Chapter 14
540 Words
"AND what's the f***ing reason why are you scared?" tanong ni Levy dito.
"Anak... sa Totoo lang .sambit nito.
"Sana mapatawad mo ako." dagdag pa nito.
Napakunot nuo naman siya sa sinabi nito. nagtataka siya, Bakit ba ito humihingi ng Pasensiya.
"Melanie"! pagalit na sabi nito sa kapatid.
Lumingun naman ang Mama niya sa gawi ng Tita niya.
makikita sa mga mata ng mama niya Guilty at pagmamakaawa .
Yumoko ito bago nagsalita " Bakit?
"Can we talk for a second? sambit nito.
nakita naman niyang tumango lang ang mama niya.
"Maricar. pwd bang iwan mo muna kami? hiling nito.
hindi naman siya sumagot . tumayo nalang siya at lumakad paalis at iwan ang mga ito .
...
"MALANIE, sana masagot mo ang tanong ko ng maayos. sabi niya sa kapatid
"Oo. Oo levy. alam ko na naghinala ka.
totoo. .. sambit nito.
"Ano ang Totoo? tanong niya.
sabihin mo ng deretso puwede ba? dagdag pa niya.
"Levy, puwede ba.. hinaan mo ang boses mo. .. baka - baka marinig niya tayo." pagpapahinahon nito sa kaniya.
"Hindi ako Sisigaw kong sasabihin mona agad ngayon.. pagalit niyang sabi.
"Hindi-Hi-hindi siya ang Tunay kong anak!... bulalas nito sa katotohanan.
Napanganga naman siya , halos matumba siya sa kawalan ng lkas ng marinig ito .
"A-Ano? tanong niya. ... Kung hindi siya, Si-sino? at nasaan na ito ngayon? tuloy tuloy niyang tanong.
"Hi-hindi ko, A-alam. " sambit nito ..
Sabay naman silang bumagsak sa kanilang kinatatayuan. parahis silang napaupo sa sahig.
"A-Anong ib-ibig Mong sabihing Hindi mo Alam?" sumigaw na siya at hindi napigilan ang galit.
Dumating din bigla si Maricar.
lumapit ito sa kanila at nagtatakang parihas silang tinignan.
"B-Bakit,? ano po bang nangyayari dito? Tanong nito.
Halata sa mga mata nito ang Pagtataka.
pero wala siyang lakas ng loob para sabihin dito ang Totoo.
tumayo siya at inalalayan siya ni Maricar.
habang naiiwang naka upo pa si Melanie sa sahig.
Tumalikod siya at sinabing "Mag uusap tayo sa Susunod.
sa ngayon Aalis kami ni Maricar at sana sa pagkakataong muli tayong magkaharap harap ay masabi muna ang totoo.
"Tayo na Maricar... sabi niya sa dalaga.
nauna na siyang lumakad at huminto ng mapansing hindi pa ito sumunod.
kaya lumingon siya sa kaniyang likod. nakita niyang inalalayan ng Dalaga si Melanie para maka tayo.
"Maricar." bilisan mo halikana.." pasigaw niyang sabi.
at tumalikod na palabas ng kubo.
sumunod naman sa kaniya si Maricar .
"Tita, Bakit ...? Bakit bigla tayong Umalis? sunod sunod ang tanong nito sa kaniya...
Umiling lang siya. at nagpatuloy sa pag lalakad.
pero hindi parin tumigil sa pagtatanong si Maricar kara na sigawan niya ito..
"Sinabi nang wala." galit na siya.
humarap siya sa dalaga at nag iba ang kaniya itsura nang makitang nagiba ang tingin nito sa kaniya at naluluha ang mga mata. kaya lumapit siya rito at niyakap ang dalaga.
"Im .. Sorry.. " sabi niya.
"its,.. okay tita.. alam kong nakukulitan kalang..... hindi na nito natuloy ang sasabihin ng niyakap niya ito ulit.
"Hindi ako ang dapat mong Tanongin sa mga nagyayari.. " sabi niya.
Nakakunot naman ang nuo ng kaniyang panangkin. at alam niyang nagugulohan ito at nagtataka. pero wala siya sa lugar at hindi padin siya handa na sabihin dito ang totoo.
......
- Writer
