Pt. 024.4

3557 Words

Pt. 024.4 Alam kong umaga na pero tinatamad pa akong bumangon, kahit na alam kong nakakaramdam ako ng konteng pagkagutom. Haissst! Anyway, it's Saturday. Tinatamad pa ako. Siniksik ko pa ang sarili ko sa katabi ko at niyakap ko pa siya ng buong husay na pagkahigpit-higpit. Sarap talaga ng may kayakap sa umag--- Natigilan ako!KAYAKAP? OH MY GAWD! Pero, nako ha! Ang tigas ng katawan--- Urrrrghes! Unti-unti kong dinilat ang mata ko. BORRRRRRGGGGGGGGG! Lumayo talaga ako ng buong husay! “WOY! ANO GINAGAWA MO SA AKIN HABANG NATUTULOG AKO? MAY NANGYARI BA SA ATIN KAGABI! UMAMIN KAAAAAAAAA!” --- Ako! Ang aga-aga high pitch ako! Nagtakip agad ako ng kumot, kahit may damit pa ako. Pero bakit ako nakayakap sa kanya? “Haha! Ang kulit mo pala sa umaga Koi, inantay talaga kitang gumising bago ako bum

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD