เป็นไรหรอก/เมื่อคิดได้ดังนั้น พระธิดาขวัญกมลฤดีก็ยกถ้วยน้ำแกงฝันหวานนั่นขึ้นซดและได้อมไว้ในปาก ทุกคนยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเธอทานได้ สาวกำนันคนสนิทรีบยกถ้วยเปล่าออกไป ขวัญเห็นว่าเจ้าชายเองก็กำลังลุกขึ้นจากเตียง ขวัญเริ่มดีใจคิดว่าเขาคงไปแน่ๆแล้ว แต่ไดๆเธอคิดผิด เขาก้มลงมาพยายามจะจูบที่ริมฝีปากบาง เธอรีบหันหน้าหลบทันที*ให้ตายเถอะพ่อคุณ จะหื่นไม่เลือกสถานที่อะไรเบอร์นี้เนี้ย ฉันจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าในน้ำแกงมียาพิษ ไม่งั้นฉันคงจะแก้แค้นคืนไม่ได้ /ขวัญคิดในใจแล้วเธอก็เบี่ยงหน้าหลบการจูบของเขา จนเขาสังเกตเห็นว่าเธอยังอมน้ำแกงเอาไว้*ถ้ามันดื่มไม่ได้ก็คายมันทิ้งเสีย…/เขาเอ่ยปากสายตาจ้องมองเธอมุมปากอมยิ้มเล็กน้อย*ห๊ะ…นี่เขารู้หรอว่าน้ำแกงนี่มันกินไม่ได้ /เสียงในหัวของขวัญเธอจึงยิ้มแก้เขินจนตาหยี ก่อนจะเอี่ยวตัวหยิบกระโถนมาแล้วบ้วนน้ำแกงทิ้ง เขาดึงกระโถนจากมือเธอแล้วเทมันใส่ที่กระถางดอกไม้ *เจ้าพี่ทำอะไรหรือ…/ขวัญถามเขาแต่ยังไม่ได้คำตอบสาวนางกำนันคนสนิทก็กลับเข้ามาเสียก่อน เมื่อบ่าวคนสนิทเห็นว่าองค์ชายสามยังอยู่เธอก็ตกใจมากรีบก้มลงกราบทันที*ขออภัยเพคะ…บ่าวนึกว่าองค์ชายสามกลับไปแล้ว โปรดอภัยให้บ่าวผู้โง่เขลาด้วย/ขวัญรีบลุกยืนกำลังจะเดินมาพยุงบ่าวคนสนิทให้ลุกขึ้น แต่โดนแขนใหญ่แข็งแกร่งของเขารั้งเอาไว้*บ่าวที่ไม่รู้จักมารยาทปล่อยให้มันสำนึกผิดบ้างก็ดี เจ้าเป็นถึงพระธิดาขององค์กษัตริย์ อยู่สูงนักที่จะเอื้อมมือลงไปจับมือบ่าว…/น้ำเสียงเขาเหมือนกำลังสั่งสอนเธอไม่มีผิด ขวัญชะงักไปชั่วครู่ เขาอุ้มเธอกลับมานอนบนเตียง เธอทำท่าจะลุกขึ้นเขาดีดนิ้วเสียงดัง“เปอะ”อีกแล้ว คราวนี้ชุดหมั้นที่เธอใส่อยู่ถูกเปลี่ยนเป็นชุดนอนที่บางเบาแทน เขาเปลี่ยนชุดให้เธอแต่ไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนให้ชุดบางและชวนให้เขาแข็งทื่อขึ้นแบบนี้ เป็นเพราะมันเป็นมนต์ที่ใช้สำหรับสตรีเขาจึงไม่ค่อยถนัดสักเท่าไหร่จึงได้กะเกณฑ์ผิดพลาดไปหน่อย สายตาเขาเบิกกว้างจ้องมองหญิงคนรักอย่างบ้ากาม ขวัญก้มลงมองดูตัวเอง*โอ้แม่เจ้า…ชุดนี้มัน…อย่าบอกนะว่าฉันต้อง…/ขวัญหันไปมองเจ้าชายในทันทีด้วยท่าทางตื่นตระหนก ตรงกลางแก่นกายของเขาแข็งทื่อใหญ่โตขึ้นจนเห็นเป็นแท่งชี้โด่อย่างชัดเจน ขวัญกระเถิบถอยเข้าไปข้างในกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ บ่าวรับใช้แหงนหน้าขึ้นมองเห็นว่าไม่ควรอยู่ตรงนี้ จึงลนลานรีบลุกจะเดินออกไปแต่ดันสะดุดขาตัวเองลมเสียก่อน ขวัญจ้องมองความใหญโตของเขาไม่กระพริบตา เสียงดีดนิ้วดัง“เปอะ”ขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขาส่งบ่าวรับใช้ออกไปนอกห้องประตูตำหนักปิดล็อคเองจนขวัญอึ้ง เขาค่อยๆคลานเข้ามาหาเธอขวัญแม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นโครมคราม

*อะไรกันๆ…เขาจะเอาฉันอีกแล้วหรือ…แม่เจ้าโว้ยร่างกายของยัยพระธิดานี่มัน…ยั่วยวนของใหญ่ได้ดีจริงๆ/เสียงในหัวดังขึ้น เขาคลานเข้ามาคล่อมร่างอันบอบบางเล็กๆของเธอเอาไว้ แล้วเขาก็จูบที่ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง เสียงครางในลำคอแกร่งดังขึ้นสั่นๆ*อ่า…ที่รัก/*หา…อีกแล้วหรือ/ขวัญถูกเขาใช้มือทั้งสองข้างแยกขาออกจากกันแล้วเขาก็แนบท่อนเอ็นที่ใหญ่โตลงมาตรงเนินอวบอูมของเธอ หัวที่บานใหญ่นั้นมันดันผ้าบางเข้ามาจนแทบทะลุเข้าข้างใน แรงเสียดสีทำให็ขวัญครางออกมาเบาๆ*อ๊า…อะ/เพียงได้ยินเสียงของเธอที่ดังกระเส่าอยู่ใต้ร่างของเธอ เขาก็แทบจะกลั้นมันเอาไว้ไม่อยู่ ลมหายใจเขาร้อนวาบก้มลงมาคลอเคลียที่แก้มหอมของเธอ สายตาเขากำลังยั่วยวนเธออย่างชัดเจน มือเรียวเล็กข้างหนึ่งกอดที่คอของเขาอีกข้างเผลอไปลูบคลำและดันสะโพกแกร่งของเขาให้เข้ามา เขาเห็นท่าทางของเธอแล้วเขาก็ยิ้มอย่างพอใจในขณะที่ท่อนเอ็นใหญ่ก็เบียดเสียดสีเนินอวบอูมของเธออยู่แบบนั้น*เจ้าก็ต้องการพี่เหมือนกัน…โถ่ยอดรัก อดทนอีกหน่อยนะปะเดี๋ยวพี่จะทำให้เธอสุขสมทุกคืนวัน/เสียงในหัวของเขาก้องกังวาล ร่างเล็กใต้เขากำลังกระสั่นอย่างเห็นได้ชัด เธอเริ่มควบคุมมันไม่ได้อีกต่อไป เธอต้องการเขาแล้วจริงๆ เอวคอดเด้งเข้าใส่ท่อนเอ็นของเขาจนเขาต้องกัดฟันกรามแน่นเพื่อยับยั้งตัวเองไม่ให้ตอบสนองในเวลานี้ คำสัญญาที่เขาให้ไว้กับเธอเขาจะต้องทำมันให้ได้ เพราะเขาตกหลุมรักเธออย่างสุดหัวใจไปแล้ว *อะ…ที่รักขา…ฉันต้องการมัน/เสียงออดอ้อนกระเซ่าดังตรงหน้าเขา ทำเอาเขาแทบคลั่ง ท่าทางที่เย้ายวนนี้เขาชอบมันเหลือเกิน

เอวคอดพยายามเด้งเข้าใส่ท่อนเอ็นใหญ่ของเขาอยู่ซ้ำๆมือของเธอพยายามดึงเขาให้เข้ามา เขาได้แต่กลืนน้ำลายลงคอด้วยความอยาก เขายังคงนอนเกร็งตัวอยู่อย่างนั้น ร่องรักของเธอเปียกแฉะมากพอแล้ว เธอพร้อมแล้ว!!!เขาก้มลงจูบปากเรียวอย่างดูดดื่ม *มันช่างทรมานเสียจริงๆ/เขาคิดในใจ ไม่มันต้องยังไม่เกิดขึ้น/เขารีบดีดนิ้วเปลี่ยนชุดให้เธออีกครั้งด้วยความจำใจ “เปอะ”เสียงนั้นดังก้องในห้อง คราวนี้ชุดนอนของเธอและเขาหายไปเพราะเขาไม่มีสมาธิมากพอในหัวเขาคิดถึงแต่ร่างกายของเธอ เสียงท่อนเอ็นใหญ่ที่สอดเข้าไปในร่องรักของเธอจนสุดลำดัง“กึด”หญิงสาวร้องครางออกมาทันที*อะอ่า…/เธอเกร็งไปทั้งตัวด้วยความเจ็บน้ำตาเธอไหลพร่านออกมา ร่องรักแน่นๆอุ่นๆมันกำลังดูดกลืนท่อนเอ็นเขาแน่น เจ้าชายหลิงปู้อี๋ตาเบิกโพง นี่เขาผิดสัญญาไปแล้ว ในขณะที่เขาสำนึกผิดอยู่นั้นเขาแข็งทื่อทั้งๆที่ก็เคยผ่านเรื่องแบบนี้มามากกับเหล่าสนมทั้งหลายแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกผิดกับเธอคนนี้ คนที่เขารักจนหมดหัวใจไปแล้ว *จะ…เจ็บ/เสียงกระเส่าดังขึ้นเบาๆ

เช้าวันรุ่งขึ้นที่ตำหนักของพระมเหสี เหล่านางสนมต่างก็มาทำความเครพผู้ใหญ่ ขาเรียวเล็กค่อยๆย่างก้าวเข้ามาในตำหนักเดินผ่านข้าไท้บริวารเข้ามาเหล่านางสนมต่างก็หันมาจับจ้องร่างเพรียวบางดุจนางฟ้านางสวรรค์ในชุดไทยโบราณสีกลีบดอกบัว ใบหน้าเรียวขาวผุดผ่องมีเลือดฝาด ทำเอานางสนมต่างอิจฉาในความงามของเธอ แต่ก็ทำเป็นเชิดใส่เธอ*นี่นะหรอเหล่านางสนมของท่านพี่น่ะ!!/ขวัญคิดในใจปั้นหน้าใสซื่อเดินเชิดๆเข้ามานั่งที่ใกล้พระมเหสีสุดเพราะนั่นคือที่ๆไว้สำหรับว่าที่พระชายาเอกโดยเฉพาะ