หลังจากเกิดเรื่องขึ้นหม่าซือเสวียนพอกลับมาถึงบ้านบิดามารดาเขาก็เห็นภรรยากำลังทำกับข้าวอยู่ เขายืนมองหลังบอบบางของภรรยาเขาก็อดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ เขาจึงเดินเข้าไปหาและกอดนางจากข้างหลัง จนทำนางสะดุ้งตื่นเล็กน้อย พอหันกลับมาเห็นว่าเป็นสามีก็ระบายยิ้มออกมา
" ท่านพี่ ข้าตกใจหมดเลย " เยว่อี้หลันเอ่ย
" หลันเออร์ พี่ทำผิดต่อเจ้า " เขาเอ่ยขึ้นพลางก้มหน้าลง
" ไม่เจ้าค่ะ ท่านพี่ไม่เคยผิด ท่านพี่ดีกับข้าที่สุด " นางเอ่ยบอกสามี นางรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว เพราะสาวใช้มาเล่าให้ฟังแล้ว
" ขอโทษนะหลันเออร์ " เขาเอ่ยคำขอโทษอีกครั้ง
" ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ ท่านพี่ ท่านทำดีที่สุดแล้วเจ้าค่ะ หากท่านไม่รับผิดชอบนาง นั้นถึงจะทำให้ข้าคิดว่าท่านทำผิด " นางพูดด้วยรอยยิ้ม
" ขอบคุณเจ้ามาก พอนางไปถึงจวนที่เมืองเหนือข้าจะให้นางอยู่เรือนท้ายจวน จะไม่ให้นางมารบกวนเจ้า ดีหรือไม่ " เขาเอ่ยบอกกับภรรยา
" เอาตามที่ท
