สายของวันนั้น องค์ชายสามลงไปที่คุกมืด เพื่อสอบสวนนักโทษด้วยตัวพระองค์เอง ความโหดร้ายภายในคุกมืดนั้น เมื่อมีนักโทษผู้ไดเข้าไปแล้ว ส่วนใหญ่จะกลับออกมาแบบพิการ หรือไม่ก็กลายเป็นศพกลับออกมาแทน จึงไม่มีใครอยากกล่ำกลายย่างก้าวเข้าไปหามัน!!!
“เจ้าจะยอมปริปากเอง หรือว่าจะต้องให้ข้าใช้ความกดดันก่อน ว่ามา”เสียงเข้มดุดันมีน้ำหนัก ดังก้องในคุกใต้ดิน
ทหารคนสนิทขององค์ชายสาม เตรียมผ้าขาวสำหรับห่อศพออกมาวางไว้ ตรงหน้าของนายทหารนักโทษคนนั้น เมื่อเขาเห็นมันก็ถึงกับผวา
“เจ้าชายๆพะยะคะ กระหม่อมเล่าแล้วเล่าแล้วพะยะคะ ได้โปรดไว้ชีวิตบ่าวด้วยเถิด
นักโทษนายทหารพร่ำพลูออกมา “เป็นสนมชูสี สนมชูสีจ้างให้บ่าวไปเอากับพระชายา แต่นางบอกกับบ่าว ว่านั่นคือนางกำนัน ไม่ใช่พระชายา ค่าจ้างสูง บ่าวทำไปเพื่อครอบครัวมีกินมีใช้พะยะคะ”
นักโทษนายทหารสั่นด้วยความกลัว องค์ชายสามกันฟันกรามด้วยความโกรธ “หึ…เป็นนางอีกแล้วหรือ ช่าง
