Prologue

307 Words
"There!" People are the same, palaging iisa ang kinakampihan. If you're rich, you're the victim. And if you're poor, you are murderer. Most poor people are innocent but they got to be punished by government personnel. Isang maling galaw mo lang, para sa kanila napakalaki na ng nagawa mong kasalanan. Palaging nakikita ang problema sa ibang tao. But for themselves, they can't see it. Masakit kung tumingin. For sure if there are rules that people who have a sharp stare will die. All people can die whether rich or poor. "Tsk. I hate people." I was walking through the school while thinking about what happened earlier when someone pull me into the dark. "What do you want?" I said with a calm voice "I like the way you stare at people." malamig ang boses niya, gayunpaman hindi ako nagpatinag sa kaniya. "Well, I don't like how you stare at me earlier." "I have opportunity for you" doon niya nakuha ang atensyon ko "How much?" he laughed at me "LOOK at that, mabilis talaga kapag may pinatrabaho. Tama nga si Sid" nag-ngitngit ang panga ko sa pangalang iyon "Tignan mo nga naman buhay pa pala ang isang yon" "Kalma, iha. Ako na ang bahala sa kaniya" "TSK. You think kaya mo ang isang yon" humagalpak siya sa tawa, napalitan ng pagkadismaya ang ngiti ko "Hindi ko naman sinabi na ako ang magpapabagsak sa kaniya. Remember this, you are in my hand now." ako naman ang humagalpak sa tawa "Sa tingin mo magpapahawak ako sayo? Gagawin ko lang ang gusto mo pero hinding hindi ako magpapahawak saiyo" kita ko naman ang naiinis niyang ngiti "Okay then, gawin mo lahat ang gusto mo. Bahala ka na." he walks away but.. "Hey! don't ever trust me. I am HAJI, the only daughter of ----" "THERE!" Tsk panira.. TO BE CONTINUED. @RyzeVynx
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD