พันธะลวงผูกรัก :12
1408 Words
ทั้งวันไม่มีอันตรายอะไร คาร์ลจึงสั่งให้โทมัสกลับ ไม่ต้องห่วงตัวเอง พอลูกน้องกลับแล้วก็เดินฮัมเพลงเข้าบ้านแล้วชวนลูกชายไปอาบน้ำด้วยกัน เพราะเนื้อตัวมีแต่กลิ่นของชาบูที่ไปทานมาวันนี้
“เซเรสไปอาบน้ำด้วยกันไหม?”
“ครับแด๊ด” แล้วก็วางหุ่นยนต์ที่เล่นอยู่มาจับมือพ่อ
“แม่พาย เซเรสกับแด๊ดไปอาบน้ำนะครับ”
“อือ...อย่าลืมสระผมด้วยล่ะ ตอนเย็นจะได้ไม่ต้องสระผมอีกรอบ” ปาลิกาบอกลูกชาย เพราะเวลานี้เธอนั่งตรวจเช็กบัญชีบริษัทเพื่อดูยอดขายวันนี้
“ผมอาบในห้องคุณนะพาย พอดีว่าผมไม่ได้เอาของใช้ในห้องน้ำมาน่ะ” เขาให้โทมัสกับอูเวอเตรียมให้ แต่เขาโกหก เพราะอยากใช้ห้องน้ำในห้องของปาลิกา
อือ!
ด้วยความยุ่งจึงครางอนุญาตไป
“ไปกัน วันนี้แด๊ดจะถูหลังให้เซเรส”
“เซเรสก็จะถูหลังให้แด๊ด”
แล้วสองพ่อลูกก็พากันเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง
สองพ่อลูกเข้ามาในห้องน้ำก็พากันถอดเสื้อผ้าโยนลงตะกร้าผ้าที่มีอยู่ในห้องน้ำแล้วก็เดินไปอ่างอาบน้ำ คาร์ลเพิ่งรู้ว่าห้องน้ำของปาลิกามีอ่างอาบน้ำด้วย แม้จะขนาดไม่ใหญ่ แต่เขากับลูกชายลงไปแช่ได้สบายอยู่
“เดี๋ยวแด๊ดผสมน้ำในอ่างก่อนนะ” ร่างเปลือยเปล่าเดินตรงไปยังอ่างอาบน้ำ
“แด๊ด ทำไมช้างของแด๊ดใหญ่กว่าของเซเรสครับ” หนุ่มน้อยเดินตามมาแล้วเอามือจับเอ็นเนื้อของพ่อและอีกมือก็จับของตัวเองดู
“เซเรสโตขึ้นก็จะใหญ่แบบแด๊ดเนี่ยแหละ”
“แล้วตรงนี้เป็นอะไรครับ” เขาถามเมื่อเห็นหน้าท้องของพ่อมีรอยแผลเป็นอยู่
คาร์ลมองดูแผลเป็นเมื่อห้าปีก่อน ตอนไปสำรวจทะเลทรายที่ซาอุดิอาระเบียแล้วเจอโจรทะเลทรายจนเกิดการปะทะ และการปะทะครั้งนั้นทำให้เขาโดนยิงไปหนึ่งนัด แต่คนที่ยิงเขาก็มีชีวิตจบไม่สวย โดนสับเป็นชิ้นๆ โยนทิ้งกลางทะเลทรายด้วยมือของเขา
“โดนยิงน่ะ”
“โห! แบบในหนังน่ะเหรอแด๊ด”
“ใช่ แบบในหนังนั่นแหละ โดนโจรยิงน่ะ”
“แด๊ดสุดยอด แด๊ดใช้ปืนเป็นใช่ไหมครับ”
“แน่นอน ยิงแม่นด้วย”
“สอนเซเรสหน่อยสิครับ เซเรสอยากยิงเป็น”
“โตก่อนแล้วกันนะ แด๊ดจะสอนยิงปืน แต่ตอนนี้เรายังเด็ก ใช้ปืนไม่ได้”
“อ้อ...ต้องรอโตเหมือนแด๊ดก่อนใช่ไหม และช้างของเซเรสก็จะโตเหมือนกันใช่ไหมครับ” ไม่พูดเปล่า แต่เอามือจับลูบลำกายอวบใหญ่ของพ่ออีกครั้ง
“ใช่ เซเรสโตขึ้น มันก็จะโตตาม จะโตแบบของแด๊ดเลยแหละ และยิ่งตอนมันตื่นนะ จะใหญ่กว่านี้อีก อยากรู้ว่าใหญ่แค่ไหนถามแม่พายดูแล้วกัน น้ำได้ที่แล้ว ลงอ่างกันเถอะ” พูดจบเขาก็ปิดน้ำแล้วลงไปแช่ในอ่าง
เซเรสก็ก้าวขาลงอ่างไปนั่งแช่ตัวในอ่างตามพ่อด้วยความงุนงงไม่เข้าใจกับคำพูดของพ่อบางคำในประโยคก่อนหน้านี้
คาร์ลเห็นลูกชายยกมือเกาหัวงุนงงก็เอ่ยถาม
“ไม่เข้าใจอะไรเซเรส?”
“ก็เซเรสงงว่าทำไมต้องให้เซเรสไปถามแม่พายด้วย ในเมื่อช้างเป็นของแด๊ดไม่ใช่เหรอครับ”
“ใช่ ของแด๊ด แต่ก็เป็นของแม่พายด้วย”
“อ้อ...แสดงว่าของเซเรสก็เป็นของแม่พายด้วย”
“ไม่ๆ ของเซเรสจะเป็นของเมียในอนาคตเซเรส”
“อ้อ...แสดงว่าแม่พายเป็นเมียของแด๊ดเหรอ ทำไมเซเรสไม่รู้มาก่อน” เรื่องขี้สงสัยยืนหนึ่งเขาแหละเด็กน้อยคนนี้
“ถ้าแม่พายไม่ใช่เมียของแด๊ดแล้วเซเรสจะเกิดได้ยังไงฮึ อาบน้ำได้แล้ว แช่น้ำนานไม่ดี” แล้วคาร์ลก็ตัดบทสนทนาของลูกชายด้วยปวดหัวกับคำถามของเด็กช่างสงสัยแล้วตอนนี้ เพราะคำถามแต่ละคำถามพาติดเรทตลอด
“ครับผม แด๊ดถูหลังให้เซเรสหน่อย เปิดเรียนนี้แหละ เซเรสจะได้มีเรื่องเล่าอวดเพื่อนสักทีว่าได้อาบน้ำกับพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่นเหมือนกัน” พูดแล้วก็หันหลังให้พ่อถูหลังให้ตนเอง
“เดี๋ยวแด๊ดจะไปส่งที่โรงเรียนด้วยวันเปิดเรียน”
“สัญญานะครับ”
“สัญญา” คาร์ลให้สัญญากับลูกชายแล้วหยิบฟองน้ำกดสบู่เหลวในขวดที่วางอยู่ใกล้ๆ มือมาถูหลังให้ลูกชาย และเล่าเรื่องของตัวเองให้ลูกชายฟังว่าตัวเองทำงานอะไร และมีเงินเยอะแค่ไหน
แม้ว่าจะอายุแปดขวบแล้ว แต่เซเรสก็ยังชอบให้อ่านนิทานให้ฟังหรือเล่าเรื่องให้ฟังก่อนนอนเหมือนตอนยังเด็ก จะว่าไปเป็นความเคยชินของหนูน้อยก็ว่าได้ พออ่านนิยายให้ฟังจบหนึ่งเรื่อง ปาลิกาก็ถามลูกชายเรื่องเรียกคาร์ลว่า ‘แด๊ด’ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าบอกว่าไม่มีทางยอมรับอีกฝ่ายแน่นอน ยังไม่ทันถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก็สนิทสนมกับมาเฟียโฉดเสียแล้ว
“ว่ายังไงเซเรส ไหนใครกันบอกแม่เมื่อเช้าว่าไม่ยอมรับคาร์ลเป็นพ่อ แล้วทำไมถึงเรียก ‘แด๊ด’ ล่ะฮึ”
“ก็เขาเป็นพ่อของเซเรส เซเรสเรียก ‘แด๊ด’ ก็ถูกแล้วไหมครับแม่พาย จะเรียก ‘ลุง’ ก็ยังไงอยู่ ถึงยังไงก็เป็นพ่อของเซเรส ข้อนี้เปลี่ยนไม่ได้ใช่ไหมครับแม่พาย”
“ช่างหาข้ออ้างจริงๆ เอาเถอะ แม่รู้หรอกว่าเซเรสดีใจที่ได้เจอพ่อ แม่ดีใจนะ ที่เห็นเซเรสมีความสุข”
“เซเรสรักแม่พายนะครับ และแด๊ดด้วย เรามีหลายอย่างเหมือนกันและเข้ากันได้มาก อ้อ...ตอนอาบน้ำด้วยกันของแด๊ดใหญ่มากเลยครับแม่พาย แด๊ดบอกอีกว่าใหญ่กว่านี้อีกยามช้างของแด๊ดตื่น และแม่พายก็รู้ด้วยว่าใหญ่แค่ไหน”
‘ไอ้มาเฟียหื่น’ ปาลิกาได้ยินลูกชายพูดก็ได้แต่ค่อนขอดคนตัวโตในใจแล้วก็ยิ้มแห้งๆ
“นอนนะเซเรส พรุ่งนี้เซเรสจะไปทำงานกับแด๊ดใช่ไหม?”
“ครับ แด๊ดบอกว่าจะเข้าบริษัท เซเรสอยากไปด้วย แม่พายอนุญาตนะครับ”
“อือ...ไปเถอะ เขาไม่ทำร้ายเซเรสหรอก เพราะเขาคือพ่อเซเรส”
“รักแม่พาย อ้อ...แม่พายรู้ไหมว่าแด๊ดโดนยิงด้วย แด๊ดโคตรเท่เลยครับ มีแผลเป็นตรงท้อง”
“อือ...นอนเถอะคนดีของแม่พาย วันนี้แม่พายเหนื่อย” แล้วเธอก็ปิดไฟหัวเตียง นอนกอดลูกชาย ทั้งๆ ที่อยากรู้มากว่าแผลของเขาได้มายังไงกัน และมันสาหัสมากแค่ไหนกันถึงได้ฝากรอยแผลเป็นไว้แบบนั้น
เวลา 23.40 น.
แค่ผนังกั้นเท่านั้นเอง คาร์ลลุกลงจากเตียงเปิดประตูเดินมาหยุดหน้าประตูห้องของปาลิกาและลูกชายแล้วลองบิดประตูเปิดดู แต่เปิดไม่ได้ มันล็อก มีหรือเขาจะยอมถอยเดินจากไป จึงเดินลงชั้นล่างไปห้องทำงานของปาลิกาเพื่อหาของบางอย่างมาสะเดาะกลอนประตูห้องของปาลิกา เมื่อได้ของที่ต้องการก็นำคลิปหนีบกระดาษมาสองอันแล้วก็เดินขึ้นบันไดมายังหน้าประตูห้องของปาลิกาแล้วดัดคลิปหนีบกระดาษทั้งสองยืดออกเพื่อจะใช้สะเดาะกลอน
กึก!
แล้วมันก็ได้ผล เขาจึงเปิดประตูห้องเดินย่องเบาในความมืดสลัวตรงไปยังเตียงนอนที่สองแม่ลูกนอนหลับอยู่ คาร์ลเลือกเดินไปฝั่งที่ปาลิกานอนแล้วก็คลานขึ้นเตียงไปนอนสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลังในความมืด
ปาลิกาลืมตาในความมืดเมื่อถูกสวมกอดจากด้านหลัง เธอชอบนอนตะแคงกอดลูกชาย และพอจะขยับหนีก็มีเสียงแหบพร่าดังขึ้นข้างแก้มในความมืด
“อย่าขยับพาย”
- Writer
