สองนายบ่าวหวังลี่จวินกับหนิงชิงเดินไปเดินมาอยู่ในห้องคลังเก็บของรอบที่ร้อยน่าจะได้ แต่ต่อให้เดินเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเสียทีว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร จึงได้เปลี่ยนมานั่งคอตกอยู่ที่โต๊ะหน้าห้องเก็บของแทน
อนุเฉียวสั่งให้เพ่ยเพ่ยติดตามดูความเคลื่อนไหวของหวังลี่จวินตลอดเวลา เมื่อได้รับข่าวจากเพ่ยเพ่ยว่าตอนนี้สองนายบ่าวจากเรือนบูรพากำลังคิดหนักเรื่องที่จัดซื้อสิ่งของไม่เพียงพอแจกจ่ายให้กับเรือนต่างๆ ในเดือนหน้า นางก็แสยะยิ้มร้ายขึ้นมาอย่างสะใจ ปรากฏสายตาของนางมารร้ายขึ้นมาจนสาวใช้หลายคนที่มองเห็นต่างหวาดกลัว
“แล้วตอนนี้พวกมันเป็นอย่างไรบ้าง” อนุเฉียวเอ่ยถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสะใจโดยไม่ปิดบัง
“ตอนนี้ฮูหยินน้อยเรียกบ่าวไพร่มาทั้งเรือนให้รีบไปกว้านซื้อของที่ร้านต่าง ๆ มาทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ” เพ่ยเพ่ยตอบตามที่ตนไปสืบข่าวมา
แม้ว่าจะมิค่อยมีใครอยากพูดอะไรมาก แต่บ่าวบางคนก็ปากพล่อย จึงหลุดพูดออกมาจนนางจ
