นี่คงนับเป็นครั้งแรกที่เธอตื่นขึ้นมาเคียงข้างกับสายลมโดยไม่ได้ลุกหนีเขาไปไหนก่อน เธอมองคนหลับข้างๆ ด้วยความรู้สึกหลากหลาย คนที่ใจร้ายกับเธอมากที่สุดในชีวิตที่เธอเคยเจอมาเลยก็ได้ แต่เขากลายเป็นคนที่เปิดโลกให้เธอไม่น้อยด้วยเช่นกัน
ตอนแรกมันก็แค่หน้าที่ที่ทำลงไปอย่างไม่ได้ใช้อะไร แล้วตอนนี้ล่ะ เธอจะทำต่อไปแล้วยังจะใช้ความรู้สึกด้วยเหรอ มันคุ้มเหรอกับความใจร้ายที่เขาเคยมีต่อเธอ
“อ๊ะ! ไม่เอาแล้วฉันระบม” เอวาที่เผลอคิดอะไรในภวังค์จนไม่รู้ตัวเลยถูกสายลมกระชากขึ้นทาบทับเขาในตอนเช้า เช้าที่ผู้ชายชอบตื่นตัวกัน
“ไม่เอาจริงเหรอ เห็นเธอไม่ขยับไปไหนเลยนะ” เขาเห็นว่าเธอขยับตัวตื่นแล้ว แต่ไม่ได้ขยับออกจากกอดของเขาและนอนอยู่ท่าเดิม
“ก็แค่ยังขี้เกียจอยู่” เธอตอบออกมาอย่างไม่ได้โกหกซะทีเดียว
“รอบเดียว แล้วฉันจะปล่อยให้ออกจากห้อง” เขาว่าก่อนจะเริ่มขยับไปด้านล่างเพื่อส่งส่วนนั้นเข้ามาในร่องรักของเธอโดยที่
