LURIANA
Makalipas ang isang linggo.
Sa nakaraang linggo, wala namang nangyari. Salamat sa Diyos.
Sariwa pa rin sa akin ang mga nangyari. 'Pero sa bawat araw, mayroong pag-asa. Kahit na may kasamaan sa bawat araw ay mayroon pa ring liwanag ng kabutihan'. 'Yan ang naiwan sa akin ni ninong na sinabi niya sa akin noon. Kaya ngayon, muli kaming magsisimula sa mansyon ni Zerho.
Ginising ko na ang mga bata. At kinarga dahil kailangan na naming mag-breakfast. Sa katunayan, nasa iisang kwarto lang kaming tatlo ng kambal.
Pagkababa namin ay nakita kong naghahain na ang dalawa kong asawa. Parehas pa silang nakasuot ng apron. Ang cute.
Kumaway si Sarhan sa amin at ngumiti. "Magandang umaga!"
"Good morning!" masayang bati ni Zerho.
I smiled at them. Ang mga bata naman ay tumakbo papunta sa kani
