ตอนที่ 1 ลางสังหรณ์
1097 Words
"ของขวัญวันเกิดครับ"
ภพยื่นกล่องของขวัญสีสวยมาให้ไหมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมของเขาเป็นประกายระยิบระยับยามมองมาที่เธอ ไหมรับกล่องนั้นมาด้วยหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ภพ แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายและดีกับเธอมากตั้งแต่คบกันมา ทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันเต็มไปด้วยความสุขและความใส่ใจ จนเธอแทบไม่เคยรู้สึกเหงาหรือขาดอะไรเลย
"ขอบคุณนะคะภพ" ไหมเอ่ยเสียงหวาน พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสมือของเขาอย่างรักใคร่ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือเมื่อนิ้วของทั้งสองประสานกัน ภพมักจะทำให้เธอรู้สึกพิเศษเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม
ไหมค่อยๆ บรรจงแกะห่อของขวัญด้วยความตื่นเต้น ภายในกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม ปรากฏสร้อยคอทองคำขาว จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องประกายสวยงามจับตา
"ว้าว! สวยจังเลยค่ะภพ ไหมชอบมากๆ เลย" ไหมอุทานด้วยความประทับใจ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับเมื่อจ้องมองสร้อยคอเส้นนั้น เธอเงยหน้ามองภพด้วยรอยยิ้มกว้าง "ขอบคุณนะคะที่รัก"
ภพยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน เขายื่นมือไปปลดสร้อยคอเส้นเก่าที่ไหมใส่อยู่ แล้วบรรจงสวมสร้อยคอพระจันทร์เสี้ยวให้เธออย่างเบามือ เรือนคอระหงของไหมดูงดงามขึ้นเมื่อมีสร้อยเส้นใหม่ประดับอยู่
"เหมาะกับไหมมากครับ" ภพกระซิบข้างหูเธอเบาๆ จนไหมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เธอซบหน้าลงบนอกแกร่งของเขาด้วยความเขินอายและความสุขที่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจ
ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา ภพไม่เคยทำให้ไหมผิดหวัง เขาเป็นสุภาพบุรุษ อบอุ่น เอาใจใส่ และดูเหมือนจะเข้าใจเธอไปเสียทุกเรื่อง ไหมจึงมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองว่าเธอรักผู้ชายคนนี้หมดหัวใจ และวาดฝันถึงอนาคตที่สวยงามร่วมกัน โดยไม่เคยระแคะระคายเลยว่าภายใต้ภาพลักษณ์แสนดีนั้น ภพซ่อนความลับบางอย่างที่พร้อมจะทำลายโลกทั้งใบของเธอให้พังทลายลง...
"ไหมวันนี้วันเกิดแกไปฉลองที่ไหนดี ฉันมีของขวัญให้แกด้วยนะ" แพร เพื่อนสนิทของไหมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับยื่นถุงของขวัญสีหวานมาให้
ไหมรับถุงของขวัญมาพลางยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะแพร แกไม่ต้องเปลืองเงินซื้อให้ฉันหรอก"
"บ้า! วันเกิดเพื่อนทั้งที จะไม่ให้ได้ยังไงล่ะ รีบๆ บอกมาสิว่าคืนนี้จะไปฉลองที่ไหน ฉันจะได้เตรียมตัว" แพรคะยั้นคะยอด้วยท่าทางกระตือรือร้น
"ภพจองร้านให้แล้ว บอกให้ชวนเพื่อนๆ ไปด้วย แกไปชวนดิเผื่อมีใครอยากไป" ไหมตอบพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ ภพเอาใจใส่เธอเสมอ แม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยแบบนี้
"จะดีหรือปกติแกไม่ชอบคนเยอะๆ นิ" แพรเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย ปกติไหมไม่ใช่คนที่ชอบงานสังสรรค์ที่มีคนพลุกพล่านเท่าไหร่
"เขาบอกสั่งเหล้าเบียร์เยอะไง ก็เลยให้ชวนคนอื่นไปด้วยแกก็ชวนแค่เพื่อนแผนกเราก็แล้วกัน" ไหมอธิบายด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอก็ไม่ได้ชอบความวุ่นวายนัก แต่เมื่อภพตั้งใจจัดงานให้ขนาดนี้ เธอก็ไม่อยากขัดใจ
"อืมๆ เดี๋ยวฉันลองไปชวนนะ" แพรพยักหน้าเข้าใจ แม้จะยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มมีความสุขของไหม เธอก็ไม่อยากซักไซ้อะไรอีก "แล้วเจอกันเย็นนี้นะยะ เเต่งตัวสวยๆ เลยเพื่อน"
"จ้าๆ โอเค" ไหมหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของเพื่อนสนิท ในใจของเธอเองก็รู้สึกดีใจไม่น้อยที่จะได้ฉลองวันเกิดกับคนที่เธอรักและเพื่อนสนิท แม้ลึกๆ แล้วจะมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกแวบเข้ามาในความคิด แต่ไหมก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งไป เธออยากมีความสุขกับวันนี้ให้มากที่สุด โดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นใด...
คืนนี้ไหมบรรจงแต่งแต้มใบหน้าสวยหวานอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เครื่องประดับชิ้นน้อยแต่สง่างามถูกนำมาสวมใส่เพื่อเพิ่มความมั่นใจ วันนี้เป็นวันพิเศษ วันเกิดครบรอบ 25 ปีของเธอ และยังเป็นวันครบรอบ 2 ปีที่เธอคบหากับภพ ชายที่เธอรักหมดหัวใจ ความสุขล้นปรี่อยู่ในอกจนยากจะเก็บซ่อน รอยยิ้มหวานประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา
โทรศัพท์มือถือในมือสั่นครืน ไหมรีบกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากภพ
"ฮัลโหลที่รัก พอดีผมติดธุระนิดหน่อยไปรับคุณไม่ได้ให้แพรไปรับได้ไหมครับ" น้ำเสียงของภพฟังดูรีบร้อนเล็กน้อย แต่ก็ยังคงความอบอุ่นไว้เสมอ
ไหมรู้สึกวูบโหวงในใจเล็กน้อย แต่ก็พยายามไม่คิดมาก "ได้ค่ะภพ เดี๋ยวยังไงไหมจะไปกับแพร ภพรีบตามมานะคะ" เธอไม่อยากให้เรื่องเล็กน้อยมาทำให้ค่ำคืนพิเศษนี้กร่อยลง
"ครับผม" ภพรับคำสั้นๆ ก่อนจะวางสายไป ไหมถอนหายใจเบาๆ แล้วรีบโทรหาเพื่อนสนิททันที
"ฮัลโหลแพร แกมารับฉันหน่อยพอดีภพติดธุระด่วนนิดหน่อยเลยให้แกมารับฉันไปก่อน"
"ได้ๆ แกเสร็จยังล่ะ" แพรตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกระฉับกระเฉง
"เสร็จแล้ว" ไหมตอบพลางมองกระจกสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย
"เค รอเลยเดี๋ยวฉันไปรับ"
"อืม" ไหมตอบรับสั้นๆ แล้ววางสายไป เธอมองตัวเองในกระจกอีกครั้ง พยายามฉีกยิ้มให้กว้างขึ้น เพื่อไล่ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจออกไป คืนนี้เป็นคืนพิเศษของเธอ เธอต้องมีความสุข... แม้จะไม่มีภพอยู่ข้างกายในตอนเริ่มต้นก็ตาม
#มนต์ดำร่ายรักเสน่หา
ว่ากันว่าความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม....คุณแน่ใจเหรอ...แล้วถ้าหากความรักนำพาชีวิตของคุณไปในจุดที่อันตรายที่สุด...มันยังคงสวยงามกับคุณอยู่หรือไหม..
ฝากนิยายตอนแรกด้วยนะคะคุณริ๊ดทุกท่านได้โปรดเมตตาเข้ามาอ่านกันเยอะๆ อย่าลืมติดตามและมากดใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยน๊ะ ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ
- Writer
