ตำหนักพระธิดาขวัญกมลฤดี “เป็นอย่าไรบ้าง พระชายาเริ่มตอบสนองบ้างแล้วหรือยัง”
น้ำเสียงเข้มๆดูเป็นห่วงเป็นใยยอดดวงใจของเขามาก นางกำนันคนสนิทที่คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิดรีบเข้ามารายงานทันทีเมื่อเห็นองค์ชายสามเสด็จกลับมาแล้ว
“พระอาการของพระชายา ค่อยๆดีขึ้นเจ้าค่ะ แต่ยังไม่ตอบสนองไดๆเลย พระองค์อย่าได้ห่วงไปเลย พระชายากำลังฟื้นฟูตัวเอง อาจต้องใช้เวลาหน่อยเจ้าค่ะ”
“อืม…”องค์ชายสามตอบสั้นๆ แล้วโบกมือสั่งให้นางกำนันและบ่าวไพร่ออกไปให้หมด
องค์ชายสามนั่งลงข้างๆเตียง เขาจับมือเธอขึ้นมาแนบที่อกแกร่ง น้ำตาของเขาไหลพล่านออกมาเงียบๆ เขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้นเนิ่นนาน
กลางดึกของวันนั้น องค์ชายสามใช้พลังเทพวิเศษขั้นสูง ช่วยฟื้นฟูพลังงานชีวิตของเธออีกแรง แสงสว่างออร่าสีทองเปล่งประกายตลอดทั้งคืน
ทั่วทั้งตำหนักเต็มไปด้วยบรรยากาศแสนเศร้าหมอง ตำหนักดูเงียบ ดูเย็นยะเยือกเหมือนไร้ชีวิตที่อาศัยอยู่
องค์ชายสามใช้พ
