มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

ตอนที่ 13 พิษรักแรงหึง

"ภพ! คุณไปไหนมา!" เสียงแหลมสูงของรินตวาดลั่นทันทีที่ภพก้าวเท้าเข้ามาในคอนโดหรู ดวงตาคู่สวยแดงก่ำจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ฉันถามว่าไปไหนมา! ตอบมาเดี๋ยวนี้นะ!" รินย้ำคำถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว เดินตรงเข้ามาประชิดตัวภพอย่างไม่เกรงกลัว

"ทำไมคุณจะต้องตะคอกใส่ผมด้วยริน?" ภพตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย พยายามควบคุมอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้นมา

"ทำไมฉันต้องตะคอกใส่คุณน่ะเหรอ! คุณคิดว่าคุณทำอะไรไว้บ้างฮะ!" รินสวนกลับทันควัน มือเรียวจิกเข้าที่ต้นแขนของภพแน่น

"ผมมีการมีงานที่ต้องทำ! หยุดวุ่นวายกับชีวิตผมสักทีได้ไหมริน!" ภพพยายามสะบัดแขนออก แต่รินก็ยังคงจับไว้แน่น

"ฉันจะเลิกยุ่งกับคุณได้ยังไง! คุณเป็นสามีฉันนะ! อีกอย่าง... คุณแอบไปหาอีไหมมาใช่ไหม!" รินถามด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยและหึงหวง

"คุณรักมันมากเลยใช่ไหม!" รินตวาดเสียงดังลั่น น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ

"เออ! ผมรักไหม! พอใจหรือยัง!" ภพตะโกนกลับด้วยความเหลืออด เขาเบื่อหน่ายกับความเอาแต่ใจและความไม่เข้าใจของรินเต็มทน "นี่ริน ผมถามคุณจริงๆ เถอะ คุณก็รู้อยู่แก่ใจว่าผม..."

"ไม่! คุณรักฉัน! คุณต้องรักฉัน!" รินแทรกขึ้นเสียงแข็งกร้าว ราวกับกำลังสั่งให้ภพเป็นไปตามความต้องการของเธอ

"เป็นบ้าไปแล้วหรือไงคุณ! คุณมันชอบบังคับจิตใจคนอื่น! อีกอย่าง... คุณทำอะไรไหม!" ภพเริ่มเสียงดังขึ้น ดวงตาจ้องมองรินอย่างคาดคั้น

"ผมถามว่าคุณทำอะไรไหม! ตอบผมมาเดี๋ยวนี้!" ภพย้ำคำถามด้วยน้ำเสียงเดือดดาล เขาเริ่มสังหรณ์ใจถึงเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นกับไหม

"ใครใช้ให้คุณรักมันล่ะ! มันแย่งผัวของฉันไป! ฉันจะให้มันไปตายอย่างทรมานเหมือนที่ฉันทรมานอยู่ตอนนี้" รินกรีดร้องเสียงดังลั่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความเคียดแค้น มือเรียวจิกเข้าหากันแน่น

"คุณกำลังทำอะไรอยู่! เลิกซะนะริน! ไม่งั้นคุณเจอดีแน่!" ภพคำรามเสียงต่ำ มองหน้ารินด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาไม่คาดคิดว่าภรรยาของเขาจะกลายเป็นคนโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

"คุณรักมันมากกว่าฉันอีกใช่ไหม! กรี๊ดๆ"

"นี่คุณไม่อายคนอื่นเขาบ้างเหรอ! ส่งเสียงดังโวยวายแบบนี้!" ภพกระซิบเสียงลอดไรฟัน มองรินด้วยสายตาตำหนิ

"จะอายทำไม! ผัวเมียทะเลาะกันมันเรื่องธรรมดา! อีกอย่างคนที่น่าจะอายน่ะ มันน่าจะเป็นอีผู้หญิงคนนั้นมากกว่า!" รินตอกกลับเสียงดัง ไม่ลดละความโกรธเกรี้ยวแม้แต่น้อย

"ริน ผมบอกคุณแล้วไงว่าทุกอย่างมันผิดที่ผมคนเดียว! ไหมเขาไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าผมมีคุณอยู่แล้ว! คุณอย่าไปโทษเขาเลย!" ภพพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนลง หวังจะให้รินใจเย็นลงบ้าง

"เพราะอะไรภพ... ทำไมคุณถึงทำกับรินได้ถึงขนาดนี้..." รินเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง ความเสียใจและความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าสวย

ย้อนกลับไปยังห้วงเวลาในอดีต สมัยที่ภพยังเป็นนักศึกษาหนุ่มไฟแรง เขาเคยตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างหมดหัวใจ รักแรกที่ตราตรึงอยู่ในความทรงจำ เขาตามจีบเธอด้วยความมุ่งมั่นและจริงใจ จนในที่สุดความรักของเขาก็ได้รับการตอบสนอง ทั้งสองคบหากันเป็นแฟนด้วยความหวานชื่นและผูกพัน

ในกลุ่มเพื่อนสนิทของหญิงสาวคนนั้น มีรินรวมอยู่ด้วย รินเป็นเพื่อนที่คอยให้คำปรึกษาและอยู่เคียงข้างเสมอมา แต่ภายใต้รอยยิ้มและคำพูดที่ดูเหมือนหวังดีนั้น รินกลับซ่อนความรู้สึกบางอย่างไว้... เธอแอบชอบภพมานานแล้ว เฝ้ามองความรักของเขากับเพื่อนด้วยความอิจฉาริษยาที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

ด้วยความปรารถนาที่จะได้ครอบครองภพ รินเริ่มวางแผนและทำทุกวิถีทางเพื่อแทรกแซงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ เธอสร้างสถานการณ์ให้เกิดความเข้าใจผิด ยุแยงตะแคงรั่ว ใส่ร้ายป้ายสีต่างๆ นานา

หวังให้ความรักของภพและเพื่อนต้องสั่นคลอน เธอใช้มารยาหญิงและความใกล้ชิดในฐานะเพื่อน ค่อยๆ สร้างความเชื่อมั่นและเข้าใกล้ภพมากขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด แผนการของรินก็เริ่มได้ผล ความสัมพันธ์ของภพกับแฟนสาวเริ่มระหองระแหง เกิดความขัดแย้งและความไม่เข้าใจกันมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความอ่อนเยาว์และขาดประสบการณ์ ภพเริ่มหวั่นไหวกับความหวังดีและความเอาใจใส่ที่รินมอบให้ โดยไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังนั้นเต็มไปด้วยความต้องการครอบครอง

จนกระทั่งถึงจุดแตกหัก ด้วยอุบายบางอย่างของริน ทำให้ภพและแฟนสาวต้องเลิกรากันไปอย่างเจ็บปวด ภพเสียผู้หญิงที่เขารักไปอย่างไม่มีวันกลับ ส่วนริน... ในที่สุดเธอก็ได้เข้ามาอยู่ในชีวิตของภพสมความปรารถนา

แม้ว่าความรักที่เขาเคยมอบให้เธอจะไม่เท่ากับรักแรกที่เขาเสียไปก็ตาม... ร่องรอยความผิดหวังและความเสียใจในอดีต ยังคงเป็นเงาที่คอยตามหลอกหลอนความสัมพันธ์ของภพและรินมาจนถึงปัจจุบัน...

เมื่อกาลเวลาล่วงเลยเข้าสู่วัยทำงาน ภพได้พบกับไหมในงานกิจกรรมร่วมกันของบริษัทใหญ่สองแห่งที่พวกเขาทำงานอยู่ ทันทีที่สบตา ใบหน้าหวานซึ้งและรอยยิ้มสดใสของไหมราวกับสะกดให้ภพตกอยู่ในภวังค์แห่งความรักอีกครั้ง

ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดใจผุดขึ้นในใจ ราวกับเขาได้พบเจอกับรักแรกที่จากไปอีกครั้ง ไหมมีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดเขาอย่างไม่อาจต้านทานได้

ภพรู้สึกราวกับว่าโชคชะตาได้นำพาเขามาพบกับไหมอีกครั้ง เพื่อชดเชยความผิดพลาดในอดีต เขาเริ่มเข้าหาและทำความรู้จักกับไหมอย่างจริงจัง ตามจีบเธอด้วยความเสน่หาและความหวังที่จะสานต่อความสัมพันธ์ครั้งใหม่นี้ให้ดีที่สุด

เขาปรารถนาที่จะเริ่มต้นใหม่กับคนที่ทำให้หัวใจของเขากลับมาสดใสอีกครั้ง โดยหารู้ไม่ว่าเงาอดีตและความริษยาที่ฝังรากลึกกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้พวกเขาอย่างช้าๆ...

ความรักที่ภพมีต่อไหมนั้นเป็นความรู้สึกที่แท้จริงและลึกซึ้ง เขาปรารถนาที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเธออย่างจริงจัง ในความคิดของภพ เขาตั้งใจว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้หย่าขาดจากริน

โดยพยายามหาข้ออ้างหรือเหตุผลที่สมควร แต่ด้วยสัญชาตญาณและความหึงหวงที่รุนแรง รินก็จับได้ถึงความสัมพันธ์ที่ซ่อนเร้นของเขากับไหมเสียก่อน

เมื่อความลับถูกเปิดเผย ภพก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เขาไม่รู้ว่าจะสลัดรินออกจากชีวิตได้อย่างไร รินผูกพันกับเขามานานหลายปี และด้วยนิสัยที่เอาแต่ใจและรุนแรงของเธอ ทำให้ภพหวาดกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายตามมาหากเขาตัดสินใจทิ้งเธอไปอย่างเด็ดขาด

ความรู้สึกผิดต่อริน ความรักที่มีต่อไหม และความกังวลถึงผลที่จะตามมา ถักทอเป็นความขัดแย้งที่รุมเร้าอยู่ในจิตใจของภพอย่างหนักหน่วง... เขาไม่รู้จะหาทางออกให้กับความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงนี้ได้อย่างไร...

ภพนึกถึงใบหน้าซีดเซียวและดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของไหมในวันนี้ ภาพนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างชัดเจน ประกอบกับคำพูดของแพรที่ว่าไหมอาจถูกคุณไสยเล่นงาน ความสงสัยทั้งหมดจึงพุ่งตรงไปยังคนๆ เดียว... ริน

"ริน... ผมขอถามคุณได้ไหม... คุณทำของใส่ไหมใช่ไหม?" ภพเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาจ้องมองรินอย่างคาดคั้น หวังจะได้รับคำตอบที่ชัดเจน

รินหัวเราะเยาะในลำคอ น้ำเสียงเย็นเยียบ "ทำไม? มันใกล้จะตายแล้วหรือยังล่ะ? ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณแอบไปหามันมาสินะ!" ดวงตาของเธอเปล่งประกายความเกลียดชัง

"คุณทำของใส่ไหมจริงๆ เหรอริน? ทำไมคุณถึงใจร้ายถึงขนาดนี้?" ภพถามด้วยความตกใจและความผิดหวัง เขาไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เขาเคยใช้ชีวิตร่วมกันมาจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้

"คุณต่างหากที่ใจร้ายภพ! คุณนอกใจฉัน! คุณทรยศความรักของฉัน!" รินตวาดกลับด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บปวด

"คุณต่างหากที่ใจร้ายกับผมริน! คุณรู้อยู่แก่ใจว่าผมแค่อยากอยู่กับคนที่ผมรัก! ไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบัน คุณนั่นแหละที่ใจร้ายกับผม! คุณทำลายความรักของผม!" ภพตะโกนกลับด้วยความเหลืออด ความอดทนของเขาถึงขีดสุดแล้ว

"ภพ!!!" รินคำรามชื่อเขาด้วยความโกรธแค้นสุดขีด ในมือเรียวปรากฏกระป๋องสเปรย์สีดำ เธอพุ่งเข้าใส่ภพอย่างรวดเร็ว และฉีดสเปรย์บางอย่างเข้าใส่ใบหน้าของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว

กลิ่นฉุนแสบจมูกคล้ายยาชาลอยคลุ้ง ภพเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะค่อยๆ เลือนหายไป... ร่างสูงค่อยๆ ทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง... รินยืนมองร่างที่แน่นิ่งของภพด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและความสะใจ...

#มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

ความรักทำให้คนตาบอด เราสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อคนที่เรารักแม้ว่าสิ่งนั้นมันจะผิดบาปเพียงไหนก็ตาม เมื่อมีรักย่อมมีทุกข์..

ใครก็ได้เอาสองคนผัวเมียนี้ไปเก็บที ศีลเสมอกันมากแม่จะไม่ทน