“อ่า…”เขามองสบตาหวานของเธอ ลิ้นสากล้วงหาน้ำหวานรสที่เขาชอบอย่างดุดัน “อะ…เบาๆนะเพคะ ขวัญเจ็บ”
น้ำเสียงกระเส่าข้างหูเขาอย่างยั่วยวน เขาจับเธอขึ้นนั่งบนตักใหญ่ทันที ท่อนเอ็นที่ตั้งผะงาดมาตั้งแต่แรก ถูกยัดเข้าถ้ำรักที่อวบอูมนุ่มนิ่มจนสุดความยาว เสียงกระเส่าดังแว่วเป็นพักๆ
ที่ตำหนักสนมชูสี ”อีกแล้วหรือ…”เพล้ง เสียงเครื่องแก้วสีสวยตกกระแทกพื้นแตกกระจาย จนนางกำนันและบ่าวรับใช้แทบจะหลบไม่ทัน
“นี่นังขวัญมันคิดจะเก็บท่านพี่เอาไว้กินคนเดียวเลยหรืออย่างไร ตั้งแต่ท่านพี่กลับจากฝึกพลังเวทย์ข้ายังไม่ได้เอากับท่านพี่เลยสักครั้งเดียว มันน่าจับมันไปเผาไฟเสียให้สิ้น”
เสียงสบดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจดังเกรี้ยวกราด “พระสนมอย่าได้กลัวไปเลยเพคะ ไม่นานพระองค์คงเสด็จมา มันต้องมีสักวันสิเพคะ”
นางกำนันกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นกลัว เพลี้ยง…เสียงแก้วสีสวยแตกอีกใบ ทำเอานางกำนันและบ่าวรับใช้สะดุ้งโหยง
“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ
