Luriana's POV:
Maaga akong gumising. Ngayon ay nasa kusina ako, masayang nagluluto.
Tumunog ang cellphone ko. Pagkatingin ko ay nag-message sa akin si Sarhan ng 'Mamon ko, pasensya na kung hindi mo ako makikita ngayon ah? At hindi rin kita makikita dahil busy pa ako. Huwag kang mag-alala, babawi naman ako sa 'yo. Ayiee, ngumingiti na siya. I love you, pisnge.'
Hindi ko maitatanggi, ngumiti talaga ako ng sobra sa nabasa ko.
Nanlaki ang mga mata ko nang may biglang yumakap sa akin. Dahan-dahan akong humarap. I saw Zerho.
"Tapos ka na bang magtrabaho sa sideline mo?"
"Yes, planggana."
"Zerho, ang lungkot na naman ng mga mata mo. Mayroon ka bang problema?"
"Ako? May problema? Wala 'no."
"Magpakilala ka na kasi sa mga anak natin. Sigurado ako na sila na ang pinakamasaya kapag nakilal
