Evin Diyarbakır da kendine bi düzen kurmuştu. Hatice hanımlara ait şirkette işe başlamış, Heja nenenin tüm ısrarlarına rağmen konakta kalmayı kabul etmeyip kendi evini tutmuştu.
Hatice sultan gün içinde geliyor Evin’in sevdiği yemekleri yapıp gidiyordu. Her gün bıkmadan usanmadan Evin’in yüzünü güldürmek için uğraşıyordu. Ama Evin, eski Evin değildi..
Okul zamanlarında da bilirdi Evin’i, ama bu defa farklıydı. Gözünden kaçmamıştı. Ne kadar sorsana anlatmamıştı Evin.
Yine bir sabah işe gitmek için hazırlanıp, çıktı evinden Evin. Apartman kapısının önünde bekleyen adamı görmesiyle yüzü düştü.
-“Bıkmadın mı hala?” dedi sakince
-“Bıkmadım, bıkmam.. Sen bana evet diyene kadar da bıkmayacam Evin hanım.”
-“O zaman aç kulaklarını beni iyi dinle Jehât Kozan.. Dünya yansa, içinde bir senle b
