“คาร์ล...”
“ผมเอง ผมต้องการคุณ ให้ผมได้ไหมพาย” ไม่ได้พูดเปล่า มือที่สวมกอดอยู่หน้าท้องแบนราบนั้นเคลื่อนมาจะกอบกุมเต้าของหญิงสาว แต่เธอก็รู้ทันจับมือของเขารั้งไว้
“อย่าทำแบบนี้คาร์ล และก็ปล่อยฉันได้แล้ว” น้ำเสียงแหบพร่าของเขาทำให้เธอรู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งตัว แต่ก็เก็บกดความรู้สึกนั้นไว้ในใจแล้วก็สั่งเขาเสียงเรียบ
“ไปกับผมพาย ถ้าไม่ไป ผมจะจัดการคุณข้างเซเรส ไม่กลัวเซเรสตื่นรึไง”
เก้าปีที่ไร้อารมณ์เสน่หากับผู้หญิง แต่วันนี้พอเจอปาลิกามันกลับมีชีวิตชีวาจนนอนไม่หลับ หากอยู่ห่างกันเขาจะพึ่งพาสองมือสากกร้านของตนเอง แต่วันนี้แค่ผนังห้องกั้นเท่านั้นเอง เดินไม่กี่ก้าวก็จัดการปล้นสวาทแม่ของลูกได้แล้ว และเขาจะไม่ยอมจากไปแน่นอนถ้าไม่ได้แตกซ่านในกายปาลิกา
“สารเลว!” เธอด่าเขาในความมืด แต่ไม่ดังเท่าไรนักด้วยกลัวว่าจะปลุกลูกชายตัวเองตื่นกลางดึก
“ผมเป็นมาเฟียนะพาย คุณก็รู้ว่าผมทำได้ทุกอย่างเพื่อตัวเอง และผมก็สารเลวอย่างคุณพูดนั่นแหละ ไปกับผมหรือจะให้ผมเอาคุณข้างลูกของเรา เสียงครางของคุณจะปลุกเซเรสตื่นนะ ผมเตือนแล้วนะพาย” แล้วเขาก็ไม่สนใจมือน้อยที่จับมือใหญ่ตนเองห้ามไม่ให้เคลื่อนมากอบกุมเต้าเธอ เขากอบกุมเต้าอวบอูมขนาดพอดีมือแล้วบีบเคล้น
“อะ...ฉะ...ฉันจะไปกับคุณ” สุดท้ายแล้วเธอก็ยอมไปกับเขา เพราะรู้จักมาเฟียทรามคนนี้ดี
“หึหึ...แค่นี้” มาเฟียหนุ่มยิ้มในความมืดสลัวแล้วลุกลงจากเตียงและอุ้มร่างเล็กขึ้นแนบอกพาเดินลงส้นเท้าเบาๆ ออกไปจากห้องนอนไปยังห้องของตัวเองที่อยู่ติดกับห้องของปาลิกาและลูก
ปาลิกาถูกอุ้มมาวางบนเตียงของห้องข้างๆ ที่เป็นห้องพักของคาร์ล และยังเปิดไฟอยู่ เธอมองเขาด้วยสายตาเอาเรื่องจะลุกหนีจากเตียง แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วอย่างรู้ทันทาบทับคร่อมร่างเธอกักไว้กับเตียงนอนนุ่ม
“คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่คาร์ล?” เธอจ้องตาคนคร่อมทับตนเองเหนือร่าง
“ต้องการ ‘เมคเลิฟ’ กับคุณ พาย”
“ต่ำทราม!”
“ผมรู้ว่าผมต่ำทราม สารเลว แต่ผมต้องการคุณ พาย ผมต้องการคุณ ให้ตายสิ! คุณไม่รู้หรอกตั้งแต่วันนั้นเมื่อเก้าปีที่แล้ว ผมก็ไม่แข็งตัว จนมาเจอคุณเมื่อวาน มันปวดหนึบทรมานมาก และตอนนี้ผมก็ปวดมากเพราะคุณ พาย” เขาบอกเรื่องของตนกับแม่ของลูกที่อยู่ใต้ร่าง
เธอสบจ้องดวงตาสีเฮเซลแบบลูกชายก็เหมือนกับต้องมนตร์สะกด เธอพ่ายแพ้ดวงตาคู่นี้ และพ่ายแพ้ให้กับคนเหนือร่าง ใจของเธอเต้นไหวสั่นแรง ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือโกหกว่าตลอดเวลาเก้าปีเขาไม่เคยตื่นตัว แต่ตอนนี้เธอรับรู้ได้ถึงความอวบใหญ่ของเขาที่ดุนดันหน้าท้องแบนราบของตนเอง ปาลิกากลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ แล้วภาพในคืนฝนพรำก็ฉายซ้ำในหัว เธอมักคิดถึงช่วงเวลามีความสุขกับมาเฟียไร้ใจเสมอ และก็โกรธชังตัวเองเหลือเกินที่ลืมเขาไม่ได้สักที อย่างผิงผิงพูดทุกอย่าง แม้ผ่านมาเก้าปีแล้ว แต่ใจของเธอก็ยังคงมีคาร์ล เฝ้ารอให้เขามาหา และวันนี้คาร์ลก็มาอยู่กับเธอแล้ว
มาเฟียหนุ่มสบจ้องดวงตากลมโตของแม่ของลูก เมื่อหญิงสาวไม่ตอบ เขาจึงโน้มปากหนาทาบทับปากอวบอิ่มอมชมพูของปาลิกา
“อะ...อื้อ” แล้วเรียวลิ้นอุ่นร้อนก็ดุนดันเข้าไปในโพรงปากน้อยอย่างอุกอาจ ตอนนี้มาเฟียหนุ่มต้องการปลดปล่อยความทรมานของตนเอง และความคึกคะนองที่กำลังลุกโชนของตนเอง เลือดร้อนไหลเวียนไปทั่วร่าง
“อ่า...อื้อ” เก้าปีแล้วไม่ได้ ‘จูบ’ กับใคร และคนเหนือร่างก็เป็นคนแรกที่ ‘จูบ’ ตนเองเมื่อเก้าปีก่อน และเก้าปีต่อมาก็ยังเป็นเหมือนเดิม เพียงแค่เขาบดจูบเอาแต่ใจ เธอก็อ่อนระทวยไร้แรงขัดขืนมาเฟียโฉด
“อ่า...อื้ม” ความหวานของปากน้อยทำให้มาเฟียหนุ่มบดจูบดุดันหนักหน่วงเอาแต่ใจตัวเอง เรียวลิ้นสากไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กจนจนมุมในโพรงปากแล้วตวัดรัดคลึงดูดเร่าสวาทเรียวลิ้นเล็กจนเธอแทบจะหมดอากาศหายใจ แต่คาร์ลก็รู้และก็ผละปากหนาออกมาให้แม่ของลูกหายใจนำอากาศจากด้านนอกเข้าปอดแล้วก็กระแทกปากหนาจูบปากน้อยอวบอิ่มอีกครา
“อ่า...อื้อ” เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากทั้งสอง ปาลิกาคล้อยไหวตามแรงบดจูบหนักหน่วงของมาเฟียต่ำทรามด้วยความเงอะงะ ประสบการณ์ของเธอมันมีเมื่อเก้าปีที่แล้ว มันเลือนรางเหลือเกิน และนี่คือในรอบเก้าปีที่เธอได้ใกล้ชิดผู้ชายแบบนี้และเขาก็ยังเป็นคนแรกและเป็นพ่อของลูกเธอด้วย
ความเงอะงะไร้เดียงสาของปาลิกาทำให้คาร์ลรู้ทันทีว่าเธอนั้นห่างหายเรื่องบนเตียงมานานไม่ต่างจากเขา ถึงเขาจะห่างหายมานาน แต่คนที่ชำนาญกามสวาทอย่างเขามีหรือจะลืมลีลาเร่าร้อนพวกนี้ได้ ก่อนจะเจอปาลิกา เขาไม่เคยขาดผู้หญิงบนเตียงสักคืน แต่พอเจอเธอเท่านั้นแหละ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป โลกที่เคยสนุกสำส่อนกามของเขาได้หยุดลง ไม่ว่าผู้หญิงสวยๆ พวกนั้นจะใช้ปาก ใช้มือยังไง เขาก็ไม่แข็งตัวเหมือนอยู่กับปาลิกาตอนนี้
“อ่า...พาย ผมต้องการ ‘เมคเลิฟ’ คุณทั้งคืน อ่า...ผมอยากสัมผัสคุณทั้งตัว ผมอยากจูบคุณทุกซอกทุกมุมของคุณ อ่า...ไม่ไหวแล้ว ผมต้องการคุณเบบี้ อื้อ...”
เขาผละออกมาเอ่ยเสียงพร่าเป่ารดใบหน้าสวยหวานชื้นเหงื่อของปาลิกาแล้วก้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอระหงหอมกรุ่นของแม่ของลูกเคลื่อนไล้ปลายจมูกโด่งขูดไถเคราสากของตนเองกับข้างแก้มนวลเนียนไล้เลื้อยมายังแอ่งชีพจรที่กำลังเคลื่อนไหวเร็วตามเจ้าของที่กำลังหอบเหนื่อย
“อื้อ...พะ...พอได้แล้วคาร์ล หยุดทำแบบนี้มันไม่เหมาะ เราต่างคนต่างอยู่กันดะ...ดีกว่า อ่า...อื้อ”
เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงติดๆ ขัดๆ ก็ตอนนี้ไฟสวาทกำลังลุกท่วมตัวของเธอ และเขาก็จัดการถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ที่ใส่นอนออกทางหัวอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว กางเกงนอนขาสั้นก็เหมือนกัน เพียงเวลาแค่อึดใจเดียว ปาลิกาก็นอนเปลือยบิดกายอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างใหญ่ของมาเฟียหื่นกาม
“พายไม่อยากให้ผมหยุดหรอกเชื่อผมสิคนสวย” คาร์ลเอ่ยตอบคนตัวเล็กอ่อนระทวยบิดกายเปลือยส่ายเสียวไปมาอยู่ใต้ร่างตนเอง แล้วก็เริ่มลงลิ้นกับเนินอกอวบอูมขาวเนียน ยิ่งแสงไฟในห้องตกกระทบผิวขาวนวลเนียนลออของปาลิกาก็ยิ่งส่งให้เซ็กซี่ยั่วยวนจนปวดเอ็นแข็งอุ่นร้อนกลางหว่างขา อยากจะล้วงออกมากระแทกลึกในกายสาวแล้วเด้งเร่าเอาแต่ใจ แต่ยังก่อน คืนนี้เขามีเวลา ‘เมคเลิฟ’ แม่ของลูกทั้งคืนให้สมกับที่เหี่ยวแห้งมานานเก้าปี
“อ่า...สวยเหลือเกินพาย อ่า...คุณสวยมากเบบี้” ครั้งแรกไม่ได้มองเห็นอะไรชัดแบบนี้.เพราะติดป่าด้วยกันในคืนฝนตกหนัก วันนี้เขาจะสำรวจร่างน้อยทุกซอกทุกมุม และจะใช้ลิ้นและปากของเขาแตะทุกส่วนเว้าส่วนโค้งของกายสาวสวย
“อื้อ...ไม่ถูกต้อง คะ...คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะคาร์ล เรา อะ...อื้อ” แล้วก็ครางเสียวออกมาเมื่อปากหนากัดงับยอดอกแข็งตึงของเธอพร้อมดูดแรงๆ
“อ่า...ทำไมจะไม่ได้ เราเป็นผัวเมียกันไม่ใช่เหรอพาย” เขาผละปากออกมาเงยหน้าพูดกับคนหน้าเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ
“ไม่ เราไม่ได้เป็นอะไรกันคาร์ล”
“แล้วทำไมมีเซเรสล่ะพาย ตอบผมมาสิพาย อะ...อื้ม” แล้วเขาก็ก้มหน้าลงดูดเม้มยอดอกของเธอข้างหนึ่ง ส่วนเต้าอีกข้างก็มีมือสากกร้านกอบกุมนวดหนักหน่วง
“อะ...อื้อ มันคือความผิดพลาด และมันจะต้องมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นคาร์ล” เธอพยายามต่อต้านเขาแล้วรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มือใช้มือดันหน้าของเขาออกจากอกตนเองแต่ก็ไม่ได้ผล แรงของเธอเท่ามดผลักไสมาเฟียหื่นออกห่างไม่ได้
“ครั้งนั้นผิดพลาด แต่ครั้งนี้ผมจะทำทุกอย่างอย่างตั้งใจให้คุณได้รู้ว่าคุณเป็นของผมพาย อ่า...ไม่ไหวแล้ว คุณสวยยั่วยวนผมมากเบบี้ อื้ม...” เขาลากลิ้นสากถูไถไปตามร่องอกอวบอูมทั้งสอง มือใหญ่กอบกุมเต้าทั้งสองขนาดพอดีมือแล้วนวดคลึงสวาทไปด้วย