Yazarın Anlatımı
Hayatında çok önemli biri için önemsizmiş gibi hissetmek, bu hayattaki en kötü hislerden biridir.
Rodi, sabah gözlerini açtığında öyle hissediyordu.
Başında Ravend vardı.
Uyuşturulmasına rağmen bütün gece kabus görmüştü.
“Abi…” dedi. Kurumuş dudaklarıyla, yanan boğazını tutarmış gibi boğazını temizledi.
Ravend, yüzünün bile rengi değişen kardeşine baktığında içi yanıyordu. Başucundaki kapalı suyu açıp onun kalkmasına yardım ederek bir iki yudum içirmişti.
En son Rodi, çocukken annesi onu kapıdan
kovduğunda bu hâle gelmişti.
Ondan sonra bütün hislerini öldürmüş gibi yaşamıştı.
Düşünmüyordu. Düşünürse aklını yitirirdi.
Yerinden kalktığında Ravend,
“Yat lan, ne bu acele? Bir de doktor olacaksın,” dedi.
“Yok abi, yatarsam kafayı yerim,” dedi.
Bandajlı koluna te
