พันธะลวงผูกรัก :6
1327 Words
“อย่าเลยค่ะ เซเรสไม่เคยโหยหาความรักจากพ่อที่ทิ้งแค่น้ำเชื้ออย่างคุณ เขามีฉันที่เป็นทั้งแม่และพ่อ ถ้าคิดจะใช้เงินฟาดหัวฉันเหมือนครั้งนั้นเพื่อพาเขาไป อย่าเลยค่ะ วันนี้ฉันมีเงินมากพอที่จะดูแลเขา คุณก็เห็นแล้วนี่ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของเราสองแม่ลูกเป็นยังไง เชิญค่ะ ประตูอยู่ตรงนั้น และพาบอดี้การ์ดของคุณออกไปจากหน้าบ้านฉันด้วย อย่าให้พวกเขามาเฝ้าอีก”
ตอนนี้รู้แล้วว่าคนต่างชาติแปลกหน้าที่เห็นไม่คุ้นตาวนเวียนอยู่แถวบ้านคือคนของเขาที่ส่งมาสอดส่องดูเธอกับลูกน้อย และความฝันตลอดหลายเดือนที่ผ่านมามันคือลางบอกนี่เองว่าเขาจะมา
“ไอ้การไลฟ์สดขายของน่ะเหรอ กินดีอยู่ดีของคุณ และใช้ลูกยกมือไหว้ขอให้คนอื่นซื้อของน่ะเหรอมันดี เขาเป็นลูกของคาร์ล ฮ็อฟมันเชียวนะปาลิกา”
“ไม่ได้ยินเหรอคะ ก่อนหน้านี้เซเรสบอกว่าพ่อเขาตายไปแล้ว คุณอย่ามาแอบอ้างค่ะ เชิญค่ะ บ้านนี้ไม่ต้อนรับ อีกอย่างเซเรสเป็นสิทธิ์ของฉันและเซเรสก็ชอบขายของช่วยฉัน และเขาก็โตมากับการไลฟ์สดขายของ ส่วนคุณไม่เคยมีในชีวิตเขา อย่าลืมสิ คุณไม่เคยมีตัวตนในชีวิตเซเรสเลยด้วยซ้ำคุณคาร์ล”
“ตั้งแต่วันนี้ ผมจะทำให้เขารู้ว่าผมมีตัวตนในชีวิตเซเรสและจะทำให้เขารู้จักพ่อของเขา และผมจะมาใหม่” พูดจบมาเฟียหนุ่มก็เดินจากไปทิ้งให้ปาลิกาอยู่กับความหวาดกลัวในใจที่เกิดขึ้น เพราะไม่คิดว่าคาร์ลจะกล้าขนาดนี้
พอคนตัวสูงเดินหายลับไปจากสายตา น้ำตาก็ไหลอาบคลอสองแก้ม คิดว่าเข้มแข็งได้แล้วกับเรื่องที่ผ่านมา แต่พอเจอคาร์ล ฮ็อฟมันอีกครั้งวันนี้ เธอก็รู้ว่าตนเองไม่เคยหลุดพ้นจากเรื่องราวในวันนั้นแม้แต่น้อย
‘เอาเงินนี้ไป แล้วก็ไปให้พ้นหน้าฉันซะ!’
เธอยังคงจำเสียงและสิ่งที่คนใจร้ายโยนมันใส่หน้าตนเองเมื่อเก้าปีก่อนได้ สีหน้า น้ำเสียงของคาร์ลยังคงดังก้องในหูทุกยามที่อ่อนแอ และวันนี้คนใจร้ายก็ได้กลับมาแล้ว กลับเข้ามาในชีวิตของเธออีกแล้ว แถมยังกลับมาแสดงตัวเป็น ‘พ่อ’ ของเซเรส เพื่อจะ ‘แย่ง’ ลูกไปจากเธอ และอย่าคิดว่าเธอจะยอมให้เขาพรากเซเรสไปจากเธอ!
ด้านบนห้อง เซเรสขึ้นมาบนห้องตามแม่แล้วก็อยู่ไม่นิ่งจึงหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมากดต่อสายหาแม่ทูนหัวเพื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง
“แม่ผิงผิงครับ”
‘ว่าไงครับเซเรส?’ ผิงผิงที่รับสายเอ่ยถามลูกชายทูนหัวกลับ
“เซเรสมีเรื่องอยากรู้ครับและมีเรื่องเล่าด้วยครับ”
‘ว่ายังไงลูก พูดมา แม่ผิงผิงฟังอยู่ครับ’
“พ่อเซเรสยังไม่ตายใช่ไหมครับ”
‘หืม! ทำไมถามแบบนี้ละลูก’ ผิงผิงเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามลูกชายทูนหัว
“ก็มีฝรั่งร่างใหญ่มาบ้านและบอกว่าเป็น ‘พ่อ’ ของเซเรสครับ พ่อยังไม่ตายใช่ไหมครับ พ่อเซเรสยังอยู่ และตอนนี้แม่พายก็คุยกับเขาข้างล่างครับ”
‘รอถามแม่พายนะครับ แล้วผู้ชายฝรั่งคนนั้นหน้าตายังไง เหมือนเซเรสไหม?’
อืม!
เซเรสนึกคิดใบหน้าของอีกฝ่ายที่ได้เห็นชัดๆ ก่อนหน้าแล้วก็ตอบ
“ถ้าส่องกระจกก็เป๊ะเลยครับแม่ผิงผิง”
‘ก็ตามนั้นแหละเซเรส เซเรสของแม่ผิงผิงฉลาด น่าจะเดาอะไรออกใช่ไหมครับ’
“แล้วทำไมแม่พายถึงบอกว่าพ่อตายครับ”
‘แม่พายคงมีเหตุผลแหละครับ เดี๋ยวแม่พายก็เล่าให้ฟังครับ’
“งั้นเซเรสไม่รบกวนเวลาแม่ผิงผิงกับป๊าตี๋แล้วนะครับ ขอบคุณนะครับแม่ผิงผิง รักนะครับ” แล้วหนุ่มน้อยก็กดวางสายจากแม่ทูนหัว แล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมแล้วลงไปข้างล่างไปหาแม่กับคนที่มาอ้างตัวว่าเป็น ‘พ่อ’ ตัวเอง
ด้านผิงผิงพอวางสายจากลูกชายทูนหัวตัวเองก็เอ่ยเล่าให้สามีที่นอนข้างกายฟังว่าตอนนี้มาเฟียหนุ่มมาบุกบ้านของปาลิกาแล้ว มาทวงสิทธิ์ความเป็น ‘พ่อ’ ของเซเรสแล้ว
เซเรสลงมาข้างล่างก็เห็นแม่ตัวเองหน้าเปียกปอนก็รู้โดยไม่ต้องถามว่าแม่นั้นร้องไห้ หนุ่มน้อยเดินมาสวมกอดแม่แล้วก็เช็ดน้ำตาเปื้อนแก้มออกให้แม่ด้วยความอ่อนโยน
“ไม่เป็นไรนะครับแม่พาย เซเรสอยู่ตรงนี้แล้ว เซเรสไม่ถาม ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้นครับ” แม้จะอยากรู้ อยากถาม แต่เห็นแม่ร้องไห้หลังจากผู้ชายคนนั้นจากไปก็เก็บความอยากรู้ของตัวเองไว้ในใจ เพราะไม่อยากไปสะกิดแผลในใจแม่ เด็กหนอ...เด็กน้อยเพิ่งแปดขวบ แต่ก็เข้าอกเข้าใจแม่และก็เป็นผู้ใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกันจริงๆ
“แม่พายโอเคเซเรส เซเรสเถอะ โอเคไหมพอได้รู้ว่าแม่โกหกเรื่องพ่อมาตลอดฮึ” เธอดันลูกชายออกแล้วก็สบตาลูกชาย
“ไม่ครับ เซเรสรู้ว่าแม่พายมีเหตุผลถึงโกหกเซเรส” หนูน้อยพูดพร้อมส่ายหน้ายืนยันคำพูดตนไปด้วย
“เซเรสไม่ต้องพยายามเข้าใจแม่ก็ได้นะ แม่อยากให้เซเรสเป็นแบบเด็กคนอื่น ลูกเพิ่งแปดขวบเอง ไม่ต้องรีบเป็นผู้ใหญ่ก็ได้นะครับ และอยากรู้เรื่องของเขาไหม?” แล้วท้ายประโยคก็เอ่ยถามลูกชาย เพราะเธอมองออกว่าลูกชายอยากรู้เรื่องของคาร์ล
อือ!
หนูน้อยพยักหน้าตอบแล้วปาลิกาก็ยิ้มน้อยๆ มุมปากแล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ
“งั้นก็ไปรอแม่บนห้อง แม่ไปปิดล็อกประตูหน้าบ้านก่อนแล้วแม่จะเล่าเรื่องของเขาให้ฟัง
“ครับ” แล้วหนูน้อยก็ผละจากไป แต่ก็ไม่ลืมหอมแก้มแม่ก่อนไปหนึ่งที
ปาลิกามองลูกชายแล้วก็อมยิ้มแล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปข้างนอกเพื่อปิดล็อกประตูรั้วหน้าบ้านและก็ได้เห็นเหล่าบอดี้การ์ดของเขาสองสามคนยืนเฝ้าเวรยามอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน ทั้งๆ ที่บอกให้เขาพากลับไปแล้วแท้ๆ คงสั่งให้เฝ้ากลัวว่าเธอจะพาลูกหนีสินะ
เซเรสขึ้นมารอแม่บนห้อง แต่ก่อนจะขึ้นเตียงนอนก็เข้าห้องน้ำไปล้างเท้าก่อนเหมือนทุกครั้งที่จะขึ้นเตียง เพราะแม่สอนทุกครั้งเวลาจะขึ้นเตียงนอนต้องล้างเท้าและเช็ดให้แห้งก่อนขึ้นเตียงนอน เซเรสมองแม่เปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วก็ยิ้มและตบเตียงข้างๆ ตนเอง
“มากอดกันครับแม่พาย”
“แม่พายขออาบน้ำ เช็ดหน้าก่อนนะ ดูหน้าแม่พายสิ ดูไม่ได้เลยตอนนี้” เธอทำปากย่นใส่ลูกชายแล้วชี้หน้าตัวเองที่ตอนนี้สภาพดูไม่จืด ก็ร้องไห้จนเครื่องสำอางเปื้อนเลอะหน้าไปหมดแล้ว
“ครับผม” หนุ่มน้อยตอบรับอย่างเข้าใจผู้หญิง
“ไม่นาน แม่พายแค่จะอาบน้ำและเช็ดเครื่องสำอางที่หน้าเท่านั้น ส่วนผมวันนี้งดสระสักวันขี้เกียจ” คุณแม่คนสวยบอกลูกชายแล้วเดินเข้าห้องน้ำ
หนุ่มน้อยลูกครึ่งมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทแล้วก็อ้าปากหาวแล้วก็เคลื่อนไหลลงนอนราบกับเตียงจากที่นั่งพิงหัวเตียง
- Writer
