Jehât bir haftadır dağ evinden çıkmıyordu. Yıllarca uğraştığı, almak için önüne gelen herseyi yakıp yıktığı intikamı bitmişti, kendisi öyle düşünüyordu en azından.
Çalan kapıyla kafasındaki düşüncelerden sıyrılıp seslendi kapıda ki yaşlı adama;
-“Buyur dayı.”
-“Evlat iyi misin? “ dedi yılların yorgunluğunun işlendiği sesiyle yaşlı adam.
Yerinden kalkıp kapıyı açtı Jehât;
-“İyiyim dayı, çok iyiyim.”
-“Nedir seni bu hale getiren o vakit, nedir kafanda ki anlat hele?”
Jehât baktı yaşlı adamın yüzüne, Birşey demeden merdivenlerden indi aşağı.
Bahçeye geçip oturup sigara paketinden çıkardığı sigarasını yaktı;
-“Ne yapacağımı düşünüyorum dayı. Ben yıllardır kendimi O Arslansoydan alacağım intikama ayarladım. Yıllarımı verdim bunun uğruna. Şimdi bana kalmadan kendi yok etti sevdasını,
