บทที่ 18. คนหื่น
มิรินรู้สึกตัวตื่นในช่วงเช้าของวัน ก่อนจะรู้สึกหนักที่บริเวณเอวคอดของตัวเอง และรับรู้ได้ทันทีว่าเป็นแขนของชายหนุ่มที่รังแกเธอตลอดทั้งคืน
มิรินค่อย ๆ แกะเรียวแขนชายหนุ่มออกช้า ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้น ทว่าชายหนุ่มกลับรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของเธอ จึงกระชากเรียวแขนให้เธอนอนลงอย่างเดิม พร้อมกับคร่อมร่างบางเอาไม่ให้ถอยหนี
"ตินปล่อยฉันนะ"
"จะไปไหน"
"จะกลับแล้ว"
"ไม่ให้กลับ"
"นี่อย่ามายุ่งได้ไหม ปล่อยจะกลับบ้าน"
"ดื้อจังวะ เอาอีกสักรอบดีไหม"
"นี่ อย่าเลยนะ ถ้าทำแบบนั้นอีก ฉันจะโกรธนายจริง ๆ ด้วย"
"ทำไมไม่แทนตัวเองว่าริน เหมือนเวลาโดนเอาล่ะ แบบนั้นน่ารักกว่านะ"
"ปล่อยนะ"
"อื้ออ....ตินนน"
มาร์ตินฝังริมฝีปากเข้าหาหญิงสาว ก่อนที่มิรินจะเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะทำอะไรเลยเถิดอย่างที่พูดไว้ในตอนแรก
"ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว"
"...." อื้อ...อิน...!!
มาร์ตินประกบ
