หลังหมดเวลาพักคนงานก็แยกย้ายกันไปทำงานรวมถึงเจ้าของไร่อย่างสายลมด้วย และข้างกายของเขาก็ตามติดมาด้วยเอวาที่ไม่ได้กลับบ้านไป เธอเดินตามเขาขึ้นมาด้านบนเขาที่เป็นสวนปลูกเงาะ ที่ตอนนี้กำลังเก็บผลผลิตเพื่อส่งขายเหมือนกับผลไม้ชนิดอื่นๆ เรียกได้ว่าอยู่ไร่นี้มีผลไม้ให้กินตลอดปีเลยแหละ
เอวาเดินดูคนงานเก็บเงาะเป็นตัวอย่าง พอเห็นว่าเขาหักเป็นพวงๆ ลงมาเลยเธอก็ทำตามด้วยความอยากรู้อยากลองในสิ่งที่ไม่เคยทำ ยิ่งพอไม่ได้ทำเป็นงานเป็นการแบบนี้มันให้ความรู้สึกสนุกไม่น้อยที่ได้เก็บผลไม้สดๆ จากต้นมากมาย
“ดูพวงที่ลูกแก่ๆ ถ้าลูกยังไม่โตเยอะกว่าอย่าพึ่งหักมา” สายลมเดินมาข้างเธอแล้วสอนออกไป เด็ดเงาะหนึ่งผลออกมาแกะแล้วยื่นป้อนให้เอวา เธอก็อ้าปากรับเงาะเข้าปากทันที
“อื้ม! ผลไม้ไร่คุณหวานทุกอย่างเลยอ่ะ” เธอกินเงาะไปทั้งลูกจนแก้มตุ้ยแต่ก็อดพูดถึงรสชาติที่แตกในปากไม่ได้ ก่อนหน้านี้ก็ลิ้นจี่ ซึ่งมันก็หวานฉ่ำมาก พอมาเจ
