เกิดใหม่ไปเป็นเมียพญานาคราช

ตอนที่9:ความร้ายกาจของเจ้าชาย

เอี้ยดดดด…เสียงประตูตำหนักถูกเปิดออกช้าๆ สนมชูสีกับนางกำนันค่อยๆก้าวเดินอย่างระวัง สายตาสาดส่องลึกเข้าไปที่ห้องบรรทม ม่านสีส้มพีชลายลูกไม้บางเบาพริ้วสะบัดตามแรงลมที่พัดผ่านเข้ามาทางช่องลม กลิ่นหอมเย้ายวนรันจวนใจตีเข้าจมูกของเธออย่างจัง สนมชูสีใช้มือข้างหนึ่งโบกกอบโกยเอาอากาศที่มองไม่เห็นเข้ามาสูดดมด้วยความสงสัย *นังขวัญนั่นมันใช้ยาเสน่หากะไรกับท่านพี่กลิ่นหอมใช้ได้ดีเลยทีเดียว…/เสียงในหัวของสนมชูสี แต่ในขณะที่พวกเธอกำลังแอบเข้าไปอย่างเงียบๆอยู่นั้นบ่าวนางกำนันที่กำลังถือถ้วยน้ำแกงอยู่นั้นก็เผลอทำช้อนล่วงหล่นพื้นเสียงดัง เคร้ง ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้นลมร้อนเหมือนเปลวเพลิงก็ลอยพุ่งเข้าใส่พวกเธออย่างแรง จนตัวพวกเธอนั้นกระเด็นไปคนล่ะทาง ต่างคนต่างนอนหมอบอยู่ที่พื้นของห้อง

สนมชูสีหันหน้ากลับไปมองเห็นเพียงผ้าม่านปลิวสะบัดลงกั้นฝั่งเตียงนอนอย่างช้าๆ เธอรู้ดีว่าเมื่อครู่เป็นฝีมือขององค์ชายสาม เพราะเธอเคยเห็นเขาใช้มันเมื่อตอนเขาโกรษเกรี้ยว สนมชูสีกำหมัดแน่นไม่กล้าโวยวาย เลือดไหลออกจากมุมปาก *อ่า…ที่รักมันแน่นเหลือเกิน ข้าแทบคลั่งอยู่แล้ว/เสียงออดอ้อนหวานดังออกมาจากเตียงนั่นอย่างจงใจ เสียงกระเส่าแบบนี้ สนมชูสีไม่เคยได้ยินมันมาก่อนแม้ว่าเมื่อก่อนองค์ชายสามจะร่วมเสพสุขกับเรือนร่างสาวของเธอก็ตาม ความเจ็บปวดนี้ทำเอาเธอหยั่งรากลึกลงภายในจิตใจ

เสียงเปิดประตูตำหนักแผ่วเบา เอี้ยดดดด…ร่างผอมเพรียวก้าวเดินออกมาอย่างสะบักสะบอม พวกบ่าวไพร่นางกำนันพยายามกลั้นขำเอาไว้แต่แทบจะกั้นไม่อยู่ *กรี้ดดด…อีพวกไพร่ หัวเราะข้าไปไยกัน/สนมชูสีชี้หน้าพวกบ่าวไพร่นางกำนันของพระธิดาขวัญกมลฤดีและบ่าวไพร่คนสนิทขององค์ชายสาม ก่อนจะเดินสะบัดบ๊อบเซถลากลับตำหนัก

ที่อุทยานกลาง องค์ชายใหญ่กำลังฝึกวิชาอาคมอยู่กับบ่าวคนสนิทอยู่ นายทหารกล้าที่ได้รับมอบหมายให้ไปสืบข่าวของตำหนักพระธิดาขวัญกมลฤดีก็วิ่งแจ้นเข้ามา *กราบทูลพะยะคะองค์ชายหลิงอู๋ปี /องค์ชายใหญ่พักมือก่อนจะหันมารอฟังอย่างตั้งใจ*ที่ตำหนักของว่าทีพระชายาเอก ยังคงปิดประตูตำหนักเงียบมาตั้งแต่เมื่อคืน ช่วงสายๆยังมีสนมชูสีกับนางกำนันบุ่มบ่ามเข้าไปพอเสด็จกลับออกมาสภาพดูมิได้เลยพะยะคะ/องค์ชายใหญ่กลั้นขำไม่ได้เขาหัวเราะออกมาเสียงดัง แต่เมื่อคิดเห็นภาพที่พระธิดาผู้เลอโฉมที่เขาก็แอบมีใจเช่นกันนั้น กำลังนอนอ้าขาเรียวสวยให้กับชายอื่นที่ไม่ใช่เขา องค์ชายใหญ่ก็กัดฟันแน่นจนรู้สึกเจ็บ สองมือใหญ่หนากำชายผ้าจนยับยู่ยี่*นี่มันจะไม่ยอมห่างกันเลยหรืออย่างไร /เสียงพูดคมเข้มแฝงรอยความริษยาอยู่นัยๆ*กระม่อมจะพยายามหาโอกาส แล้วจะรีบรายงานองค์ชายใหญ่ในทันทีขอรับ*อืม…/องค์ชายใหญ่พยักหน้ารับก่อนจะสะบัดมือบอกให้ออกไป *กระหม่อมขอบังอาจ…ว่าที่พระชายาได้รับแต่งตั้งเป็นหมั้นแน่แล้ว ข้ากระหม่อมว่าพระองค์ทำใจไม่ดีกว่าหรือพะยะคะ ถึงอย่างไรองค์ชายหลิงปู้อี๋ก็ไม่ยอมเป็นแน่ เรื่องนี้พระองค์ก็น่าจะรู้ถึงนิสัยขององค์ชายสามดี/เมื่อได้ฟังอย่างนั้นองค์ชายใหญ่ก็ทำหน้าครุ่นคิด

แต่ห่างออกไปไม่ไกลใต้ต้นลีลาวดี ร่างของสนมอี๋ห่วงเฟ่ย สนมคนล่าสุดขององค์ชายใหญ่เธอกำลังกำหมัดแน่น สายตาเต็มไปด้วยความหมั่นไส้ในตัวของว่าที่พระชายาเอกขององค์ชายสาม ที่ทำเอาพระสวามีของเธอๆทั้งหลาย ต่างก็แอบบมีใจอยากได้มาครอบครอง*นังขวัญ…มันมีดีอะไรกันหนักหนา ผู้ชายถึงได้รุมชมชอบรักใคร่มัน แทบจะเข่นฆ่ากันเองเพื่อแย่งชิง…หรือว่ามันจะเป็นพวกภูตผีที่แปลงกายมาเพื่อยั่วยวนเหล่าเจ้าชายของพวกเรา/สนมอี๋ห่วเฟ่ยกับนางสนมเมื่อคิดได้อย่างนั้นก็เกิดอาการระแวงตื่นกลัวขึ้นมาในทันทีแล้วพากันวิ่งกลับตำหนักทันที

ตำหนักสนมชูสี…*กรี้ดดดด ใบหน้าของข้า หน้าของข้า /เธอร้องกรี้ดออกมาเมื่อเห็นใบหน้าที่แสนจะอัปลักษณ์นี้ แผลเหมือนโดนไฟลวกมา ไหม้เกรียมน่ากลัวมากๆ *กรี้ด…นังขวัญเป็นเพราะนังขวัญคนเดียว ข้าจะฆ่ามันๆ กรี้ดดดด…/เสียงคันฉ่องแตกกระทบพื้นดัง เพลี้ย…ตามมาด้วยเสียงส้นรองเท้าแหลมที่กระทืบพื้นแรงๆไปหลายที พวกบ่าวไพร่นางกำนันวิ่งหนีตายกันออกมาจ้าล่ะหวั่น ในขณะที่พระธิดาขวัญกมลฤดีนั้นกำลังเสพสุขจากท่อนเอ็นใหญ่ยาวขององค์ชายสามอยู่จนแทบหมดแรง *เสด็จพี่เจ้าคะ…ขวัญหิวแล้วเจ้าค่ะหมดแรงแล้วจริงๆ/ขวัญทำท่าทางอ้อนเหมือนลูกแมวที่กำลังคลอเคลียขาเจ้านาย ท่อนเอ็นใหญ่ของเขายังคงเข้าออกร่องรักเธออยู่ไม่พัก *อ่า…ได้สิแต่ต้องเสร็จก่อน…/สายตาเขาจ้องเม็งดุดันเล็กน้อยต่างจากเมื่อวานในตอนที่โกรธมากๆ

*อะ อะ อะ อ่า…อ๊าส์สสสส /เสียงครวญครางปนหอบถี่ต่ำขึ้น เมื่อถูกท่อนเอ็นใหญ่ซอยถี่ๆแรงกระแทกจากเอวสอบของเขาทำเอาร่างบอบบางของเธอโยกขึ้นลงอย่างแรง แต่มือหนาของเขากดเอวบางเธอเอาไว้แน่นไม่ให้คนตัวเล็กด้านล่างกระเด็นกระดอนจนเสียหลักไป *อ่า…/เสียงครางต่ำในลำคอเขาถูกเปล่งออกมาในขณะที่น้ำขาวขุ่นพุ่งกระฉูดเข้าใส่ร่องรักแฉะๆของเธอจนหมดหยดสุดท้าย ร่างกายที่เหนื่อยหอบของทั้งคู่นอนกอดกันแน่น เสียงลมหายใจหอบเบาลง แต่เขาก็ยังไม่ยอมถอดท่อนเอ็นใหญ่ออกจากร่องรักของเธออยู่ดี มันยังคงคับแน่นยาวจนเธอรู้สึกถึงส่วนปลายที่บานใหญ่แข็งๆนุ่มๆอยู่บริเวณหน้าท้องด้านในของเธอ เขาแกล้งขยับมันเข้าออกช้าๆ เธอเสียวสะท้านแต่ก็ต้องจำใจขัดขืน เพราะไม่ไหวแล้วจริงๆ ตอนนี้ร่างกายสาวต้องการพลังงานมาเติมเต็มอย่างหนัก *เจ้าพี่…ได้โปรด ขวัญหิวแล้วจริงๆ/ขวัญพยายามลุกขึ้นนั่ง เขาหัวเลาะเบาๆในคอแล้วลุกขึ้นนั่งกอดเธอเอาไว้ เขาจูบปากเธออย่างดูดดื่ม เอวสอบขยับเข้าออกช้าๆเนิบๆเพื่อหยอกเธอเล่น…/เจ้าพี่…ขวัญทำหน้างอ เขายิ้มออกมาด้วยแววตาที่คลั่งรักเธอสุดๆ เขาค่อยขยับถอดท่อนเอ็นออกช้าๆ ความแน่นของร่องรักเธอทำเอาเมื่อส่วนหัวของมันเคลื่อนตัวออกจากปากถ้ำรักเกิดเสียงดังจากแรงดูดของช่องรักดังขึ้นคล้ายกับว่ามันไม่ยอมปล่อยท่อนเอ็นของเขาให้ออกห่าง ทำเอาเขาสะท้านเสียงกระเส่าอย่างห้ามไม่ได้*อ่า…ที่รักมันดูดข้าแน่นเชียว/เขาแกล้งแหย่เธอให้อายเล่นๆด้วยความหื่นที่เป็นนิสัย แต่เขาจะหื่นเฉพาะกับเธอคนเดียวเท่านั้น!!!!

*เจ็บมั้ยคนดี…/เขาถามเธออย่างห่วงใยเพราะเขารู้ตัวดีว่าลงโทษเธอมาอย่างยาวนานหนึ่งคืนกับอีกครึ่งวันเต็มๆ ขวัญพยักหน้ารับเพราะรู้สึกเจ็บเพราะท่อนเอ็นของเขามันใหญ่มากกกก…