เวลา 18.00 น.
สองสามีภรรยายืนมองรถยนต์คันหรูที่แล่นออกไปจากลานจอดรถของร้านอาหารของตนก็พากันเดินกลับเข้าร้าน
“เซเรสเหมือนพ่อเขาจริงๆ เฮียไม่แปลกใจ ทำไมพายถึงยังไม่ลืมพ่อของเซเรส”
“ใช่ไหมคะเฮีย ก็เซเรสเล่นถอดแบบพ่อมาขนาดนั้น ถึงไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่ก็เหมือนอยู่ด้วยกันทุกวันนั่นแหละ เซเรสเหมือนพ่อไม่เหมือนแม่สักอย่าง”
“เราสองคนก็มาลุ้นกันเถอะว่าพวกเขาจะเป็นยังไงกันต่อ เฮียว่าเขากับพายเหมาะกันมากนะ”
“เฮียคิดเหมือนผิงผิงอีกแล้ว”
“เฮียรู้ใจผิงผิงไง แล้วเมื่อไหร่เราจะมีเจ้าตัวเล็กสักทีฮึผิงผิง”
“เฮียต้องขยันทำการบ้านกว่านี้ค่ะ”
“ก็ทำบ่อยแล้วนะหลังๆ มานี้”
“ไม่พอค่ะ”
“งั้นวันนี้เรากลับบ้านเร็วกันไหม ให้ผู้จัดการร้านปิดร้านแทนแล้วเรารีบกลับไปทำลูกกัน”
“ดีเหมือนกันค่ะ เดี๋ยวไม่ทันพายท้องคนที่สอง”
“หืม! เฮียไม่ยอมพายหรอกรอบนี้ ยังไงผิงผิงก็ต้องท้อง ไปเอากระเป๋ากันแล้วกลับบ้าน เฮียจะไปสั่งง
