💔Giriş
212 Words
Birçok hayalim vardı. O hayallerle büyümüşdüm... Bazı heveslerim vardı ve o heveslerle yaşamıştım. Ve tek bir isteğim vardı.
Allah ömür verdikçe yaşayacak , vazgeçmeyecek, ve ben başaracaktım.
Öğretmen olacaktım çocukların yaşamlarına dokunacak o küçük bedenlere sevgi yükleyecek ve belki de birçoğunun yaşamına dokunacaktım... Buralarda kızların kaderi cinsiyetini öğrendikten sonra başlar, o kızlar, o kadınlar, o çocuklar.. Bu topraklar çok acıya şahit oldu, hiç yıkılmayacakmış gibi duran, kale misali masalsı konaklar kaç kişinin ahı ile sarsıldı, hangi gözyaşı yıkabilir ki bu taştan yapıtları? Bugün benim ahım, bağırışlarım, haykırışlarımla yıkılmıyor sapasağlam kalıyorsa hiçbirşey yıkamaz bu kaleyi...
Bağırıp bir kurtuluşa ermeye çalıştıkça yollarım tek tek kapanıyordu. Yoksa dedem bu sert tokadı atabilir miydi?
“ahh” diye düştüğüm yerden hızlıca kalktım. Ben buydum kimsenin karşısında ezik durmazdım...
“İstediğin kadar vur Dede ama bu iş olmayacak” karşımda öfkeden kuduran dedem üstüme bir adım daha atarak avluyu inletecek şekilde bağırdı. “Ya ne olacak Asmin!. Sırf sen naz yapacaksın diye tüm soyumuzu mu kurutsunlar haa!.” Sadece 1 haftalığına okul tatil oldu diye Mardin’e gelmiştim ve ondada pişmanlıktan kavruluyordum. “Suç abimin ya abimin beni neden kurban ediyorsunuz” diye bende bağırarak karşılık verdiğimde bu defa babam avluya daldı sağ omzu hep kan içindeydi herkes panikle ona koşarken bu durumun daha çok can yakacağını anlamıştım.
- Writer
