หลังจากเอวากลับเข้าห้องนอนไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมงได้ ฝนที่ตกมานานก็ยังไม่หยุดตก แต่มันก็เบาลงกว่าตอนแรกอยู่บ้าง หากให้เขากางร่มไปขึ้นรถแล้วกลับไปตอนนี้ก็ไม่น่าจะอันตรายเกินไป...หรือเปล่านะ
แต่เธอก็ออกจากห้องนอนมา ออกมาเจอกับสายลมที่นั่งขดขาอยู่บนโซฟา ห่มผ้าที่เธอเอามาให้คลุมทั้งตัว แต่ร่างกายกลับสั่นระริก เขาพิงลงกับโซฟาเหมือนกับหลับไปแล้ว แต่ร่างกายก็ไม่หยุดสั่นอย่างแรงจนทำให้เธออดไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไปหาเขา
วางมือลงหน้าผากของเขา ไม่ต้องสืบเลยว่ามันร้อนแค่ไหน ร้อนจนเธอต้องชักมือออก รีบพาตัวเองกลับไปในห้องน้ำหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กในตู้บิ้วออกมาชุบอย่างร้อนรน
แต่แล้วมือเธอก็ชะงักลงอย่างนึกอะไรได้
อดีตที่เธอเคยไม่สบาย ตอนนั้นเธอไม่รู้เลยว่าเขามีท่าทีแบบไหนกับเธอเพราะเธอไร้สติ แต่ตอนเธอรู้สึกตัวตื่นมาก็เป็นสาธิตที่เฝ้าเธอไม่ใช่เขา และพอเขาโผล่มาก็พูดจาไม่ดีกับเธอ พอกลับถึงบ้านยังหาเรื่องเธอซ้
