I was looking at the balcony. The air touch my skin as the air blows my hair. I was looking down thinking how can I get out of here.
This is my thoughts from my first time here. I was scared. I don't know this mens I was with.
I was thinking all day, where is my family. Where are they? How are they? Are they okay? Hinahanap din ba ako nila? Maybe yes, wala namang magulang ang nakakatiis sa anak sabi nga nila.
The next morning. We went to a crime scene again. The man was killed in his condo unit. This time Morrigan, made me drink a a kind like tea so it will make me invisible to other like they are.
Nakakahiya daw kahapon ang nangyari. Mabuti na ito at hindi kami makakaabala at mayang nakakagalaw.
Pagpasok namin sa tinutuluyan niya ay puro bulto ng mga santo ang nakikita namin. May mga patay na kandila din doon at mga plastic na may mga groceries.
We went to a close room when we heard cries of a man. Lumusot kami sa nakasiradong pinto. There we a man kneeling down at the golden ox.
"Save me, save me," he panted.
"That's enough, it won't save you," ani ni Lucifer.
Napatigil naman ang lalaki sa ilang ulit na pagyukod at napatingin sa gawi namin. Ng dumapo ang tingin niya kay Morrigan ay namilog ang mga mata niya.
Napaupo ito sa sahig at lumayo sa amin.
"Sino kayo! Anong ginagawa niyo dito!" he look horrified, siguro kong ako ang nasa kalagayan niya ay ganyan din ang reaksyon ko "Sasagipin ang ko ni ng panginoon!"
Lumapit si Lucifer sa malapit na lamesa at kinuha ang isang libro. Ng tignan ko ang libro ay isang bible iyon.
Good thing he didn't burn.
"You shall have no other gods before me," Lucifer, read the Bible and slowly he went near the man"Isn't that in the Bible?"
"I didn't know he reads bible din pala," mahinang bulong ko kay Morrigan.
Matapang na tumayo ang lalaki at galit ang expresyon nito. Katulad ng babae kahapon ay may maitim din na tumitibog sa dibdib niya.
Walang atubiling lumusot ito sa pader sa likod niya at tumakbo. We ran after him. I was still not use being just a soul, kaya kong may makakasalubong kami di ko maiwasang magpagilid para di sila masagi.
I look at Morrigan who's floating in the air. How unfair, hindi niya na kaylangan pang gumamit ng paa at tumakbo.
Nilibot ko ang tingin ng di mahagilap ng tingin. He was in our back walking slowly like he was in a Street fashion show. His expression is bored.
Napairap ako sa kawalan na ako lang pala tong parang tanga na tumatakbo. Nakatigil na kaming tatlo sa gitna ng daan.
The man lost in my sight. Good thing Lucifer has a tracker. The red dot was moving fastly so I assumed he was still running away.
Hindi din ito malayo sa amin. Hinintay nalang naming tumigil ang pulang dot at pumasok sa onyx.
"Why we didn't think of this earlier?" pagrereklamo ko.
"You run so fastly, kaya nakisunod lang ako para sabihan ka sana tungkol dito," Morrigan.
"It was only you who didn't think of this," Lucifer.
I want to tease him about knowing the ten commandments, when I remember he was an angel once but he betrayed god.
I wonder why? He said we have the same reason and I can't think of that reason.
"Who is that man?" I asked about the man who got killed.
"Ramon Romeo, 42 years old. He was a drug dealer before but his wife died and decided to change his life. To live, gumawa siya ng mga ginto na turo at ang mga tao na nakapalibot dito ay binibigyan siya ng alay, dahil napapagaling niya daw ito."
Naliwanagan ako sa sinabi ni Morrigan. I respect those religions and like this but like what the ten commandments have said:
You shall have no other gods before me.
Ofcourse, we can't serve two gods at the same time, not just that. Drug dealer siya noon at nanlinlang ng mga tao ngayon.
I remember Ramon, in me. Noong ikalawang araw ko kasama sina Morrigan at Lucifer. I tried to run and come home, naalala kong saan pa iyon. And luckily I got there.
But flashes of memories came in my mind, at hindi ko kinaya kaya nawalan ako ng malay. Paggising ko nasa penthouse ulit ako.
Now, hindi ko na ulit inisip na tumakas at lumayo, dahil sa huli at dito padin ang tungtung ko. And I remember Morrigan, said that I have the mist of heart.
They are the only one who knew where my parents are. Malaman ko lang na okay sila at namumuhay ng payapa ay okay na ako.
Me having a mist of heart. I think I have something in me, kaya di nila ako sinasaktan.
We cornerend Ramon on the cemetery. He tried to run but good things Lucifer was there. They fought at each other.
Napatakip ako ng mata dahil hindi nakayanan ang nangyayari. Pag alis ko ng kamay ko sa mata ko ay nakadapa na si Ramon sa isang mitsu. Whoah. Lucifer is really good in hand to hand combat.
"Don't try to escape, cause we will never give you a chance."
Pati ako ay kinilabotan sa tuno na ginamit ni Lucifer. Lumapit sakanya si Morrigan at nilagyan ng kadena ang kamay ni Ramon para hindi makawala.
"Sasagipin niya ako! Sasagipin niya ako!" sinubukan nitong makawala.
But for sure, mahigpit ang hawal ni Lucifer sa kamay at balikat nito para di lang makawala.
Pumasok na kami sa onyx at andito na agad kami sa harap ng hell's gate. May mga baging na ang magkabilang support nito.
"Hindi ako nararapat dito! Sasagipin niya ako!"
Tinitikom nito ang bibig para hindi makainom ng tears of Luci. Lucifer brows furrowed, for sure he was irritated by now.
"Let me," dumapo ang tingin niya sa akin. Kinuha ko sakanya ang maliit na bottle at hinarap ang lalaki na patuloy sa pag sigaw.
"Alisin niyo ako dito! Hindi ako nararapat dito!"
"Your wife," natigil ang lalaki sa pagsasalita. The emotions in his eyes are longing and guilty "What do you think he will react seeing you like this?"
--------
A/N: In this part, if something disrespectful to your religion or you. You can message me and I will right away delete this part. Sorry in advance. Thanks for reading?