Dün gece
Evin konağa girer girmez kimseyle konuşmadan odasına çıkıp gitmişti. Odaya girer girmez çantasını yatağa fırlatıp sinirle oturdu camın önüne. Kapının çalınmasıyla Devranın geldiğini düşünüp sinirle bağırdı;
-“Konuşmak istemiyorum.”
-“Evin iyi misin canım merak ettim seni.”
Rojdanın sesini duymasıyla mahcupça kapıya gidip açtı kilidi.
-“Kusura bakma canım gergindim biraz, iyiyim merak etme.”
-“Neyin var canım yüzünden düşen bin parça. Bi sıkıntı mı oldu? Aşiretin toplantısına gittin diye kızdı abim demi?? “
Arkadaşına ne diyeceğini bilemedi Evin. Olanları en baştan anlatmanın daha iyi olacağını düşündü.
-“Geç Rojda otur, herseyi sana en baştan anlatmam gerekiyo” diyip içeri aldı arkadaşını.
Rojda merak içinde baktı kızın yüzüne. Evin Jehât’ı, Devran’ı,
Mardin’e geldikte
