Medya: Bölümle uyumlu
*
Bir adımlarımın gittiği yere bakıyordum bir de elimde tuttuğum kutuya. Kendimi ansızın bulduğum bu konumu sorguluyordum dakikalardır. Buraya nasıl geldiğimi sorguluyordum. En son okulda Erdinç'in saçmalıklarına dayanamayıp onu dövdüğümü hatırlıyordum. Arkamdan serzenişlerine kulak tıkayıp arabama atladığım gibi eve gelmiştim. Yemek yerken gözüme bir kutu çarpmıştı. O andan sonra kendimi başka bir evin kapısının önünde bulmuştum. Çok değil, dairemden 8 adım uzaktaydım.
İçinde benim için değerli olan iki insanın bulunduğu bir evin önündeydim.
Ne zile basmış ne kapıyı çalmıştım. Karşımda duran açık kahverengi çelik kapıya bakıyordum. Beynimi buraya gelene kadar kullanmamıştım sanırım. Elim, kapıya vurmak için hareketlendiğinde beynim çalışadurmuştu ancak. Umut'a ha
