Medya: Umut ve Esat ?
Şarkı da bıraktım. Dinlemenizi tavsiye ederim.
*
Sessizlik.
Bu onunla olan ikinci sessizliğimizdi.
İlkinden daha çok ürkütüyor beni. Çünkü onu görüyorum. Önceleri ruhunu gördüğüm kızın şu an bedenini görüyordum. Zayıf, naif bedenini. Dağınık duran açık kahverengi saçlarını. Soluk teninde canlı kalan çillerini. Çatlaklar oluşan dudaklarını. Ve hırçın dalgaları içinde barındıran mavi gözlerini... Neyin iyi olduğunu kestiremiyordum. Onu hiç görmemek mi yoksa onu benim yüzümden üzgün görmek mi?
Ağlıyor.
Bunun farkında değilmiş gibi ağlıyor.
Gözyaşları usul usul işliyor tenine. Kımıldamıyordu, kımıldayamıyordum. Hasta yatağında oturmuş bana bakarken ağlıyordu. Neden ağladığını bilmiyordum, neden ağladığını soramıyordum. Neden ağladığını söylemiyordu. Sadece bana ba
