เกิดใหม่ไปเป็นเมียพญานาคราช

ตอนที่4:พี่ทนไม่ไหวแล้วขอสักนิดเถอะนะคนดี

พระธิดาขวัญกมลฤดีที่ถูกอุ้มออกมาอย่างกระทันหัน พอมารู้ตัวอีกทีก็มาปรากฏตัวในห้องบรรทมขององค์เจ้าหลิงปู้อี๋แล้ว แถมยังโดนร่างกายแกร่งที่ร้อนผ่าวของเขาคล่อมร่างเพรียวบางนุ่มนิ่มเอาไว้ ลมหายใจร้อนสั่นสะท้านที่แก้มหอมนุ่มๆข้างซ้าย จมูกโด่งและแข็งของเขาบดขยี้ที่แก้มฟอดใหญ่ ริมฝีปากหนานุ่มร้อนผ่าวบดขยี้เรียวปากบางจนรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย ร่างกายสาวพยายามดิ้นรนเพราะขาดอากาศหายใจ *เจ้าพี่ เจ้าพี่…/เสียงอู้อี้จากลำคองามถูกเปล่งออกมาติดๆขัดๆเพราะริมฝีปากยังคงถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วง *อ่า…!!! อื้ม…เนิ่นนานกับรสจูบดูดดื่มนี้อย่าปฎิเสธไม่ได้ *อืม…อ่า /เสียงครวญครางในลำคอยาวที่แข็งแกร่งบ่งบอกถึงความปราถนาอันร้อนแรงของเขาได้อย่างชัดเจน แรงอันน้อยนิดสู้แรงของเขาไม่ได้ *อ๊า…/ขวัญเธอเผลอคางเบาๆในลำคอเมื่อโดนแก่นกลางกายขนาดใหญ่โตของเขามันกำลังดันเข้ามาตรงเนินอวบอูมกลางกายสาวของเธอที่ในตอนนี้เริ่มเปียกแฉะออกมาเปื้อนชุดผ้าสิ้นโบราณจนเขาสัมผัสได้

* อื้ม…อ่า!!! เสียวจังเลย…เจ้าพร้อมแล้วชายาของข้า/เสียงสั่นสะท้านซาบซ่านลมหายใจร้อนผ่าวจากชายร่างแกร่ง หญิงสาวตัวน้อยใต้ร่างของเขากำลังจะอ้าปากร้องขอชีวิต แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับเป็นเสียงครวญครางหวานเบาๆทำเอากายแกร่งที่ใหญ่โตกระตุกอย่างแรงหลายที เอวสอบหนาใหญ่แข็งแกร่งของเขา กระแทกถี่ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เขามีอยู่ในกาย การเสียดสีผ่านเสื้อผ้าหนายังรู้สึกถึงแรงสัมผัสของท่อนเอ็นใหญ่ที่ร้อนผ่าวได้มากถึงเพียงนี้ *ไม่จริงใช่มั้ยนี่พึ่งจะหมั้นหมายยังไม่ได้แต่งเลยฉันก็จะเสียตัวให้เขาแล้วหรือ เจ้าชายคนนี้สมกับที่เป็นเสือผู้หญิงตัวจริงเสียงจริงเลยเชียว ฉันจะทำยังไงดี อ่า…อะ อะ อ๊า…/ยังคิดไม่เสร็จก็โดนกระแทกเข้ามาอย่างหนักหน่วงจนเธอต้องเผลอครวญครางออกมา ลิ้นยาวร้อนผ่าวของเขาสอดแทรกดูดดื่มน้ำลายหวานของหญิงสาวทุกหยด จนเธอเริ่มคอแห้ง

สองมือใหญ่หนานวดคลึงที่สะโพกผายนุ่มนิ่มของหญิงสาวตัวน้อย แรงสัมผัสในตอนนี้ยากที่จะเลิกลาได้ในทันที มือหนาเริ่มขยับสอดเข้าไปในผ้าสิ้นลายไทยโบราณสวยงามนั้น เขาใช้ปลายนิ้วนวดเค้นคลึงที่เนินอวบอูมนุ่มที่กำลังเปียกแฉะพร้อมปรนนิบัตต่อท่อนเอ็นแกร่งของเขาเต็มที่แล้ว หญิงสาวเสียวซ่านจนตัวกระตุกเล็กน้อย ปากหนาของเขายังคงบดขยี้ริมฝีปากบางของเธอจนแทบหายใจไม่ออก แต่ในขณะนั้นเองพวกเขาก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคนที่เอ่ยปากแซวออกมาจากปลายเตียง

*ว้าว…กำลังจะเข้าถ้ำเลยสินะไอ้ปลาหลดน้อย/เสียงนั้นทำเอาเจ้าชายผู้งามสง่าถึงกับรีบดึงผ้าห่มมาปิดร่างกายของสาวคนรักเอาไว้อย่างหวงแหนด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง ดวงตาตรงกลางของเขาเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและเป็นขีดรีบในแนวตั้งดูเหมือนดวงตาของงูไม่มีผิด ขวัญรีบขดตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนหนาของเขาในทันที ไม่อยากเชื่อว่าเขารีบดึงมือของเธอไปจับที่แก่นกลางกายอันใหญ่โตมหึมาของเขาเอาไว้ ขวัญพยายามดึงมือออกแต่เขาไม่ยอม เอ็นท่อนใหญ่ของเขามันร้อนผ่าวและกระตุกดุกดิ้กในมือเรียวเล็กของเธอ หัวที่ใหญ่บานสีแดงฉ่ำมีน้ำใสขุ่นไหลเยิ้มออกมาเปื้อนมือน้อยของเธอ ใบหน้าเรียวสวยของเธออยู่ใกล้มันแค่ปลายจมูก หัวใจของเธอเต้นแรงใบหน้าร้อนผ่าว ท่อนเอ็นของเขามันคลอเคลียใกล้กับริมฝีปากของฉันเหลือเกิน!!!

ขวัญกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ ส่วนเขาเองก็กำลังเคลียร์สถานการณ์ข้างนอกผ้าห่มอยู่ เขานอนตะแคงแขนกอดฉันเอาไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนา เสียงสะบดด่าที่ฟังดูเจ็บจี้ด ถูกพ่นออกมาจากปากของเจ้าชายรูปงาม แต่อีกเสียงที่กำลังโต้ตอบอยู่นั้น ก็กวนเสียจนน่าถีบเข้าที่ยอดหน้าถ้าไม่ติดที่ว่าเขาเป็นถึงเจ้าชายรูปงามพ่อรวยอีกท่านหนึ่งอะนะ!!! *ออกไปไอ้พี่ชายเวร…/เสียงทุ้มดูเกรี้ยวกราด เขาพยายามควบคุมสถานการณ์เขากอดหญิงสาวเอาไว้แน่น เสียงหัวเราะชอบใจดังขึ้นคับห้องจนขวัญแทบจะควบคุมปากตัวเองเอาไว้ไม่ได้ แต่ก็อายเหลือเกินที่จะออกไปเผชิญหน้าในเวลานี้ เพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดมาทุกคำว่ายังไม่ทันแต่งก็จะชิงสุกก่อนห่ามเสียแล้ว คำพูดของชายคนนั้นทำเอาขวัญสะอึกไป

*แกอย่าได้ดูถูกชายาของข้ามากเกินไปนะไอ้พี่ชาย เรายังไม่มีอะไรเกินเลย ที่เห็นข้าแค่…เอิ่ม หยอกล้อว่าที่ภรรยาเล่นก็เท่านั้นเอง/*ห๊ะ…คำแก้ตัวของเขาทำเอาขวัญอึ้ง…*หยอกล้อเบอร์ไหนวะ หลักฐานยังเต็มมือฉันอยู่เลยเขาแทบจะยัดมันเข้าปากฉันอยู่ลอมล่อ/ขวัญคิดภายในใจในขณะที่มือก็ยังกำท่อนเอ็นร้อนผ่าวของเขาเอาไว้แน่น *เออๆ…จะพยายามเชื่อก็แล้วกันไปแล้วเว้ยไอ้น้องชาย ห้าๆๆๆ/และแล้วเสียงก็เงียบสงบลงอีกครั้ง ขวัญค่อยๆเปิดผ้าห่มออกมาก่อนจะบอกกับว่าที่สามีของเธอให้พาเธอกลับห้องตอนนี้

*นี่…เจ้าอายงั้นหรือ/เสียงออดอ้อนนุ่มนวลดังกระเส่าข้างๆหูของเธอ เธอพยายามจะชักมือออกจากท่อนเอ็นของเขา แต่เขาไม่ยอมเขาใช้สายตาหว่านล้อมเธอ และแล้วเธอก็กลั้นใจพูดสิ่งที่ควรจะพูดออกมาตรงๆ*เอิ่ม…ท่านพี่คะ ข้า…เอิ่ม…/*ข้าไม่ได้สิมันฟังดูห่างเหินเกินไป/ขวัญคิดแว้บหนึ่งในหัว *เอิ่มขวัญขอได้มั้ยคะเจ้าพี่ ให้เราเข้าหอกันก่อนขวัญจะได้ไม่อายใครนะเจ้าคะเจ้าพี่…!!!/ขวัญพยายามออดอ้อนคืนบ้างแต่ไหนได้ยิ่งเธอออดอ้อนเขามากเท่าไหร่ ท่อนเอ็นของเขาก็ยิ่งแข็งทื่อขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมในมือของเธอ เขาทำหน้าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งด้วยความที่เขาเองตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบเขาเองจึงจะไม่ยอมให้เธอเสียเกียจอย่าแน่นอน*ได้สิ…แต่เจ้าต้องช่วยพี่ก่อน/น้ำเสียงกระเส่าของเขาฟังดูน่าเห็นใจ

*ได้สิคะ…/สิ้นเสียงแว่วหวานร่างใหญ่กำยำที่คร่อมอยู่ด้านบนก็ขยับขึ้นลงช้าๆเนิบๆเน้นๆ เขาก้มลงจูบดูดดื่มที่ริมฝีปากบางของเธอจนเธอแทบสำลักน้ำลาย เอวสอบหนาของเขาเริ่มขยับกดแรงที่มือเรียวของเธอ เธอพยายามเกร็งข้อมือเอาไว้ให้เขาโถมกระแทกเข้าใส่หนักๆเมื่อเขาใกล้ถึงสวรรค์ ปากเขาคราง อ่า!!!…ดังข้างหูของเธอจนเธอขนลุกซู่ น้ำสีขาวขุ่นร้อนผ่าวไหลย้อยตามมือของเธอ หญิงสาวสั่นสะท้านด้วยความเสียดายเป็นอย่างมาก มือหนาของเขาสอดเข้านวดเนินอวบอูมของเธอที่เปียกแฉะอย่างทรมานอยู่ในขณะนี้ เขาใช้ปลายนิ้วนวดวน สายตาออดอ้อนเหมือนแมวที่อ้อนเจ้าของจนเธอแทบละลาย สองขาเรียวเล็กของเธอแยกออกจากกันเล็กน้อย เขากำลังทำเธอเคลิบเคล้บซาบซ่า แล้วเสียงกระซิบแผ่วเบาข้างหูดังกระเซ่าขึ้นอีกครั้ง *ร่างกายของเจ้ากำลังต้องการพี่…ให้พี่ช่วยนะคนดี!!!