Her daim öfkeli olan bir adam...
Öfkesiyle yaşayarak, herşeyi herkesi dağıtan bir adam...
Şimdi yine karşımda, yine öfkeli ve yine dağıtacaktı.
Babam ona doğru bir adım atmış ve tam karşısına geçmişti.
“Karın? Kim demiş karın olduğunu? Bana resmi olarak evli olduğunuza dair bir kanıt göster!”
İşte benim babam böyle bir adamdı.
Adam gibi adam...
Kızının arkasında her daim duran, onu hep koruyup kollayan baba gibi babaydı...
“Dini nikahlı karım!” Şerwanın baskın sesi ortamı ölüm sessizliğine bırakmıştı.
Tabi benim babama sökmezdi bu tür laflar.
“Biz senin bacını aldık! Resmi de nikah kıydık! Bu hafta sonu da düğün kuracağız! Ama benim kurban giden kızım bir adamın yardımcısı gibi muamele görecek ve ben buna susacağım? Kusura bakma Şerwan Ağa! Ben kızımı senin gibi çakala
