พันธะลวงผูกรัก :3
1493 Words
อือ!
หนุ่มน้อยลูกครึ่งไทย ฝรั่งเศสงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนช่วงสาย พอตื่นลืมตาปรับการมองเห็นให้คุ้นชินกับแสงในยามเช้าได้แล้วก็เห็นแม่เปิดประตูห้องนอนเข้ามาพอดี
“ตื่นแล้วเหรอครับเซเรส”
“ครับ แม่พาย”
“สดชื่นไหม ถ้ายังเพลียอยู่นอนต่อได้นะ”
“ไม่เป็นไรครับ เซเรสนอนเยอะแล้ว แม่พายต่างหาก เหนื่อยไหมครับที่ต้องตื่นเช้าทุกวัน แม่พายตื่นสาย เซเรสไม่ว่าหรอกนะฮะ ทุกวันนี้แม่พายทำงานหนักมากจนเซเรสสงสาร”
“ถ้าสงสารแม่ก็เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียนนะครับ ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัว แม่ผิงผิงมารอแล้วนะ ไหนใครบอกว่าจะไปจันทบุรีนะเมื่อวาน”
“เซเรสครับ” หนุ่มน้อยลูกครึ่งตอบเสียงดังกังวานแล้วลุกขึ้นกระโดดลงจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ
“แม่เตรียมชุดไว้ให้นะครับ”
“ครับ แม่พาย” หนุ่มน้อยตะโกนตอบออกมาจากห้องน้ำ
ปาลิกาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วก็หยิบเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนขาเดฟแบบที่ลูกชายชอบใส่ออกมาวางไว้บนเตียงนอนพร้อมกับกางเกงชั้นในสีขาว เซเรสเป็นเด็กเก่ง ฉลาดและเรียนรู้เร็วกว่าเด็กวัยเดียวกันจึงแต่งตัวเองเป็นตั้งแต่อายุหกขวบและเป็นเจ้าพ่อแฟชั่นก็ได้ ช่วงปิดเทอมเซเรสจะชอบอยู่บ้าน ติดแม่อย่างเธอ ไปไหนไปกันหิ้วกันไปกันมาระหว่างบ้านและโกดังไลฟ์สดขายของ ให้เรียนพิเศษก็ไม่ยอมเรียน ก็นะ เรียนไม่เรียนก็ไม่มีผล เพราะลูกชายของเธอเก่งฉลาดเกินวัยอยู่แล้ว อันนี้ได้ดีเอ็นเอทางพ่อมาเต็มๆ ก็พ่อของเซเรสนั้นไอคิวร้อยเจ็ดสิบเลยทีเดียว ไม่แปลกที่ลูกชายจะฉลาดเกินเด็กวัยเดียวกัน และแถมแก่แดดด้วย ทั้งๆ ที่สอนแต่สิ่งดีๆ แต่เรื่องกะล่อนเจ้าชู้ไม่รู้มายังไง คงได้พ่อมาอีกนั่นแหละ
คาร์ลนั่งไม่ติด สองวันแล้วที่ปาลิกากับลูกชายไม่ไลฟ์สดขายของ แต่มีลงรูปสินค้าเต็มหน้าเพจตลอด และมีรูปของลูกชายเดินเที่ยวชมสวนผลไม้ที่ไหนสักแห่ง แน่นอนว่าเขาอยากรู้อะไรก็ต้องได้รู้จึงสั่งคนสนิทไปสืบว่าตอนนี้ปาลิกากับเซเรสไปเที่ยวไหนกัน
“ว่ายังไงโทมัส?” เมื่อโทมัส มือซ้ายเปิดประตูห้องทำงานเดินเข้ามาก็ถามทันที
“ตอนนี้คุณพายกับเซเรสอยู่ที่สวนผลไม้ที่จันทบุรีครับ”
“แล้วมันไกลจากกรุงเทพไหม?”
“ไม่ไกลเท่าไหร่ครับ”
“ฉันจะไปหาที่สวนผลไม้”
“แต่เรามีประชุมนะครับนาย” โทมัส มือซ้ายเอ่ย
“ให้อูเวอเข้าประชุมแทนฉัน ส่วนนายพาฉันไปสวนผลไม้ที่ลูกกับเมียฉันอยู่” สิ้นเสียงเข้ม โทมัสก็พยักหน้ารับคำสั่งแล้วล้วงโทรศัพท์ต่อสายหาอูเวอ มือขวาของมาเฟียหนุ่มคู่หูของตนทันที พอต่อสายติด อีกฝ่ายรับก็ส่งให้มาเฟียหนุ่มคุย
“ประชุมแทนฉันอูเวอ ทุกอย่างตามที่เราคุยกันเมื่อคืน” คาร์ลกรอกเสียงเข้มห้วนส่งไปในสาย และคนในสายก็ตอบกลับมา
‘ครับนาย’ อูเวอรับคำส่งโดยไม่มีข้อสงสัย เพราะเจ้านายหนุ่มไม่ชอบให้ใครซักไซ้ หากอยากบอกเล่าจะบอกเอง
เมื่อปลายสายรับคำสั่งก็กดวางสายแล้วส่งโทรศัพท์คืนเจ้าของ
“สั่งคนของเราเตรียมรถ ฉันจะไปตอนนี้โทมัส”
“ครับนาย” แล้วโทมัสก็เดินออกไปทำตามคำสั่ง
คาร์ลหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวของตัวเองขึ้นมาเลื่อนดูรูปถ่ายและวิดีโอคลิปที่ปาลิกาอัปโหลดลงหน้าเพจและมีหลายคอมเมนต์เข้ามาคอมเมนต์ชื่นชมเอ็นดูสองแม่ลูก แม้จะอ่านเข้าใจมั่ง ไม่เข้าใจมั่ง แต่ก็พอจะปะติดปะต่อได้ว่าทุกคนเอ็นดูเซเรสมากแค่ไหน เขาจึงคอมเมนต์ไปเป็นภาษาไทยที่พอจะเขียนได้นิดหน่อยของตนเองไปว่า
‘สุดหล่อ’ แล้วก็มีสติกเกอร์หัวใจแนบไปในคอมเมนต์ด้วย
“หล่อได้พ่อจริงๆ เซเรส” พอคอมเมนต์เสร็จก็พึมพำกับตนเองแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานเพื่อจะไปหาสองแม่ลูกที่จันทบุรี
จันทบุรี
แม้แดดจะร้อน แต่สวนผลไม้ที่ตนกับลูกชายอยู่บรรยากาศดี เดินเล่นเที่ยวเก็บผลไม้สดๆ ในสวนทานกันและแถมมีที่พักให้ด้วย เธอกับลูกและผิงผิง แม่ทูนหัวของลูกชายจึงพากันเที่ยวพักผ่อนในสวนกันไม่ไปไหน เพราะที่นี่มีพร้อมจบทุกอย่าง แถมคนก็ไม่เยอะด้วย ส่วนมากมีแวะมาเดินซื้อผลไม้ ถ่ายรูปแล้วก็พากันกลับ ไม่ค่อยมีคนพักเท่าไหร่
“แม่พายครับ”
“ว่าไงครับเซเรส”
“เย็นนี้เรากินหมูกระทะกันดีไหมครับ เซเรสอยากกิน พอดีลุงเจ้าของสวนบอกเซเรสว่าหมูกระทะที่สวนอร่อยมาก”
“ว่าไงผิงผิง ลูกชายตัวอยากกินหมูกระทะ” ปาลิกาไม่ตอบลูกชาย แต่หันไปถามขอความเห็นแม่ทูนหัวแทน
“ก็ต้องจัดให้สิ ลูกชายฉันอยากกินทั้งที งั้นแม่ผิงผิงไปบอกลุงหนามเจ้าของสวนให้นะเซเรสว่าห้องเราเอาหมูกระทะหนึ่งชุดตอนเย็น”
“ขอบคุณครับแม่ผิงผิง” แล้วเซเรสก็ลุกจากเก้าอี้ที่นั่งไปกอดคอแม่ทูนหัวให้โน้มลงมาต่ำแล้วก็จุ๊บแก้มนุ่มนิ่มของผิงผิง
“อยู่เป็นจริงๆ ลูกชายฉัน เดี๋ยวมานะเซเรส” แล้วผิงผิงก็ลุกจากเก้าอี้เดินจากไป เหลือแต่แม่ลูกอยู่กันตามลำพังในห้องพัก ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่า แดดแก่ ทั้งสามจึงกลับเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนกัน
“เซเรส”
“ครับ แม่พาย”
“พามาเที่ยวแล้วต้องเป็นเด็กดีรู้ไหมครับ”
ปาลิกาบอกลูกชายที่เดินกลับมานั่งเก้าอี้ข้างตนเอง
“ครับ แม่พาย เซเรสรู้ครับว่าต้องเป็นเด็กดี ว่านอนสอนง่าย และไม่ทำให้แม่พายต้องปวดหัวครับ”
“ขอบคุณนะครับที่เข้าใจแม่พาย เซเรสรู้ไหมว่าเซเรสเป็นเด็กดีมาก และไม่เคยทำให้แม่พายต้องปวดหัวสักครั้ง”
“ก็เซเรสไม่อยากก่อเรื่องให้แม่พายต้องปวดหัวลำบากนี่ครับ เซเรสรู้ว่าแม่พายทำงานเหนื่อยแค่ไหนกว่าจะได้แต่ละบาท”
“อือ...แม่ไม่เหนื่อยนะ ทุกอย่างที่แม่ทำ แม่ทำเพื่อเซเรส เซเรสมีความสุข แม่พายก็มีความสุข”
“รักแม่พายนะครับ”
“แม่พายก็รักเซเรสมากนะครับ เซเรสคือโลกทั้งใบของแม่พายนะ”
“แม่พายก็เป็นโลกทั้งใบของเซเรสเหมือนกันครับ” หนุ่มน้อยลูกครึ่งกระโดดจากเก้าอี้ไปกอดเอวเล็กคอดของแม่ที่นั่งบนเก้าอี้แล้วซบหน้ากับท้องของแม่
ปาลิกายิ้มมองดูคนที่ซุกหน้ากับท้องของตนเองแล้วก็ลูบหัวทุยเล็กไปมาแล้วก็เอ่ยกับลูกชาย
“เพราะมีเซเรส แม่พายถึงสู้กับทุกอย่าง เซเรสคือยาชั้นดีของแม่พาย รู้ไว้นะครับ ไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นหรือมีเรื่องอะไรเข้ามา คนแรกที่แม่พายจะคิดถึงคือเซเรส และเซเรสคนเดียวเท่านั้นคือเป้าหมายในชีวิตของแม่พาย”
เธอพูดเหมือนรู้อนาคตว่าจะเกิดอะไรขึ้น พักนี้เธอชอบฝันแปลกๆ และมีลางสังหรณ์ไม่ดีในพักหลังๆ จนรู้สึกกลัว เพราะในฝันนั้นมาเฟียใจโฉดนั่นมาแสดงตัวเป็น ‘พ่อ’ ของเซเรส และจะ ‘แย่ง’ เซเรสไปจากเธอ เธอจึงกลัวและกังวลไปหมดตอนนี้ จึงไม่อยากให้ลูกชายอยู่ไกลสายตาตนเอง อยากเห็นเซเรสอยู่ในระยะสายตาตลอด นั่นจึงเป็นเหตุให้พาเซเรสไปอยู่ไลฟ์สดที่โกดังด้วยจนดึกดื่น
เด็กน้อยไม่ตอบเอาแต่กอดแม่แน่น ด้วยเข้าใจคำพูดของแม่ดีว่าทำไมถึงพูดแบบนี้
“รักเซเรสนะครับ”
“รักแม่พายเหมือนกันครับ”
“ไปนอนกลางวันกันเถอะ เมื่อเช้าตื่นเช้ามาก แม่พายง่วง”
“เดี๋ยวเซเรสจะตบก้นกล่อมแม่พายนอนครับ”
“หืม! ไม่ใช่แม่พายเหรอที่ตบก้นกล่อมเรานอนเซเรส”
คิกๆ
แล้วหนุ่มน้อยก็หัวเราะเสียงดังออกมาผละจากแม่เดินไปคลานขึ้นเตียงนอนนุ่ม
“ล้างเท้าแล้วใช่ไหมเซเรส” เธอถามลูกชายเมื่อเห็นคลานขึ้นเตียง
“ล้างเท้าตั้งแต่เข้าห้องแล้วครับแม่พาย”
“เดี๋ยวแม่พายไปล้างเท้าก่อน แล้วจะมาตบก้นกล่อมนอนกลางวันนะครับ”
“ครับผม” หนุ่มน้อยตอบรับเสียงดัง
- Writer
