Yaşadıkları kabus dolu günlerin üzerinden bir ay geçmesine rağmen, Defne zaman zaman gerilmeye devam ediyordu. Özellikle son dönemlerde daha da çok hassaslaşması, en çok Doğu’yu korkutuyordu. Kahvaltı yaptıkları bir sabah, çalışmasından çok üniversiteye gitmesini isteyen Doğu, “İstersen bizim için iyi anılarımızın olmadığı bu evden, üniversiteye yakın bir eve taşınabiliriz. Okula başladığında gidip gelirken zaman problemin olmaz, “ dedi.
Üniversite konusu Defne’nin kapanmayan yarası olduğu için, heyecanla yerinden kalkıp, sevdiği adama sarıldı. “Sen ciddi misin?”
Doğu onun mutluluğuna tebessüm etti. “Ama bunu daha önce konuşmuştuk ya zaten. Neden bu kadar şaşırdın?”
Sevdiği adamın kucağına yerleşen genç kız, “Bilmem, unuttum herhalde,” diyerek Doğu’nun dudaklarını tutkuyla öptü. Onun ha
