แปลกใจ..4

1813 Words

“ ที่ไหน? " ผมเอียงหน้าหันไปถามเเอนดิว เเขนหนาพาดอยู่ที่เอวของผม มืออีกข้างก็ล่วงไปหยิบคีย์การ์ด ติ๊ด.. " มายเพนท์เฮ้าส์ " " ยูมีก็ที่กันเนี่ย " "เยอะ ที่ต่างประเทศก็มีเดียววันหน้าจะพาไป" "รวยจริงๆ เลยนะ ~" "เเน่นอน " ผมตีเเขนเเอนดิวเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ "รับรองว่าเลี้ยงยูได้ทั้งชีวิตเเน่นอน " "อย่ามามั่ว ยังไม่ได้บอกเลยว่าจะอยู่ด้วย " " ไม่อยู่ก็จะบังคับ " ผมส่ายหน้าน้อยๆ ให้แอนดิว ผมคบกับเเอนดิวมาได้สักพักชีวิตก็มีความสุขดี บ้างทีผมก็คิดว่ามันดีเกินไปหรือเปล่า555 เเต่เเอนดิวก็มีข้อเสียนะ เป็นคนที่ชอบบังคบ ขี้บงการสุดๆ หลังจากที่ได้กันคืนนั้นเช้าวันต่อมาของๆ ผมก็ถูกย้ายมาไว้ในห้องเฉยเลย พอผมถามเเอนดิวก็ไหลไปเรื่อย บอกว่าอยากอยู่กับผมตลอดเวลานั้นเเหละตามสไตล์ผู้ชาย เเต่ผมก็ยอม มันก็ไม่ได้เหลวร้ายอะไรสักหน่อย555 ผมคิดว่าเเอนดิวคงจะเบื่อผมเเต่ไม่เลยครับ ตามติดผมเเจจนเเฟงค์จับสังเกตุได้เเอนดิวก็เล่นตอบไปหน้าซื่อๆ เลย เล่นเอาผมทำตัวไม่ถูกเลย เเถมยังขี้หึงสุดๆ " ดาร์ริ่งมานี่ มีอะไรจะให้ดูไอว่ายูต้องชอบ" ผมเดินเข้าไปตามเสียงเรียก . . . . "!!!!! " "กิม.. " ร่างบางนอนซมอยู่ที่พื้น ใบหน้าเล็กๆ ที่บวมช้ำค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ใบหน้าเขียวช้ำ คราบน้ำตายังเกาะอยู่บนเเพขนตา ใกล้ๆ กันพลัสที่อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน สองมือของผมเย็นเฉียบ "แอนดิว " ผมหันไปมองเเอนดิวด้วยเเววตาอึ้งๆ "ทำไม....ทะ..ถึงมาอยู่ที่นี้!! " "ก็ยูบอกว่าอยากเเก้เเค้นไม่ใช่หรอ " " ต้อง..ไม่ใช่เเบบนี้สิ" " เพื่อคุณเลยนะ ยูอยากทำอะไรบ้างบอกลูกน้องไอได้ ไอไม่อยากให้ยูทำเองไม่อยากให้มือสวยๆ ของยูต้องแปดเปื้อน " พูดจบชายชุดดำ เดินเข้ามาในห้องกว้าง ชายร่างใหญ่หลายคนทำให้ห้องนี่ดูเเคบถนัดตา " พี่เจค..." "กิม!!! " เสียงเรียกเบาๆ ทำให้ผมเเทบถลาเข้าไปหาร่างที่นอนอยู่บนพื้น เเต่ตัวของผมก็ถูกรั้งไว้ด้วยเเขนเเกร่ง "ทำไมยังอาลัยอาวรฌ์มันอยู่ละเจค ยูทำไอผิดหวังนะ " ดวงตาสวยดูเย็นชาขึ้นฉับพลัน "เเอนดิว.." "ถ้าอยู่ไม่พูดไอพูเองเองนะ " ไม่รอผมพูด เเอนดิวหันไปสั่งเสียเข้มกับชายร่างใหญ่เป็นภาษารัสเซียที่ผมฟังไม่รู้เรื่อง พลัก!!!! "กิม!!! " ร่างของกิมกลิ้งไปจนติดผนัง ชายสองคนรุมทั้งเตะทั้งหมัดใส่ร่างบางจนร้องเเทบไม่ไว้ . "เเอนดิว! พอเเล้ว!! เเอนดิว!! " "ยิ่งคุณเเสดงอาการเเบบนี้ยิ่งทำผมโกรธนะ " "เเต่.." "คิดสิว่าเขาทำอะไรกับยูบ้าง " "ใช่..เเต่นี้มันเกินไปเเล้ว" "ไม่เกินไปหรอก หรือยูยังรักมัน? " "ไม่ใช่! " "สงสัยเราต้องคุยกันยาวๆ " พูดจบภาษารัสเซียที่ผมฟังไม่ออกก็ถูกพูดอีกครั้ง ชายร่างใหญ่ยกร่างของกิมกับพลัสออกไปจากห้อง "เเอนดิว นายจะเอาพวกเขาไปไหน เเอนดิวปล่อย!! " ผมพยายามถลาร่างออกจากวงเเขนที่โอบรัดผมเเน่น จิตสำนักของผมบอกว่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง "เหมือนที่พวกมันทำกับยูไง เเต่ไม่ต้องห่วงพวกเขาจะได้กลับไทยเเน่นอน เเต่ผมไม่รับรองสภาพนะ " เเอนดิวยิ้มเเต่เป็นยิ้มที่ผมกลัวจับใจ "ไม่เเอนดิว ไม่!! " ผมอยากเเก้เเค้นเเต่ต้องไม่ใช่เเบบนี้ มันเกินไป "หุบปาก! " "ไม่!!! ปล่อย" เพี้ยะ!!! "พูดยากจังวะ " หน้าผมหันตามเเรงตบ มือผมจับเเก้มของตัวเองมองหน้าเเอนดิวน้ำตาคลอ "ยูตบไอหรอ....? " "อย่าร้อง น้ำตาไม่ได้ช่วยอะไร " . . . ไม่ . . ไม่ . . ผมอยู่กับคนๆ นี้ไม่ได้เเล้ว!!!!! "โอ้ย.." ผมกระทืบเท้าเเอนดิวอย่างเเรง จังหวะที่เผลอ ผมรีบกระชากตัวออกจากวงเเขนเเต่เเอนดิวฟื้นตัวเร็วกว่าที่คิด ดึงเเขนผมไว้ทัน ก่อนจะจับตัวผมยกพาดบ่า ผมทุบที่หลังของเเอนดิวด้วยเเรงทั้งหมดที่มี ตุ๊บ! " หยุด! " น้ำเสียงเผด็จการถูกตะคอกใส่หน้าผม หลังจากที่ร่างของผมถูกทิ้งลงบนเตียง ร่างถูกทาบทับด้วยร่างหนา " ไม่! เเอนดิวปล่อย ไม่ไอจะไม่อยู่กับยูเเล้ว ปล่อยดิวะ " อึก... ผมเจ็บจนตัวงอ หมัดหนักๆ ถูกประเคนลงบนหน้าท้องผม "บอกเเล้วไงว่าไม่อยู่ก็จะบังคับ..." "มะ..ไม่.." เสื้อผ้าของผมถูกกระชากอย่างเเรงจนบาดผิว "คุณทำผมโกรธ นะที่รัก " "ผมอุตสาห์ทำเพื่อคุณ " "ไม่..มะ ต้องการ " " ไม่ต้องห่วง ไอจะทำให้ยูต้องการเอง" "อึก......" ฟันขาวขบอย่างเเรงที่ยอดอกของผม ร่างกายของผมไร้เรี่ยวเเรงยังเจ็บจุกไม่หาย "ยูหวานไปทั้งตัวจริงๆ " ลิ้นร้อนๆ ละเลงลงบนรอยเเดงจากการกัด ลากลงมาที่เเอ่งสะดือ หน้าท้องขาวพลันหดเกรง "อึก..อะ" มือร้อนสัมผัสกับเเกนกายของผม ริมฝีปากหนาค่อยๆ จูบซับลงมา พรมจูบบริเวณไรขนกึ่งกลางกาย "มะ..ไม่" "ดูเหมือนร่างกายยูจะไม่พูดเเบบนั่นนะที่รัก " "อ๊ะ..." โพรงปากอุ่บครอบลงบนเเกนกายที่เเข็งเกรง ดูดดึงขึ้นลงสองมือจับขาของผมเเยกออก เพื่อเเทรกใบหน้าเข้ามาได้ถนัด มือหนาบีบคลึงเข้าที่ลูกกลมสองลูก "มะ..ไม่..ปล่อย " "ไอไม่ปล่อยยูหรอกไม่ต้องห่วง " ปากหนาถอนออกจากเเกนกาย โน้มร่างขึ้นมาประกบจูบผม ผมเม้มปากเเน่น " อย่าปฎิเสธไอ ไอไม่อยากทำยูเจ็บ" อึก.... ปากหนาประกบเข้ามาอีกครั้งเเต่ผมยังคงปิดปากเเน่นมือร้อนบีบคางของผมจนเจ็บบังคับ บังคับให้ริมฝีปากผมเผยอออก อีกมือก็ยกเอวผมขึ้นลูบวนอยู่ปากทาง "อ้า..." ช่องทางของผมถูกหยิบยกจนขาสองข้างพาดอยู่บนไหลกว้าง จมูกโด่งซุกไซร้อยู่ที่รอยจีบ ก่อนที่ลิ้นชื้นจะเลียบริเวณปากทาง "อ้าาา...อืออออ" ผมถูกจับตะเเคงข้าง "ผมจะไม่เบิกทาง . . เพราะมันคือการลงโทษ" "อย่าเเอนดิว ไม่...........อึก " เหมือนร่างผมถูกเเหวกเป็นสองชีก ขาข้างหนึงของผมถูกวางพาดไว้ที่บ่า ความเป็นชายขนาดใหญ่ฝังลงเข้ามาภายใน กลิ่นคาวของเลือดลอยฟุ้ง สองมือของผมกำกับผ้าเเน่นด้วยความเจ็บ "เจค~ เเน่นสุดๆ เลยที่รัก" ขาของผมถูกจับยึดไว้ "ผมจะกระเเทกคุณเเล้วนะ " "ไม่!!!!!!!! " ตับๆๆๆๆๆๆๆ ความเจ็บยังไม่ทันหาย ความเป็นชายขนาดใหญ่ก็กระเเทกกระทั้นเข้ามา ผมเเสบไปทั่วโพรงรัก หยดเลือดสีสดหยดลงบนเตียง ร่างกายของเเอนดิวที่สภาพคบชิ้นมีเพียง ความเป็นชายที่โผล่พ้นออกมาซิบกางเกง ปักๆๆๆๆๆๆๆๆ "อืมมม" "อ้าๆๆๆๆ อ้าาาๆๆ " ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเเต่การกระเเทกก็ยังไม่หยุด "เข้ามา " "ไม่เเอนดิว ไม่! อ้าๆๆๆๆๆ " "ฉันเองเจค " แฟงค์! เขามาได้ยังไง เเล้วยังมาเห็นผมในสภาพเเบบนี้ "มีอะไร " "เเค่จะมาถามเรื่องอะไรนิดหน่อย เเต่นายคงยุ่งอยู่งั้นไม่เป็นไร " ตับๆๆๆ "อ้ะๆๆๆ อ่าๆๆๆ " "อืมมม..ฉันยุ่งอยู่ " " ฟะ..เเฟงค์..อ้าาาาออกไป..อ้าๆๆๆๆ " "ว๊าวว เจคนี้เซ็กซี่กว่าที่คิดนะเนี่ย " "ไม่..อ้าๆๆๆ ..ไม่ " ร่างของผมถูกเเอนดิวจับกลับหลัง เเอนดิวกระเเทกความเป็นชายเข้ามาไม่ยั้ง " ฉันขอนั่งอยู่สักพักได้ไหมเพื่อนวิวดีจริงๆ " "อืม...ตามสบาย " " ไม่นะ..อ้าๆๆ ออกไป " " เเต่ยูรัดเเน่นขึ้นนะเจค...ซิ๊ด ตื่นเต้นหรอที่มีคนมอง " "อ้า..ไม่ใช่ อ้าๆๆๆๆ " "ซื่อสัตย์กับร่างกายตัวเองหน่อยที่รัก" แฟร์ง นั่งลงกับเก้าอี้ ก่อนรูดซิบควักเอาเเกนกายของตัวเองมานั่งรูด " เฮ้ย..ไอ้เเฟงค์ ถ้าอยากก็มีของจากไทยสองคนอยู่ข้างๆ เเต่ไม่รับรองสภาพไปดูก่อนดิ " เเอนดิวผ่อนจังหวะการกระเเทกก่อนจะหันไปพูดกับเเฟงค์ "อืมมหรอ เเต่ฉันอยากได้เจควะ " "ไม่ได้หรอกวะ..หวง " "เออ...ก็ได้ๆ " "ม่ะ ที่รักต่อ~ " "อือ..เเอน..ดิว..เจ็บ..อ้าๆๆๆ เจ็บ " "เจ็บจะได้จำไง..ซิ๊ดดดดด" "อ้าๆๆๆๆๆ อือๆๆๆๆ " "ตอดถี่ขนาดนี้จะเสร็จเเล้วหรอ..อืมมม" "อ๊ะ....! " ผมถูกอุ้มยกทั้งอย่างนั่น เเอนดิวยกสองขาร่างของผมมาที่กระจกบานใหญ่ "ไม่..อ้าๆๆๆๆ " "ดูสิ ..อืมที่รักว่ายูต้องการไอ้ขนาดไหน " ช่องทางสีสดที่อาบชโลมไปด้วยเลือดกำลังตอดรัดความเป็นชายขนาดใหญ่ ที่ผุดเข้าออกๆ บนเนื้อมีร่องรอยเป็นจ้ำๆ เเกนกายมีน้ำสีใสเชื่อมอยู่ ไหลออกมาตามรูบนยอดเเกนกาย "อ้าๆๆๆๆ ไม่ไหว..เเล้วอือๆๆๆ อ้าาาๆๆ " ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ความเป็นชายเข้าออกรัว ร่างขยับขึ้นลงอย่างเเรง ปักๆๆๆๆๆๆ ตับๆๆๆๆๆ "อ่าาาาาาห์~"หยดน้ำสีขุ่น พุ่งออกอย่างเเรงจนเลอะที่กระจกบานใส ใบหน้าเห้อเเดงหายใจหอบ คราบสีขุ้นหยดย้อยลงมาตามหว่างขา ผสมกับเลือดสีสด ก่อนที่ดวงตาของผมจะค่อยๆ ดับลง . . . . . . . "อึก..." ผมค่อยลืมตาขึ้นมา ผมปวดร้าวไปทั่วร่าง ร้องคอแห้งจนเเสบ " มอนิ่งคิสมายเลิฟ " อุ๊บ.. ริมฝีปากหนา ประกบลงบนริมฝีปากผมอย่างอ่อนโยน "เมื่อคืน " เเอนดิวยิ้มละมุนเหมือนปกติราวกับไม่มีอะไรเกินขึ้น "ยูทำไอโกรธ " "เเล้ว..." "ไม่ต้องพูดเเล้ว " ผมงงกับปฎิกริยาที่เกิดขึ้น ผมค่อยๆ ขยับตัวลงขึ้น ผมมองไปรอบๆ ผมกลับมาที่คอนโดเเล้ว ไม่ใช่ที่เพรสเฮ้านั้น กริ้ง... เสียงโลหะดังขึ้นเมื่อผมขยับตัว กริ้ง..กริ้ง พรึบ! ผมกระชากผ้าห่มที่คุมร่างออก " เเอนดิว? " " เมื่อคืนผมทำคุณเกลียด ผมกลัวว่าคุณจะหนีไป" "เเต่นี้มัน...ปล่อยเอากุญเเจมาเเอนดิว เราคุยกันดีๆ ก็ได้ " "ยูเป็นคนฉลาดเจค คุณฉลาดจนผมไม่สบายใจ " "นายจะขังฉันไม่ได้ พ่อเเม่ มหาลัย " " ไอไม่สน " "เเต่ไอสน " " ผมรักคุณนะที่รัก " "มันไม่ใช่ความรัก " "ใช่สิ!!!!! " " หยุดเถอะเจค คุณก็รู้ว่าคุณสู้ผมไม่ได้ เเละคุณคงไม่อยากจะให้ผมโกรธ " อึก... "น้ำตาไม่ได้ทำให้ผมใจอ่อน " . . "เชิญคุณร้องให้พอเพราะยังไงคุณก็ต้องอยู่กับผมตลอดไป "

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more