Bazı kararları alırken, insan mantığını devreye sokardı. Ben mantığımı da duygusallığımı da yıllar önce atmıştım fakat bugüne geldiğimde duygularım daha ağır bastığını fark ediyordum. Yolda giderken, bundan daha da emin olmuştum.
Onların Akif'le birbirlerine bu kadar benzemeleri kafamı karıştırıyordum. Biliyordum, görmüştüm o Akif değildi ama benim duygularıma etki ediyordu.
Ona alınıyordum, kırılıyordum, gözlerim önce girdiğim yerde onu buluyordu.
Bu yanlıştı.
Bu olmamalıydı.
Duygularımdan emindim.
Ben yıllarımı Akif'e vermiştim beni tek korkutan onu Akif'in yerine koyup, ona Akif miş gibi davranıp ona kapılmamdı.
Bu kadar benzerlik bana fazlaydı.
Bu kadar yük bana fazlaydı.
Yine Mehmet amcayı görecek, onunla iletişimimi kesmeyecektim fakat aynı evin içinde olmazdı bu. Git
