“อะไรกันๆ สามีไม่อยู่แล้วอย่างไร ข้าจะนอนๆ…เพลีย…”
ขวัญพูดเสียงอู้อี้ใต้ผืนผ้าห่มหนาสีฟ้าอ่อน นางกำนันคนสนิท นั่งดึงชายผ้าห่มอยู่ข้างๆเตียงนอน
“ก็แก้แค้นไงเจ้าคะ แก้แค้นคืนให้สาสมเหล่านางสนมเหล่านั้น ที่แกล้งพระธิดาจนเกือบตุยในหนองน้ำนั่นน่ะ…”นางกำนันคนสนิททำหน้างอน้อยใจแทนเจ้านายเมื่อหวนนึกถึงวันนั้น
“ห๊ะ…ใช่ๆๆข้าจำได้แล้ว เกือบลืมไปเลยนะเนี้ย…แก้แค้นยังไงดีๆ จะได้สาสมกับที่พวกนางทำกันไว้…”ขวัญรีบลุกขึ้นนั่งทำหน้าครุ่นคิด
“เอาแบบนี้มั้ยเจ้าคะ…”เสียงซุบซิบวางแผนการเอาคืนดังแผ่วเบา มีเสียงหัวเราะคิกคัก ดังแว่วออกมาจากตำหนัก
ช่วงบ่ายตะวันคล้อย เมื่อพระมเหสีทรงเสด็จไปประทับที่อุทยานดอกไม้ เพื่อชมดอกไม้นานาพันธุ์ที่กำลังชูช่อออกดอก ส่งกลิ่นหอมคลุ้งลอยไปทั่วบริเวณ
นางกำนันคนสนิทก็ไปเรียก พระธิดาของนางมาเพื่อทำตามแผน
พระธิดาพาเด็กน้อยคนหนึ่งที่แต่งตัวดีดูมีชาติตระกูล เข้ามาในเขตอุทยาน เธ
