Arslansoy ailesi kahvaltı masasında toplanmışlardı. Zümrüt hanımın gözü Devran’ın üzerindeydi..
-“Söyle ana! Sabahtan beri var bi sıkıntın de hele.” dedi Devran.
-“Sıkıntım sizsiniz !” dedi sert sesiyle.
Üç kardeş birbirlerine baktılar, yine ne yaptık acaba der gibi.
-“Hayırdır neymiş bizimle derdin.?”
-“Hepinizin yaşı kaç oldu ama evleneyim, yuva kurayım diyen yok. Hele ki sen ! 33 yaşına geldin.. Çoluk çocuğa karışacağın yerde daha evlenmedim bile.”
-“Ana gözünü seveyim başlama yine.”
-“Ne demek başlama oğlum. Sen ağasın, soyunu yürütmen lazım.. Ya sen ailemize, kendine yakışır birini bul getir, yada ben bulacam artık..”
-“Soyunu Merdan yürütsün anam, beni hiç bulaştırma.” diyip kalkıp gitti sofradan Devran.
Anasının çenesinden kurtulamayacağını, lafın dolanıp Evine geleceğini
