บทที่ 12. ปล่อยตัวปล่อยใจ
"สวย...สวยมาก"
"อ๊ะ! ตะ...ติน~~อื้ม!!"
มิรินสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เมื่อนิ้วแกร่งค่อย ๆ แหวกว่ายกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทออกจากกัน มาร์ตินมองภาพตรงหน้าด้วยความพอใจ เมื่อหญิงสาวยังไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน
"อื้อ...ติน...อย่าทำแบบนั้น มันสกปรกนะ"
มิรินเอ่ยถามขึ้น เมื่อชายหนุ่มค่อย ๆ ซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาร่องสวาทของเธอพร้อมกับสอดลิ้นร้อนลงบนรอยแยกของร่องสวาทสีหวาน เรียวลิ้นสากตวัดหยอกเย้ากับร่องสวาทสลับกับดูดกลืนติ่งกระสันอย่างเอาแต่ใจ โดยไม่สนใจเสียงครางระงมแทบขาดใจของหญิงสาว
"อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! ติน...รินไม่ไหวแล้ว...ตินน อื้อ!"
มิรินเอ่ยห้ามขึ้น เมื่อเธอเริ่มรู้สึกแปลก เรียวขาสวยจิกเกร็งด้วยความเสียวซ่าน เมื่อชายหนุ่มละเลงเข้าออกร่องสวาทอย่างถี่รัว ทำเอามิรินกระตุกเกร็งถี่ ๆ และปลดปล่อยสายธารน้ำรักออกมา
"อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! แค่ก! แค่ก!"
มิรินสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เมื่อชายหนุ่
