Devran’dan
Ben Devran Arslansoy.. Doğduğum gün
yazılmış bu toprakların kaderi üzerime.
Doğduğum gün yazılmış ağa’lık kaderime.
Daha 7 yaşında aşiret toplantılarına götürmeye başladı babam beni. Onca insanın ölüm hükmünün verildiği, onca mazlumun canının yandığı o ölüm odaları..
10 yaşımda elime silah tutuşturdu babam..
Elim titredi, tutamadım silahı.. Ardından suratıma inen o okkalı tokat..
-“Sen ağa oğlusun, sen ağa olacaksın.. Elinde, yüreğinde titremeyecek..”
Babam.. Hazar Arslansoy..
Bir kez bile şefkatle başımı okşamayan babam.. Bir kez bile sırtımı sıvazlamayan babam..
Ben Devran, baba sevgisinden nasibini almamış bi çocuktum.
Anam.. Zümrüt hanımağa..
Analıktan çok hanımağa olmayı sevmişti o. Bir ana 10yaşında oğlunun eline silah verilmesine müsade eder miydi?
B
