ทำงานแลกเงิน#2

1047 Words

แสงแดดยามสายแผดจ้าเหนือไร่อ้อยกว้างใหญ่ กลิ่นควันจากปล่องโรงงานลอยคลุ้งปะปนกับความที่ร้อนอบอ้าว พิมพ์ชนกก้มหน้าก้มตาหอบหายใจแรง ขณะใช้แรงทั้งหมดในตัวโยนอ้อยท่อนใหญ่ขึ้นไปบนสายพานเครื่องบด เหงื่อเม็ดโตไหลพรากลงมาตามกรอบหน้าสวย เสื้อเชิ้ตที่แม่บ้านให้เมื่อเช้าชุ่มไปด้วยคราบเหงื่อและฝุ่นอ้อย แต่เธอก็ยังคงฝืนทำงานต่ออย่างไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ ศิวกรยืนกอดอกมองอยู่ห่างๆ แววตาคมดุแข็งกร้าว เขาไม่ได้พูดอะไร แต่เพียงแค่สายตาของเขาก็ทำให้พิมพ์ชนกเหมือนถูกท้าทาย ฉันไม่ยอมแพ้หรอก เธอคิดในใจ แม้ร่างกายจะเริ่มสั่นด้วยความอ่อนแรง ช่วงบ่าย ศิวกรเดินเข้ามาใกล้ น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยโดยไม่ให้โอกาสเธอได้พัก “ไปช่วยที่โกดังต่อ มีของเข้ามาใหม่” “ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบสั้นๆ ถึงแม้ในอกเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที โกดังเต็มไปด้วยกล่องน้ำตาลก้อนที่ต้องยกซ้อนขึ้นสูง พิมพ์ชนกพยายามใช้แรงทั้งหมดในร่างกายยกทีละกล่อง แม้กล้ามเนื้อแขนจะประท้วงอย่างรุนแรงว่าเธอไม่ไหวแล้ว แต่เธอไม่ยอมแสดงความอ่อนแอให้ศิวกรเห็นอย่างแน่นอน คนงานหลายคนเริ่มแอบมองด้วยความแปลกใจ บางคนกระซิบว่า “คุณพิมอึดกว่าที่คิดนะ” แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วย เพราะรู้ดีว่านี่คือคำสั่งของเจ้านาย ตกเย็น เสียงสัญญาณเลิกงานดังขึ้น คนงานทยอยออกจากโรงงาน ทว่าศิวกรยังคงยืนรอหน้าทางออก ราวกับตั้งใจดักรอเธอ “นี่ของเธอ” เขายื่นซองสีน้ำตาลเล็กๆ ให้ พิมพ์ชนกขมวดคิ้วเล็กน้อย รับมาเปิดดู เห็นเป็นธนบัตรใบละร้อยกับแบงค์ย่อยไม่กี่ใบรวมกันแล้วไม่ถึงพันบาท เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม “นี่คืออะไรคะ” “ค่าแรงรายวันของเธอ” ศิวกรเอ่ยเสียงเรียบ แววตาไร้อารมณ์ “ทำงานได้เท่าคนงาน ฉันก็จ่ายเท่าคนงาน อยากได้มากกว่านี้ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าทำได้มากกว่า” หัวใจพิมพ์ชนกเหมือนถูกบีบแน่น ความเหนื่อยหนักทั้งวันแลกมากับเงินเพียงเล็กน้อย แต่แววตาของเขากลับเย้ยหยันเธอออกมาอย่างชัดเจน เธอกำซองเงินในมือแน่น ความเจ็บแปลบแล่นผ่านอก แต่ปากกลับเอ่ยออกมาด้วยเสียงเรียบ “ขอบคุณค่ะ อย่างน้อยมันก็เป็นน้ำพักน้ำแรงของฉันเอง” ศิวกรชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนหัวเราะในลำคอ “ปากดีจริงๆ งั้นก็รอดูว่าจะทนได้อีกกี่วัน” คืนนั้น พิมพ์ชนกนั่งอยู่คนเดียวในห้องเล็กๆ ริมเรือนใหญ่ที่เขาจัดให้ เงินไม่กี่ร้อยในซองวางอยู่ตรงหน้า น้ำตาที่เธอกดกลั้นทั้งวันไหลรินออกมาเงียบๆ ทำไมเขาต้องดูถูกกันขนาดนี้ แต่ไม่นานเธอก็ปาดน้ำตาทิ้ง ลมหายใจถูกสูดเข้าอย่างหนักแน่น “ถ้าเงินแค่นี้เขาอยากให้ฉันทนฉันก็จะทนให้ดู ว่าผู้หญิงอย่างฉันไม่ได้อ่อนแอเหมือนที่เขาคิด” เช้าวันถัดมา เธอไปถึงโรงงานก่อนใคร แม้แขนและหลังจะปวดจนแทบขยับไม่ได้ แต่เธอก็ฝืนยิ้มให้กับคนงานที่มองมาอย่างแปลกใจ ศิวกรเดินเข้ามาเมื่อเห็นเธอยืนรออยู่ก่อนแล้ว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “มาแล้วเหรอ” “ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบมั่นคง คำตอบนั้นทำให้ดวงตาคมกริบของศิวกรสั่นวูบไปชั่วขณะ แต่เขารีบแข็งกระด้างใส่เธอทันที “งั้นวันนี้ไปช่วยทำความสะอาดเตาไฟ” คนงานหลายคนหันมามองด้วยสายตาตกใจ เพราะการทำความสะอาดเตาไฟเป็นงานหนักและอันตรายที่สุด แต่พิมพ์ชนกกลับพยักหน้ารับโดยไม่ลังเลเลยสักนิด ยิ่งทำให้ศิวกรไม่พอใจเธอมากที่เธอยังทำตัวดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ง่ายๆ กลิ่นควันและเถ้าถ่านร้อนจัดแทบทำให้หายใจไม่ออก พิมพ์ชนกคุกเข่าขัดคราบเขม่าดำบนกำแพงเตา มือเล็กสั่นสะท้านเพราะความร้อนแผ่ซ่านจนแสบผิว แต่เธอกัดฟันทำต่อ คนงานที่มองอยู่เริ่มทนไม่ไหว หลายคนกระซิบว่า “จะให้ผู้หญิงทำงานแบบนี้จริงๆ เหรอ” แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งนาย ศิวกรยืนมองภาพนั้นอย่างเคร่งเครียด ดวงตาสีน้ำตาลเข้ทหรี่ลงเล็กน้อย หัวใจเขาแปลบวูบอย่างประหลาด เมื่อเห็นใบหน้าของพิมพ์ชนกเต็มไปด้วยคราบเขม่าแต่ยังฝืนยิ้ม ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงไม่ยอมแพ้สักที เมื่อพิมพ์ชนกทำงานหมดวัน เขายื่นซองเงินเล็กๆ ให้เธออีกครั้งราวกับทดสอบว่าเธอจะทนได้อีกสักกี่น้ำ พิมพ์ชนกมองซองนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรับมาแล้วเก็บเข้ากระเป๋าโดยไม่ปริปากบ่นแม้แต่น้อย “ทำไมเงียบไป เงินแค่นี้ไม่คิดจะโวยวายหน่อยเหรอ” ศิวกรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน แฝงรอยยิ้มบางที่เหมือนท้าทาย เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตาคมดุของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่ค่ะ เพราะนี่คือสิ่งที่ฉันหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง ถึงมันจะน้อย แต่ก็ไม่ใช่เงินที่คุณโยนมาเพราะสงสาร” ดวงตาคมกริบของศิวกรสั่นวูบ ความรู้สึกบางอย่างไหลบ่าเข้ามาในใจ แต่เขารีบหันหลังเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่อยากให้เธอเห็นความอ่อนไหวที่แอบซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าอันดุดันนั้น หัวใจเต้นแรงด้วยความไม่สบอารมณ์ คืนนั้น ขณะลมแรงพัดผ่านไร่อ้อย เสียงกิ่งไม้กระทบหน้าต่างดังแผ่ว พิมพ์ชนกนั่งกอดเข่าบนเตียง มองซองเงินสองสามซองที่เธอเก็บไว้ในกล่องเล็กๆ เธอยิ้มออกมา แม้น้ำตาจะเอ่อคลอ ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่กัดกินหัวใจจนเจ็บปวด “ฉันจะทำให้เงินแต่ละบาทนี้มีค่ามากกว่าที่เขาคิด” และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตัดสินใจใช้ความอดทนและหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ เผชิญหน้ากับบททดสอบอันโหดร้ายที่ศิวกรโยนมาให้…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more