อีกมุมหนึ่งของสวนผลไม้ หนุ่มชุดดำสี่คนเดินตามหาปาลิกากับเซเรสไปทั่วสวน แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ทั้งๆ ที่สืบมาแล้วว่าเข้าพักที่สวนผลไม้แห่งนี้
“แน่ใจว่าลูกกับเมียฉันพักที่นี่โทมัส” คาร์ลขยับแว่นกันแดดเล็กน้อยแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ หาสองแม่ลูก แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
“แน่ใจครับนาย”
“แล้วทำไมไม่เห็นล่ะ”
“นั่นๆ เพื่อนของคุณพายครับนาย” แล้วโทมัสก็ชี้มือไปทางเพื่อนสนิทของปาลิกาที่กำลังเดินไปทางห้องพัก
คาร์ลมองตามปลายทางนิ้วของมือซ้ายตนเองก็ยกยิ้มมุมปากแล้วก็เดินนำหน้าโทมัสกับลูกน้องอีกสองคนที่ติดตามมาด้วยตรงไปทางห้องพัก
“โทมัสไปจัดการเช่าห้องพักที่ติดกับห้องพักของเมียกับลูกฉันให้ด้วย” ขณะเดินไปนั้นคาร์ลก็สั่งโทมัสให้ไปจัดการเรื่องที่พัก
“และของพวกนายทั้งสามคนด้วย คืนนี้เราจะค้างกันที่นี่”
“ครับนาย”
แล้วโทมัสที่พูดไทยได้นิดหน่อยก็แยกตัวเดินไปอีกทาง ส่วนสองคนก็ตามมาเฟียหนุ่มไปทางห้องพักของปาลิกากับเซเรส
เพียงเวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ได้เข้าพักห้องติดกับห้องของปาลิกากับลูกชายและเพื่อนของเธอ เขามานั่งที่ระเบียงเพียงลำพังเพื่อจะแอบฟังห้องข้างๆ พูดคุยกัน ส่วนโทมัสกับบอดี้การ์ดสองคนที่ติดตามมา เขาสั่งให้ไปพักผ่อน เพราะอยู่ที่นี่ไม่มีใครมาทำร้ายเขาได้หรอก อีกอย่างถ้ามา มีหรือเขาจะปกป้องตัวเองไม่ได้
“ลุงเพิ่งเข้ามาพักเหรอครับ” เสียงเล็กของหนุ่มน้อยลูกครึ่งดังแว่วมาจนต้องหันไปมองเจ้าของต้นเสียง คนที่ใส่แว่นกันแดดก็ยกมือขึ้นขยับแว่นกันแดดแล้วลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เดินไปเกาะขอบระเบียงห้องที่ติดกันกับหนุ่มน้อย
“ครับ แล้วเราล่ะ เพิ่งเข้าพักหรือว่าพักอยู่ก่อนแล้วฮึ” คาร์ลตอบพร้อมส่งยิ้มอบอุ่นให้ลูกชาย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พูดคุยและเจอหน้ากัน ปกติเขาจะเห็นเซเรสในไลฟ์สดหรือวิดีโอคลิปที่ปาลิกาลงในเพจเท่านั้น
“พักอยู่ก่อนแล้วครับ ลุงไม่ใช่คนไทยเหรอครับ ทำไมพูดไทยไม่ค่อยชัด แต่ก็เก่งมากนะครับที่พูดไทยได้” เซเรสเอ่ยชมพร้อมมองไปตรงหน้าตนเองที่เป็นวิวต้นเงาะและมีภูเขา เขานอนไม่หลับ ส่วนแม่กับแม่ทูนหัวนั้นหลับสนิทอยู่บนเตียง
“ลุงพูดได้นิดหน่อย ไม่เก่งหรอก แต่ก็เรียนมาสักพักแล้ว เพราะเมียกับลูกลุงเป็นคนไทย”
“ผู้หญิงไทยดีนะครับ เก่ง สวย อย่างแม่ผมเก่งและสวยมาก แต่ก็ไม่ยอมมีพ่อใหม่ให้ผมสักที” เซเรสพูดด้วยใบหน้ายิ้ม โดยไม่รู้เลยว่าคนฟังนั้นกำลังรู้สึกเดือดดาลแค่ไหน เมื่อลูกชายอยากให้แม่นั้นมีผู้ชายคนใหม่มาแทนที่ตน
“ทำไมถึงอยากให้แม่มีพ่อใหม่?” เขาถามด้วยความอยากรู้
หนุ่มน้อยหันมามองหน้าคนที่อยู่อีกระเบียงห้องหนึ่งที่เห็นเพียงด้านข้างก็ยิ้มแล้วก็ตอบ
“อยากเห็นแม่มีความสุขครับ อยากให้มีคนมาดูแลแม่ เพราะผมยังเด็กดูแลแม่ไม่ได้ ถ้าแม่มีแฟน มีสามีใหม่ก็คงจะดีครับ” หนุ่มน้อยพูดแล้วก็เอี้ยวหน้าหันกลับไปมองข้างในห้องที่แม่กำลังนอนหลับสนิทอยู่
คาร์ลเข้าใจเป็นบางคำ แต่ก็พอจับใจความได้ว่าลูกชายทำไมถึงต้องการให้ปาลิกามีสามีใหม่
“อือ...แล้วพ่อของเราไปไหนล่ะ”
“ตายแล้วครับ”
แค่ก! แค่ก! แค่ก!
เขาแทบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้ยินลูกชายตอบกลับ แล้วเขาเป็นใครล่ะ ยืนอยู่นี่วิญญาณเหรอที่กำลังคุยกับลูกชาย ปาลิกามันน่านัก!
“เป็นอะไรครับลุง” พอได้ยินเสียงสำลักไอของลุงข้างห้องก็เอ่ยถาม
“ไม่มีอะไรหรอก พอดีรู้สึกคอแห้งน่ะ”
“คอแห้งต้องกินน้ำครับ ห้องลุงมีน้ำไหม ถ้าไม่มีเดี๋ยวผมเอาน้ำห้องผมให้ครับ”
“มะ...” ยังไม่ทันได้ตอบกลับ เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“ไปก่อนนะไอ้หนู”
“ครับ คุณลุง ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
“แล้วเจอกันใหม่”
“คงไม่แล้วครับ พรุ่งนี้แม่พากลับบ้านแล้วครับ” แล้วหนุ่มน้อยก็วิ่งกลับเข้าห้อง
คาร์ลถอดแว่นกันแดดออกสอดคล้องคอเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ติดกระดุมถึงอกของตน พร้อมพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอกแล้วเดินกลับเข้าห้องไปเปิดประตูห้องที่ดังต่อเนื่องไม่หยุด
แอค!
เขาดึงประตูห้องเปิดออก
“มีอะไรโทมัส?” เขารู้สึกหงุดหงิดที่ถูกรบกวนเวลาอยู่กับลูกชายตนเอง
“สาขาใหญ่ที่ฝรั่งเศสโทรมาครับนาย”
“เรื่อง?”
“ทีมขุดเจาะน้ำมันที่บาห์เรนเกิดปัญหากับเจ้าถิ่นครับ”
“แล้วจัดการไม่ได้รึไงวะ!”
“ไม่ได้ครับ นายต้องเดินทางไปบาห์เรนด่วนครับ”
อุวะ!
“เชิญครับนาย เดี๋ยวผมไปจัดการคืนห้องพักครับ” โทมัสเอ่ยแล้วก็เดินจากไป
“ไร้สาระ!” แล้วเขาก็เดินกลับเข้าห้องไปหยิบเสื้อสูทก่อนจะเดินออกจากห้องไป
กริ๊งๆๆๆ
เสียงกดกริ่งในไลฟ์สดดังทำให้มาเฟียหนุ่มที่รอการไลฟ์สดของแม่ของลูกและลูกชายไลฟ์มาแล้ว เขานั่งตั้งใจดูไลฟ์พร้อมกับซีเอฟสินค้าที่ลูกชายและแม่ของเขาขาย เกือบเดือนที่บินไปจัดการเรื่องงานที่บาห์เรน พอกลับมาก็มาเฝ้ารอไลฟ์สดของภรรยาและพนักงานของบริษัท สาขาที่ไทย งานหลักคือการดูไลฟ์สดของเพจ ‘แม่พายขายทุกอย่าง’ เพื่อซีเอฟสินค้าในไลฟ์ ซีเอฟทุกอย่างที่ปาลิกากับเซเรสขาย ส่วนเรื่องเงินไม่มีปัญหา เขาให้ทุนพนักงานซีเอฟสินค้าพร้อมกับให้เงินพิเศษค่าเวลาที่นอกเหนือจากเงินเดือนด้วย
‘สวัสดีค่ะลูกค้าทุกคน เซเรสสวัสดีพี่ยังครับ” เธอยกมือไหว้ในไลฟ์สดพร้อมกับหันมาบอกลูกชายวัยแปดขวบทักทายลูกค้าพร้อมยกมือไหว้ ทุกคนเห็นเซเรสตั้งแต่แบเบาะและติดตามจนตอนนี้ลูกน้อยโตจนช่วยเธอไลฟ์ขายของได้แล้ว
‘สวัสดีครับพี่ๆ ทุกคน ขอบคุณที่อุดหนุนแม่ของเซเรสนะครับ” เสียงหนุ่มน้อยเอ่ยอย่างร่าเริง
“หล่อเหมือนพ่อไม่มีผิด” มาเฟียหนุ่มชื่นชมลูกชายที่ถอดแบบตัวเองมาทุกตารางนิ้วพร้อมกับกดหัวใจและดาวส่งให้ลูกน้อยกับแม่ของเขา
“นายครับ ตอนนี้ทุกคนพร้อมที่ห้องประชุมแล้วครับ” เสียงของบอดี้การ์ดคนสนิทพ่วงตำแหน่งเลขาเอ่ยดังขึ้นที่ด้านหลังทำให้มาเฟียหนุ่มละสายตาจากหน้าจอหันมาทางต้นเสียง
“อืม...อย่าลืมให้คนของเราซีเอฟของที่ลูกฉันไลฟ์ขายล่ะ เอาทุกอย่างที่เซเรสกับแม่เขาขาย”
“ครับท่าน”
แล้วมาเฟียหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงขยับคอเสื้อเล็กน้อยแล้วเดินลงส้นเท้าหนักๆ ออกไปจากห้องทำงานเพื่อไปห้องประชุมที่พนักงานรอประชุมอยู่ ส่วนพนักงานอีกกลุ่มก็นั่งซีเอฟสินค้าในไลฟ์สดของปาลิกา
ปาลิกามาไลฟ์สดที่โกดังในช่วงบ่ายโมง ไลฟ์สดหนึ่งชั่วโมงเท่านั้นวันนี้ และมีนัดอีกตอนเย็น สองทุ่มครึ่งเธอจะไลฟ์ขายที่บ้าน จะว่าไปไม่ใช่ขายของหรอก แค่ไลฟ์พูดคุยกับลูกค้าขาประจำแฟนคลับเซเรสเท่านั้นเอง ไม่ได้เน้นขายในรอบสองทุ่มครึ่ง ส่วนพนักงานที่โกดังกับแอดมินเพจก็ยังทำงานกันหนักเหมือนเดิม ไม่ว่าหยิบอันไหนมาขายก็ขายดีขายหมดตลอด และช่วงนี้ก็มีทุเรียนหมอนทองเกรดเอมาไลฟ์ขายในเพจด้วยหนึ่งตัน แต่ยังไม่ทันไลฟ์ก็ขายหมดก่อนจะขึ้นไลฟ์สดซะแล้ว ลูกค้าประจำคนนี้สายเปย์จริงๆ ซื้อไปขายต่อก็ได้กำไรดี คงขายดีแหละถึงได้มาเหมาทุกอย่างก่อนขึ้นไลฟ์แบบนี้
“เดี๋ยวแม่พาแวะร้านอาหารของแม่ผิงผิงกับป๊าตี๋ดีไหมครับ” เธอคุยกับลูกชายขณะขับรถออกจากโกดังเก็บสินค้าของบริษัทตนเอง
“ดีครับ เซเรสไม่ได้เจอป๊าตี๋นานแล้ว”
“งั้นไปกัน” แล้วเธอก็ตั้งใจขับรถพาลูกชายไปร้านอาหารของแม่ทูนหัว พ่อทูนหัวของลูกชายเพื่อเติมพลังงานก่อนจะขึ้นไลฟ์สดขายของอีกรอบคืนนี้ที่บ้านตอนสองทุ่มครึ่ง