เกิดใหม่ไปเป็นเมียพญานาคราช

ตอนที่2:ขบวนเจ้าสาวอลเวง

*นี่ฉันตายไปแล้วหรือ โอ้ไม่นะฉันแค่กินยาเกินขนาดไปนิดนึงเอง กระจก!!กระจกอยู่ที่ไหน/นางกำนันต่างก็หันมองหน้ากันด้วยความสงสัยว่ามันคืออะไร ขวัญทำหน้าครุ่นคิดพักหนึ่ง*เอ่อ…คันฉ่อง คันฉ่องใช่มั้ยนะ แฮร่ๆๆ/ขวัญทำท่าเขินอายในความโง่เขราของตัวเอง*อ๋อ…อยู่กงโน้นเจ้าค่ะ/บ่าวสามคนชี้มือไปทางปลายเตียงที่นอนอยู่ ขวัญรีบกระโจนไปตรงนั้นทันที เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมอง เท้าเล็กๆเรียวยาวขาวนวลผ่องแต่งแต้มสีโอรสขลับกับผิวดูผ่องใส เรียวขาที่ยาวและดูเล็ก สะโพกผายกลมรับกับช่วงเอวคอดเล็กหน้าท้องแบนราบ หน้าอกไซส์บะละหึ่ม!!!ดูเด้งน่าจับขย่ำเวลาก้าวเดิน มองขึ้นมาลำคอยาวขาวระหงน่าดูดกลืนลิ้มรสหวาน ใบหน้านางเรียวเล็กตากลมโตจมูกโด่งรับกับปากบางกระจับสีแดงระเรื่อน่าจุมพิต ผมนางยาวสลวยสีน้ำตาลขลับชวนมองน่าหลงไหล นิ้วมือแขนที่ขาวนวลเรียวยาว ขาวตัดกับสีเล็บชมพูพลีชขลับผิวขาวผ่อง นางในชุดไทยโบรานนี้มันช่างงดงามเสียจริงๆเลยเชียว/ขวัญที่กำลังยืนตกตะลึงในความงามของหญิงสาวในกระจกเธอเผลอชื่นชมและยิ้มออกมาราวกับว่าเห็นคนแปลกหน้ายังไงยังงั้น จนทำเอาสาวนางกำนันต่างก็นึกว่าผีเข้าพระธิดา พากันรีบวิ่งแจ้นออกนอกห้องไป ขวัญตกใจเสียงกรี้ดร้องของเกล่าสาวกำนัน เธอกลับได้สติรีบสะบัดหน้าสองสามทีเห็นว่าเงาในกระจกทำตามทุกอย่าง เธอตกใจมากกว่าเดิมอีก *คุณพระ…นี่คือตัวฉัน/ขวัญใช้มือเรียวจับหน้าจับแขนตัวเองด้วยสีหน้าตกใจและเงียบนิ่ง สาวนางกำนันพากันชะโงกหน้าเข้ามาดูท่าทีของพระธิดาด้วยความกล้าๆกลัวๆ ‘‘กรี้ด’’เสียงหวีดร้องดังขึ้นทำเอาทุกคนตกอกตกใจกันไปหมด*บ้ารึเปล่าเนี้ย…ในความโชคร้ายยังมีเรื่องดีๆอีก ในชาตินั้นฉันตายหุ่นยังอ้วนเป็นหมูเป็นหมี แต่โชคดีเว่อตายปุ๊บเกิดใหม่ในร่างของสาวงามปั๊บ…กรี้ด…

ขวัญยินดีกับร่างกายใหม่ที่สวยดุจนางฟ้านางสวรรค์อยู่พักใหญ่ เธอก็นึกออกได้ว่าทำพวกสาวกำนันแตกตื่นกันไปหมดแล้ว *นี่…พวกพี่ๆ/ขวัญเรียกหาสาวกำนันทั้งสามคนที่คอยทำตัวลับๆล่อๆอยู่ข้างประตูด้านนอก *ก็พวกพี่นั่นแหละเข้ามานี่ซิ!!/ขวัญนั่งที่เตียงนอนพร้อมทำท่ากระดิกนิ้วมือเรียกเพราะมันเป็นท่าประจำที่ติดตัวเธอมาด้วย พวกนางกำนันพากันค่อยๆเดินก้มหน้าก้มหัวเข้ามาใกล้ ทำเอาขวัญนึกอดขำไม่ได้แต่ก็ทำเป็นยิ่งๆเนียนๆไว้ *เอ่อ…พระธิดา เอิ่ม ไม่เป็นไรใช่มั้ยเจ้าคะ /บ่าวคนหนึ่งใคร่ถาม ขวัญยิ้มหวานให้อย่างอ่อนโยน*ฉัน…เอิ่ม…ขวัญ…เอ้ย ข้าไม่เป็นไรพวกเจ้าสบายใจได้ แต่ตอนนี้อยากอาบน้ำอ่ะ / คำบอกเล่าปนขอร้องทำเอาสาวกำนันตกใจ *ห๊ะ อาบน้ำเวลานี้เนี้ยนะ*อืม…ทำไมล่ะคะ/ขวัญทำท่าลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวจ้องมองพวกสาวกำนันนิ่ง*เอ่อ…งั้นทางนี้เลยค่ะเดี๋ยวบ่าวจะเตรียมเครื่องหอม/พูดเสร็จบ่าวทั้งสองคนก็พากันเดินไปด้านหลังห้องนอนขวัญมองตามทันทีในระหว่างที่บ่าวอีกคนกำลังผลัดเปลี่ยนชุดให้*อ๋อ…อยู่ทางนั้นสินะ ไหนๆก็ข้ามภพข้ามชาติมาล่ะฉันจะขอใช้ชีวิตในร่างยัยพระธิดาคนสวยนี่ให้มีความสุขสุดๆไปเลย ห้าๆๆๆ/ขวัญยืนคิดกรุ่มกริ่มอยู่ภายในใจ

ไม่นานบ่าวรับใช้ก็ออกมา*เรียบร้อยเจ้าค่ะเชิญพระธิดาทรงประทับเจ้าค่ะ/สาวรับใช้พากันเดินออกไปจากห้อง ขวัญรีบเดินเข้าห้องอาบน้ำไป พอขวัญเดินมาถึงก็ต้องตกตะลึงไปอีกหน เพราะบรรยากาศมันสวยมากๆ อ่างหินมรกตเนื้อหยาบๆสีส้มอิฐอ่อนๆดูสวยงาม น้ำอุ่นๆที่กำลังไหลช้าๆวนอยู่ในอ่างมีควันขาวๆพวยพุ่งขึ้นมาบางเบา บรรยากาศรอบๆมีหมอกสีขาวเป็นละอองลอยอยู่บนอากาศรอบตัว แสงแก้วราวกับเจียละนัยส่องแสงวิบๆสมกับฐานะเจ้าหญิงเสียจริงๆ ฉันนี่มันโชคดีฝุดๆไปเล้ย…!

ในขณะที่ขวัญกำลังแช่น้ำอย่างสะบายใจอยู่นั้นเอง เธอก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อมีเสียงแก่ๆของชายสูงวัยเดินเข้ามาจากทางด้านหลัง*เป็นอย่างไรบ้างลูกเอ้ย หายดีแล้วใช่มั้ย/ขวัญรีบมุดตัวลงในอ่างจนแทบมองไม่เห็นเธอกลั้นลมหายใจเอาไว้*นี่หรอเจ้าเมืองปุตะนครช่างไม่รู้มารยาทเอาเสียเลยตาแก่โรคจิต/เสียงในหัวของขวัญดังวนอยู่ในหัว พระบิดาของเธอเดินเข้ามาใกล้แล้ววาดมือลงมาที่อ่างเสียงอ่อนโยนและอบอุ่นดังขึ้นแสนเบาแต่หนักแน่น*ลูกเอ้ย…พิธีหมั้นในวันพรุ่งเจ้าต้องสวยที่สุด จงเตรียมพร้อมให้ดี อย่าได้ดื้อรั้นอีกเลย/คำพูดที่แสนห่วงใยนี้ทำเอาขวัญสะอึกในใจ*หมั้นงั้นหรอ…นี่ยัยพระธิดาเจ้าของร่างเดิมสำแดงฤทธิ์เดดอะไรเอาไว้ให้ฉันคอยตามแก้นี่/ขวัญรู้สึกสงสารผู้เป็นบิดาของเจ้าของร่างเดิมขึ้นมาเธอมุดหัวขึ้นมาทันทีแล้วยิ้มแฉ่งทำตาหยีให้พ่อทันที

*ได้เจ้าค่ะพระบิดา ข้าจะทำตามท่านทุกประการ เชิญพระบิดาทรงรับสั่งมาได้เลย/เมื่อพระราชาได้ยินอย่างนั้นก็แปลกใจมากๆเพราะลูกสาวเปลี้ยนไป๋…พระราชายิ้มออกมาด้วยความปลื้มปิติ*นี่ข้าไม่ได้ฝันอยู่หรอกรึห้าๆๆๆ/พระราชาแอบแซวลูกสาวสุดรัก ขวัญส่ายหน้าเบาๆยิ้มหวานจนตาหยี๋*ข้าจะไม่พูดข้าจะไม่พูดมากเดี๋ยวเขาจับได้ว่าเราไม่ใช่ตัวจริง แฮร่ๆ/เสียงในหัวของยัยพระธิดาตัวปลอม *ชุดที่ใช้ในพิธีข้าได้จัดเตรียมเอาไว้แล้วเดี๋ยวนางกำนันจะยกเข้ามาให้ตอนที่เจ้าขึ้นจากน้ำ/บอกกล่าวเสร็จพระราชาก็เดินออกไป ขวัญทำหน้าเซ็ง *นี่ฉันเกิดใหม่ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตที่ควรจะเป็นเลยกลับต้องมาโดนจับแต่งงานซะงั้น เฮ้ย…นี่มันซวยจริงๆ/ขวัญทำหน้ามุ่ย คางเกยที่ขอบอ่างมรกตสีสวย

ในเช้าวันรุ่งขึ้น ขวัญในชุดเจ้าสาวแบบไทยโบราณสีแดงระเรื่อ สวยงามดุจเจ้าหญิงในวรรณคดียืนอยู่ที่หน้าพระราชวังสายตาเหลียวมองวังมรกตที่ตนเคยนอนอย่างสบาย มีพระบิดาที่แสนเอาใจใส่ ภาพแห่งความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมผุดขึ้นมา ทำให้เธอน้ำตาคลอ จนชายร่างใหญ่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพระบิดาที่ยืนอยู่ใกล้ๆสัมผัสได้แห่งความเศร้านี้ แขนใหญ่กำยำโอบกอดลูกสาวในอกแน่น*เจ้ามีโชคแล้วลูกรัก เจ้าชายแห่งเมืองนาคคิรีขึ้นชื่อแห่งเทพสงคราม เขาจะปกป้องเจ้าและเมืองของเราได้ อีกอย่างข้าได้ยินมาว่า องค์ชาย3ที่เป็นคู่มั่นของเจ้านั้น รูปงามยิ่งนัก/ขวัญแหงนหน้าขึ้นมองพระบิดาทำตาปริบๆ*แหม๋…หล่อแต่เจ้าชู้ขึ้นชื่อหลายเมียน่าหมั่นไส้นัก นี่ถ้าไม่ติดกับคำว่าหล่อรวยอะนะ…แม่จะไม่ชายตามองเลย หึ!!!

ขบวนเจ้าสาวออกเดินทาง มีทหารนางกำนันไปส่งขบวนใหญ่สมกับเป็นเชื้อสายของราชวงศ์เสียจริงๆ ขวัญที่นั่งอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวพยายามนึกภาพของคู่หมั้นให้ออกแต่นึกยังก็นึกไม่ออก*โอ้ย…พอๆๆยิ่งคิดยิ่งปวดหัว ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะหน้าตาเป็นยังไงข้าก็ไม่สนล่ะ แต่งๆไปก็จบอยู่ได้ก็อยู่อยู่ไม่ได้ก็เลิก