มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

ตอนที่ 6 การหักหลังที่เจ็บปวด

ในอีกฟากฝั่งหนึ่ง ที่ภพหายตัวไปอย่างลึกลับหลังจากคืนที่ขอไหมแต่งงาน ความจริงเบื้องหลังนั้นไม่ได้สวยงามเหมือนคำโกหกที่เขาสร้างขึ้น เขาไม่ได้กลับบ้านไปคุยกับพ่อแม่อย่างที่เคยบอกไหมไว้ แต่เป็นเพราะ ริน ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ได้จับได้ถึงความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างภพและไหมจนได้

บรรยากาศภายในบ้านหรูเงียบสงัด แปรเปลี่ยนเป็นสนามรบแห่งอารมณ์อย่างรวดเร็ว เสียงตวาดและข้าวของที่ถูกปัดตกดังสนั่นไปทั่ว

"นี่ริน คุณเลิกตามติดผมสักทีได้ไหม!" ภพตะโกนด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเครียด เขาพยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ภายใน

"ทำไม! ทำไมฉันต้องเลิกตาม! หรือว่าคุณจะรีบไปหาอีผู้หญิงคนนั้นอีก!" รินตอกกลับเสียงแหลม ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความโกรธและเสียใจ เธอจ้องมองสามีราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ผมบอกคุณแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับไหม! ไหมเขาไม่รู้ว่าผมมีคุณ!" ภพพยายามอธิบาย แต่เสียงของเธอก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

"โกหก! คุณมันโกหก! ถ้าไม่เกี่ยวกับมันแล้วทำไมคุณถึงต้องปิดบังฉัน! ทำไมถึงต้องนอกใจฉัน!" รินโต้แย้งอย่างไม่ยอมแพ้ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บปวด

"คุณให้เวลาผมหน่อยได้ไหม ผมจะจัดการทุกอย่างเอง" ภพพยายามลดน้ำเสียงลง อ้อนวอนขอโอกาสจากภรรยา

"ให้เวลา? ให้เวลาคุณไปรักกับมันมากขึ้นเหรอ! ฉันไม่เชื่อคุณหรอก! ผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอายคนนั้น เธอควรจะเช็คให้ดีก่อนที่จะคบกับใคร!" รินตวาดเสียงดังลั่น เธอโกรธแค้นไหมที่ไม่รู้เรื่องราวและเข้ามาในชีวิตของเธอ

"ผมบอกแล้วไงว่าห้ามโทษเธอ! ผมเป็นคนผิดเอง เข้าใจไหม!" ภพขึ้นเสียงอย่างเหลืออด เขาปกป้องไหมอย่างออกหน้า

"กรี๊ดๆๆ"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังราวคนเสียสติ ก้องกังวานไปทั่วห้อง รินทรุดตัวลงกับพื้น ปล่อยให้น้ำตาไหลพรากอาบแก้มด้วยความเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีดลงกลางใจ สามีที่อยู่กินกันมาเกือบหกปี กำลังปันใจให้กับผู้หญิงอื่น ความคิดนี้มันทรมานจนแทบคลั่ง

ย้อนกลับไปเมื่อราวอาทิตย์ก่อนวันเกิดของไหม ความสงสัยบางอย่างเริ่มกัดกินใจริน เธอสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวภพ ความกระวนกระวายอย่างผิดปกติ การแอบคุยโทรศัพท์ลับๆ

และรอยยิ้มที่ดูมีความสุขอย่างที่ไม่เคยมีเมื่ออยู่กับเธอ ร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นค่อยๆ ปะติดปะต่อกัน จนในที่สุดรินก็สืบรู้จนได้ว่าภพกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงอีกคน และวันเกิดของเธอก็กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่วัน

ความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นอย่างรวดเร็ว รินรู้สึกเหมือนถูกหักหลังและทรยศอย่างเลือดเย็น เธอทุ่มเททุกอย่างเพื่อภพ ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แม้กระทั่งยอมละทิ้งศักดิ์ศรีบางอย่างในตอนเริ่มต้น แต่สุดท้ายเขากลับมาทำร้ายเธอเช่นนี้ได้อย่างไร

"อีผู้หญิงหน้าด้าน! กล้าดียังไงมายุ่งกับสามีของฉัน!" รินกรีดร้องออกมาด้วยความเกลียดชัง เธอจิกเล็บลงบนฝ่ามือแน่น ความคิดที่จะต้องสูญเสียภพให้กับผู้หญิงคนอื่นมันเจ็บปวดเกินกว่าจะทนรับได้

ในหัวของรินเต็มไปด้วยความแค้นและความริษยา เธอจ้องมองไปยังโทรศัพท์มือถือในมือ ราวกับมันคือต้นเหตุของความทุกข์ทรมานทั้งหมด ความคิดชั่วร้ายบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจ... เธอจะไม่ยอมเสียภพไปง่ายๆ เธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อรั้งเขาไว้ และผู้หญิงคนนั้น... จะต้องชดใช้...

และสี่วันก่อนหน้านี้ รินขับรถหรูคันงามมาจอดสนิทอยู่หน้าบ้านทรงไทยโบราณหลังหนึ่ง ตัวบ้านยกสูงสง่า รายล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ให้ร่มเงา เมื่อเธอลงจากรถ ก็มีหญิงวัยกลางคนในชุดผ้าไทยเรียบร้อยเดินออกมาเปิดประตูรั้วให้ด้วยท่าทีนอบน้อม

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในบริเวณบ้าน รินก็สังเกตเห็นความแปลกประหลาด สัตว์เลี้ยงนานาชนิด ทั้งสุนัข แมว และนก ต่างก็มีลักษณะพิกลพิการ บางตัวตาบอด บางตัวขาหัก หรือขนร่วงเป็นหย่อมๆ เดินเตร็ดเตร่อยู่ทั่วบริเวณอย่างอิสระ รินรู้สึกขนลุกเล็กน้อยกับภาพที่เห็น

เมื่อเดินลึกเข้าไปภายในตัวบ้าน ก็พบกับหญิงชราวัยหกสิบกว่าปี ผิวพรรณผ่องใส ผมขาวโพลนแต่ดูมีสง่า นุ่งขาวห่มขาวนั่งสงบนิ่งอยู่บนพื้นไม้ขัดเงา ท่าทางของเธอดูเคร่งขรึมแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเมตตา หญิงชรายกมือเชิญรินนั่งบนเบาะที่จัดเตรียมไว้ให้

รินนั่งลงอย่างเกร็งๆ เธอเตรียมคำพูดมากมายไว้ในใจ แต่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกมา หญิงชราก็เริ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น ราวกับอ่านใจของเธอได้

"หนูมีเรื่องทุกข์ใจเกี่ยวกับสามีใช่ไหมล่ะ"

คำพูดเพียงประโยคเดียวของหญิงชราก็ทำเอารินถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เธอไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน

ไม่เคยบอกใครถึงปัญหาในชีวิตคู่ แล้วทำไม... ทำไมเธอคนนี้ถึงรู้ทุกอย่างได้ราวกับตาเห็น... ความรู้สึกประหลาดใจและหวาดหวั่นเริ่มผสมปนเปกันอยู่ในใจของริน...

"หนูไปหาวันเดือนปีเกิดของผู้หญิงคนนั้นมาให้แม่ แม่จะช่วยหนูเอง" หญิงชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตาคมกริบแฝงไปด้วยอำนาจลึกลับ เธอแทนตัวเองว่า 'แม่' กับรินอย่างเป็นกันเอง ราวกับรู้จักกันมานาน

รินที่ยึดโทรศัพท์มือถือของภพไว้ได้ จึงสามารถสืบค้นวันเดือนปีเกิดของไหมได้อย่างง่ายดาย เธอรีบเปิดดูข้อมูลในเครื่อง แล้วบอกตัวเลขเหล่านั้นให้กับหญิงชรา

"ดีเลย... ช่วงนี้ดวงของเธอกำลังตกอับพอดี แม่จะจัดการให้ แต่หนูต้องเสียค่าครูเยอะหน่อยนะ" หญิงชรายิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นดูน่าขนลุกในสายตาของริน

"ได้เลยค่ะ! รินยอมจ่ายไม่ว่าจะแพงแค่ไหนก็ตาม! รินอยากให้อีผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นมันตายทั้งเป็น!" รินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น

ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย ความเจ็บปวดและความโกรธทำให้เธอไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกต่อไป เธอต้องการให้ไหมได้รับผลกรรมที่เข้ามาแย่งสามีของเธอ... แม้จะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม...

แม่หมอผู้นี้ แม้ภายนอกจะดูสงบเยือกเย็นในชุดนุ่งขาวห่มขาว แต่เบื้องหลังนั้นกลับดำมืดและน่าสะพรึงกลัว วิชาอาคมที่เธอร่ำเรียนมาไม่ใช่สายขาวอันบริสุทธิ์

แต่เป็นมนต์ดำขลังแห่งเขมรโบราณ ที่มีพลังอำนาจร้ายกาจเกินหยั่งถึง คาถาที่เธอท่องนั้นทรงพลังถึงขนาดเรียกและปลุกเหล่าวิญญาณสัมภเวสีที่เร่ร่อนให้ลุกขึ้นมาใช้งานได้ตามต้องการ

เคล็ดลับสำคัญในการควบคุมภูตผีเหล่านั้นคือการสังเวยเลือดสดๆ ให้พวกมันได้ดื่มกิน เมื่อวิญญาณเหล่านั้นได้รับอาหารอันโอชะ พวกมันก็จะยินยอมทำตามคำสั่งของแม่หมออย่างง่ายดาย

ราวกับเป็นทาสที่ต้องปฏิบัติตามคำบัญชาอย่างไร้เงื่อนไข แต่หากวิญญาณดวงใดบังอาจขัดขืน แม่หมอก็มีคาถาสะกดอันร้ายกาจ ที่สามารถกักขังและทรมานพวกมันได้นานนับปี... พลังอำนาจของแม่หมอผู้นี้จึงน่ากลัวและอันตรายยิ่งนัก...

"มึงไปเข้าฝันมัน อีบัว!" แม่หมอแก่ตวาดเสียงเข้ม ดวงตาเป็นประกายวาววับด้วยอำนาจมืด "เอาให้มันหนักๆ หลอกให้มันกลัวจนจับไข้หัวโกร๋นไปเลย!"

"เจ้าค่ะแม่หมอ" เสียงแหบพร่าตอบรับมาจากเงามืดที่มุมห้อง ร่างกายโปร่งแสงของ อีบัว ผีท้องแก่ที่อยู่ในฝันร้ายของไหม ค่อยๆ ปรากฏรูปร่างชัดเจนขึ้น

"หนูรินให้ค่าครูมาไม่น้อย มึงต้องทำงานให้คุ้มค่าหน่อย เข้าใจไหม?" แม่หมอเน้นเสียงหนัก มองจ้องไปที่อีบัวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการควบคุม

"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ" อีบัวก้มหัวรับคำอย่างนอบน้อม แม้จะเป็นวิญญาณร้าย แต่ก็ต้องสยบให้กับอำนาจของแม่หมอ

ว่าแล้ว แม่หมอแก่ก็ร่ายมนต์พึมพำ ส่งพลังอำนาจไปยังอีบัว ร่างกายโปร่งแสงของผีร้ายสั่นสะท้านเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปในความมืด เพื่อไปปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมาย... สร้างความหวาดกลัวและความทรมานให้กับไหมตามคำสั่งของแม่หมอ...

#มนต์ทำร้ายรักเสน่หา

เข้าใจหรือยังว่าแรงอาฆาตมันร้ายกาจขนาดใจ ....อะไรที่ทำกับใครอย่าคิดว่าเขาคนนั้นจะปล่อยผ่านหรือแค่เกลียด .... เกลียดกับอาฆาตมันต่างกันเยอะ...

คบกับใครสมัยนี้อย่าลืมเช็คให้ดีๆ นะคะไม่งั้นผีอีบัวจะตามไปหลอกหลอนฮ่าๆๆๆ

ขนลุกแบบแปลกๆ มีเงื่อนงำ!!น่ากลัว