Chapter 39

2648 Words

Ikay's POV "Tss. Why are you crying?" Tanong niya bigla sa akin kaya mabilis ko namang kinapa ang pisngi ko. Shet! Ba't ako umiiyak? Ang OA mo Ikay ha! Tsk! "Leche! Ikaw kasi eh! Ang OA mo." Inis kong sabi sabay irap. "Tss. Diba sinabi kong umuwi ka na?" Seryoso na naman ang mukha niya. "Eh sa nakonsesya ako eh! Ako pa sisihin mo!" Inis kong sabi habang patuloy sa pagpapahid ng mga luha. Jusko ang OA talaga! Amp! "Tss. Ihahatid na kita." Sabi niya at tumayo agad. "Magpapasundo nalang ako kay Manong." Kunyaring inis kong sabi. "Okay." sabi niya at naglakad na papasok ng bahay nila. Ugh! Loko talaga! "Woi! Joke lang yun! Ihatid mo ako! Wala akong load,di ako makapagtext kay manong." Sabi ko at hinabol siya. Ang bilis naman maglakad ng lalaking ito! May lahing kabayo yata. "Woi Ni

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD