Üç gündür bizimle ve gün günden daha da eriyor oğlum. Sadece Melike onu okula götürdüğü zaman yüzü gülmüş. Evde gülmüyor, doğru düzgün yemek yemiyor ve geceleri ' Anne.' diye sayıklıyor. Bugün onu Havin' in kocasına götüreceğiz. Botan ne kadar sen gelme dese de oğlumun yanında olmak istiyorum. Üstelik aynı arabanın içi ona en yakın olabileceğim mesafe. Bana hiç yaklaşmıyor. Adeta köşe bucak kaçıyor. Ablam neler dediyse bana bakışlarında bile bir öfke var. Geceleri uyurken izliyorum onu rahat rahat. Alaz bizi oraya giderken yalnız bırakmak istemediği için arabayı o kullanıyor. Botan önde oturdu. Bende oğlumla arkada oturmak istedim. Baran yanına benim oturduğumu görünce; ' Ben önde oturmak istiyorum. ' dedi. Cevap veren Botan oldu.
' Güvenlik açısından çocukların önde oturması doğru değil
