ในขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่นั้นเอง ขุนศึกก็เดินลงมาจากเรือนไทยด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตาคมกริบกลับฉายความหนักแน่น
"ทุกคนสามารถไปพักผ่อนที่อื่นได้ตามสะดวกนะครับ... แต่ยกเว้นคุณไหม" เสียงทุ้มต่ำของขุนศึกเอ่ยขึ้นอย่างชัดเจน
"เพราะอะไรหรือจ๊ะ พ่อครู?" แพรเอ่ยถามด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเพื่อน
"เพราะดวงจิตของเธอยังอ่อนแอมาก... หากออกไปจากเขตคุ้มครองของที่นี่... อาจจะถูกครอบงำจากผู้ที่คิดร้ายต่อเธอได้ง่าย" ขุนศึกอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ในขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจฟังคำอธิบายของขุนศึกอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็ปรากฏร่างของเด็กชายคนหนึ่ง รูปร่างเล็ก ผิวขาวอมชมพู ดวงตากลมโตเป็นประกาย ผมจุก ดวงหน้ายิ้มแย้ม
แต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าพิศวง เด็กชายคนนี้ยืนอยู่ข้างกายขุนศึกอย่างเงียบเชียบ ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นถึงกับตกตะลึงและประหลาดใจกับกุมารน้อยที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันตรงหน้า...
ไอ้ชาติและไอ้แหลมถึงก
