Chapter 22
“Nia.”
Sabihin niya lang ang pangalan ko, napaseryoso agad ang mukha ko ng di oras.
“Nia, kailangan kitang makausap—”
Hindi ko na siya pinatapos at nilampasan nalang siya giving him a cold shoulder.
“Sandali Nia,” sabay kinuha niya ang braso ko pero agad ko namang binawi ito sa kanya without saying another word to him at nagpatuloy pa rin sa paglakad.
“Nia please. Hear me out.”
“Shut up,” galit kong saad sa kanya at nilingon siya. “Hindi na kita kilala kaya pwede bang layuan mo ako?”
Napatigil siya sa lugar niya dahil sa sinabi ko. Nagpatuloy akong maglakad paalis pagkatapos. I’m sure natauhan na siya sa mga sinabi ko kaya hindi na niya ako—
Someone grabbed my arm again kaya napalingon ako and, yeah you guessed it. Mas lalong napakunot ang noo ko and gritted my teeth sa
